Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikadura

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Azterketa baten arabera, omega 3 gantz-azidoek arrainaren onura handiagoa dute erreta edo egosita kontsumitzen bada.

Gantz poliasegabe horren ekarpena txikiagoa da arraina frijituta, salteatuta edo lehor prestatzen bada.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Ostirala, 2009ko azaroaren 20a

Manoako Hawaiiko Unibertsitateak azterlan bat egin du, arrainaren omega 3 gantz-azidoen onurak areagotu egiten direla ziurtatzeko, baldin eta arraina erreta edo egosita kontsumitzen bada, frijituta, salteatuta edo lehor kontsumitu beharrean. Gainera, ondorio onuragarriak are handiagoak izan daitezke sodio-saltsa edo tofu-saltsa erabiltzen bada. Emaitza horien berri eman da Amerikako Bihotzaren Elkarteak Orlandon (AEB) urtero egiten duen bileran.

“Badirudi onuragarria dela arraina soja-saltsa txikiarekin eta tofuarekin egostea edo erretzea; aldiz, frijituta, salteatuta edo lehor dagoela jatea ez”, azaldu du Lixin Meng ikerketaren zuzendariak. Ikertzaileak azaldu duenez, prestakuntza-metodo horiek istripu kardiakoa gertatzeko arrisku handiagoa ekar lezakete. Egositako edo erretako arraina da babes-bidea, baina ez da gauza bera gertatzen arrain frijitu edo salteatuarekin, gehitu du Meng-ek.

Aurkikuntzek iradokitzen dute, halaber, onura kardiobabesleak aldatu egiten direla generoaren eta etniaren arabera, agian prestakuntza-metodoen, suszeptibilitate genetikoaren edo hormona-faktoreen eraginez. Ikertzaileek omega-3 dietako kontsumoaren iturria, mota, kantitatea eta maiztasuna aztertu zituzten, generoaren eta etniaren arabera. 1993tik 1996ra bitartean errekrutatu zituztenean, Hawaiin eta Los Angeleseko konderrian bizi zen komunitate etniko bateko kide ziren parte-hartzaileak. Taldea 82.243 gizonek eta 103.884 emakumek osatzen zuten, afroamerikar, kaukasiar, japoniar, hawaiiar eta latindarrekoak, 45 eta 75 urte bitartekoak eta bihotzeko gaixotasunik gabeak.

Parte-hartzaileek beren elikaduran atun-latak eta beste arrain batzuk sartu zituzten, eta omega-3 zuten moluskuak edo soja-produktuak baztertu zituzten. Prestaketa-metodoei buruz ere galdetu zuten egileek: gordina, errea, irakina, frijitua, salteatua edo lehorra. Omega-3aren kontsumoa alderantziz lotu zen bihotzeko eritasunagatiko heriotza-arrisku orokorrarekin, batez ere kaukasikoetan, japoniarretan eta latindarretan. Ikertzaileek diotenez, ordea, azterketan ez zegoen beltz edo hawaiiar askorik; beraz, arretaz interpretatu beharko lirateke emaitzak.

“Ikusten dugunez, zenbat eta gehiago kontsumitu omega-3 dietan, orduan eta txikiagoa da gizonen artean bihotzeko eritasunagatik hiltzeko arriskua”, dio Meng-ek. Emakumeen kasuan, omega-3aren eragina bihotz-babeslea zen kontsumo-maila bakoitzaren arabera, baina ez modu adierazgarrian, gehitu du ikertzaileak. Arrain salteatua eta lehorra arrisku-faktorea zen emakumeentzat. Aitzitik, egunean 1,1 g soja-saltsa eta teriyaki saltsa gehitzeak babestu egiten zituen gizonak, baina ez kantitate hori baino gehiago hartzen bazen. Emakumeentzat, soja-saltsaren erabilerak alderantzizko erlazioa zuen bihotz-gaixotasunagatiko hilkortasunarekin. Ikertzaileek diotenez, sodio askoko soja-saltsak areagotu egin dezake odol-presioa, eta, beraz, osagai horren maila txikia gomendatzen dute. Tofuaren kontsumoak ere eragin kardiobabeslea zuen talde etniko guztietan.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak