Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikadura

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Ehiza

Ehizaren barnean sartzen dira egoera basatian bizi diren eta ehizaldi batean ehizatu diren animalia guztiak.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2002ko abenduaren 04a

Ehizaren banaketa handia ile-ehiza eta luma-ehiza da.

Ile-ehizaren barruan, ehiza larria (basurdea, oreina, orkatza…)
eta ehiza xehea (erbia eta landa-untxia) bereiz daitezke.

Luma-ehiza honela banatzen da: lurrekoa (eperra, galeperra, usategikoa, oilagorra…),
mendikoa (urogallo, basa-oilarra eta Alpeetako eperra) eta uretakoa (hegabera, patosalvajea,
uretako oilaskoa…).

Adituek diotenez, luma-ehiza (eperra, faisaia, labekada, txirritxoa…) bere horretan
gorde behar da, janaria prestatu arte erori gabe. Hiru edo lau egunez lumak hiltzea gomendatzen
da.
Horrela, hegaztiak mortis zorroztasuna galtzen du eta usainak irabazten ditu eta
haragia ez da hain lehorra egongo.

Beste hegazti batzuk, aldiz, ehizatu berriak jatea gomendatzen da, gehienez ere
egun bat edo bi egun barruan, hala nola galeperrak, zezena
eta ahate basatia; izan ere, egun batzuetan uzten baditugu, haragiak zapore mikatza
du.

Ehizaldian ez dugu haragia plastikozko poltsetan eraman behar, izerditu
eta hartzitu egiten dutelako; piezak airera eraman behar dira, zintzilik eta otoitz eginda.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak