Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikadura

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Gozokiak gehiegi erabiltzeak aldaketak eragiten ditu haurren elikadura-ohituretan

Gozoki horien kontsumoa ohiz kanpokoa izatetik eguneroko ohitura izatera igaro da.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2002ko ekainaren 19a

Zaila da haur bati karamelua ukatzea, baina gurasoek kontuan hartu behar dute produktu horien gehiegizko kopuruak kalte egin dezakeela. Endokrinoak eta pediatrak bat datoz, eta bat datoz gozokiak ez direla debekatu behar, baina bai zorrotzak baimena ematerakoan. Espainiako haurren ia erdiek astean behin hartzen dituzte gozokiak, eta hirutik batek egunean zehar jaten ditu gozoak edo txitak. Hala ondorioztatzen da Andaluziako Pediatria Elkartearen azterketa batetik, zeinak egiaztatzen baitu espainiarren% 55ek nutrizio “desegokia” duela.

Gozoki baten itxura ederraren azpian, kaloria hutsak dituzten substantziak ezkutatzen dira, eta ez diote ezer ematen organismoari. Izan ere, neurriz kontsumitzea plazeretako handiena izan badaiteke ere, gehiegikeriak digestio arazoetan eta txantxetan eragin ditzake.

Gozokiak, txikleak eta gominolak aukera zabala dira kioskoetan aurki daitezkeen eta azukre, gantz eta lurrin ugari duten eta itxura ikusgarri hori ematen dieten koloratzaile ugari, naturalak zein artifizialak.

Koloratzaileentzako arreta

Osasunaren Mundu Erakundeak (OME) zehaztu du baimendutako koloratzaileen artean “azoikoak” izeneko talde bat dagoela, eta horrek kontrako erreakzioak eragin ditzakeela aurrez ezarritako banakoetan. Zehazki, arazo hori duten pertsonek asma dezakete. Hori dela eta, espezialistek ez dute inolako abantailarik organismoarentzat, hau da, ez dute komeni mantenugai horiek kontsumitzea.

Hala ere, haur batek beraiekin konpentsatzen duenean sentitzen duen gogobetetzea eztabaidaezina da. Eta alderdi horretan sartzen da faktore psikologikoa. Espezialista gehienen iritziz, kontsumo-maiztasuna moteldu egiten da, eta haurra estimulatzeko eta eskatzen zaiona ikasi edo egiteko tresna gisa erabiltzen jakin.

Malagako Unibertsitateko Haur eta Gazte Psikopatologia irakasle titularra, Manuel Jiménez, “oso tresna ona” da haurren portaera-arazoak zuzentzeko. Baina, nola lortu tratamendu hau eskuetatik ez joatea eta haurrak azkenean erabiltzea, emozionalki gurasoei xantaia egiteko?

Xantaia emozionala

Egoera hori kontrolatzen ikasi behar da, oso ondo, noiz eta nola eman behar zaion txutxu-mutxu bat haurrari, dosifikatu behar duen dosifikazioa, gozokiez eta jarrera maitagarriez gainera. “Gizarte-errefortzuak” dira, eta horiekin, lan bat ondo egin ondoren, haurra konformatu egingo da, eta luzeari, berriz, litxarreria kendu beharko diote “trebakuntza” baliabide gisa.

Jimenezek dio xantaia emozionalak egoera menperatzen duenean eta bere horretan jarraitzen duenean hobe dela uztea; baina seme-alabekin hitz egiten duela uste badu ere, bere ordaina izango dutela uste badu ere, arrakasta ia bermatuta dago.

Irakasle horrek, gainera, esan du metodo ona dela zigorraren ordez, “harekin ez bada ezer irakasten, sari batekin, frogatua dagoela”. Haur guztiek gozokiak kontsumitzeko oinarritik abiatuta, helburu didaktikoak lortzeko erabili behar dira.

“Azukrerik gabe”

Bestalde, Carlos Sierra pediatrak argi eta garbi bereizten ditu azukre-gozokiak, litxarreria gaziak eta arnasbideak buxa ditzaketenak. Horietako lehenengoetan, bereziki nabarmentzen da “azukrerik gabe” sustatzen diren produktuak, horren ordezko substantziak kaskarragoak baitira. Sorbitola eta xy litola, kantitate handitan hartuta, sabeleko eta beherako mina eragin dezakete, eragin libragarria dutelako.

Mendilerroak uste du arreta berezia jarri behar dela txikienek gomolak irensterakoan; izan ere, “lana mastekatzean, ia osorik eta erakargarriago egin daitezke”. Gainera, ukitu likatsuak ez dira oso gomendagarriak, hortz-osasun ona eduki nahi bada.

Patata frijituak, berriz, karga kaloriko handiko aperitibo multzo horren zati dira, ez baitute laguntzen dieta orekatua izaten; izan ere, poltsa handi batek kaloria ekarpen berezia ematen du luzera, eta, maiz jaten bada, elikadura-ohitura txarrak sor ditzake.

Carlos Pago de Málaga Ospitaleko Endokrinologiako zerbitzuburuak, Federico Soriguerrek, nutrizioari buruzko planotik haratago egin du, eta gogoeta egin du: “hori izatetik, gozokien esanahi sozialari buruz hausnartzen ari da.

Horren ondorioz, elikadura-ohiturak aldatu egiten dira; izan ere, sedentarismo handiagoa, telebistaren aurreko denbora eta, oro har, presak dira gaixotasun larriak. Hori dela eta, ohitura txar horien erruaren zati bat bizi-erritmo frenetikoa hartzen ari da, haurrak ondo gosaldu dezan, eta, gainera, gurasoek ez dute nahi, eta, gainera, dieta mediterraneoaren jarraitzaileak eta etorkizuneko jarraitzaileak izatea nahi badugu, beharrezkoa da diziplina eta iraunkortasuna izatea.

Etiketak:

bisak gailur hies

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak