Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikadura

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Burdina eta haurdunaldia

Ia ezinezkoa da, elikaduraren bidez soilik, haurdunaldian mantenugai handiagotuen beharrezko kopuruak lortzea, horien artean burdina.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Larunbata, 2001eko abenduaren 01a

Hala ere, oso garrantzitsua da medikuarekin kontsultatzea edozein gehigarri hartu baino
lehen, elikagai jakin batzuen gehiegizko ekarpena kaltegarria izan baitaiteke,
bai amarentzat, bai haurrarentzat.

Zergatik dira hain handiak burdina-beharrak?
Burdina gero eta beharrezkoagoak dituen minerala da, odol-bolumen handiagoa duelako, fetu- eta plazenta-ehunen
sintesia duelako eta mineral hori erreserba-fetoan
eratzen delako, zeina edoskitzaroan erabiliko baita.Haurdunaldia
hasi aurretik burdin erreserba garrantzitsurik ez duten

emakumeek gehigarri bat beharko dute,
medikuak aginduta betiere. Burdin
urritasuna anemia ferropenikoarekin lotzen da haurrarengan, haurtzaroan
eta erditzearen ondoren, amarengan.


Nola bete gomendatutako eguneko dosiak?
Dieta orekatu
batek hainbat elikagai hartzen ditu haurdunaldian, proportzio
egokian, eta, oro har, dieta ondo garatzeko
beharrezkoak diren bitaminak eta mineralak ematen ditu. Hala ere, mediku askok
jaio aurreko bitamina- eta/edo mineral-gehigarri bat preskribatzen
dute, emakumearen nutrizio-egoeraren eta elikagaien kontsumoaren ziurgabetasunagatik.
Bitamina- eta/edo mineral-gehigarriak behar bezala justifikatuta daude, baldin eta kudeatzaileek odol-analisien bidez hauteman den urritasun klinikoa
adierazten badute.
Kasu horietan, haurdunaldiaren ondorengo medikuak erabakiko
du gehigarri mota eta dosia.Anemia ferropenikoari aurrea
hartzeko osagarriak.

Ahotik burdina hartzea, eskuarki gatz ferroso
gisa,
anemia ferropenikoaren jaio aurreko kontrolerako prebentzio-ekintza garrantzitsuenetako bat da. Burdin gehigarriak hartzeak urdaileko intolerantzia, goragalea,
idorreria eta gorozkien kolore iluna eragiten ditu.
Hobeto xurgatzeko, baraurik jatea gomendatzen da (albo-ondorioek
horretarako aukera ematen badute), C
bitaminan aberatsa den edari edo elikagai batekin batera, eta konprimituak kafe edo tearekin batera hartzea ekiditen da;
edari horiek organismoaren aprobetxamendua murrizten dute.


Nola hobetu daiteke elikagaien burdinaren aprobetxamendua?
Hobekien xurgatzen
den burdina animalia-jatorriko elikagaietatik dator (%20 inguru):
haragia, gibela, arraina, arrautzak eta elikagai horien eratorriak.
Landare-jatorriko elikagaietatik datorrena askoz ere okerrago xurgatzen da,
baldin eta elikadura-konbinazio batzuk egiten ez baditugu haren aprobetxamendua hobetzeko.C bitaminarekin batera
hartuz gero, landare-elikagaiek burdina gehiago xurgatzen
dute. Adibidez: limoiarekin ondutako tomate-entsalada, lekaleekin,
postrerako fruta zitrikoekin, meloiarekin edo marrubiekin… Halaber,
animalia-proteinek landare-jatorriko burdina xurgatzen laguntzen dute.

Burdina askoko
elikagaiak
Burdina
kopurua 100 g elikagaiko.

Txirlak, txirlak, berberetxoak: 24 miligramo.
Odolkia: 14 miligramo.
Barraskiloak: 11 miligramo.
Arkume-gibela: 10 miligramo.
Arrautza-gorringoa: 8 miligramo.
Zaldi haragia, lekaleak (batez beste): 7 miligramo.
Txahal- edo behi-gibela: 5 miligramo.
Espinakak: 4 miligramo.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak