Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Elikadura

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Kakahueteari alergia izatea

Elikagai hori haurren dietan goiz sartzeak eta prozesatutako produktu ugaritan agertzeak eragin handiagoa dute.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Asteartea, 2008ko azaroaren 04a
img_cacahuetes cascara

Kakahuetea da erreakzio alergikoak eta, batzuetan, ondorio larriak eragiten dituen elikagaietako bat. Erreakzio horietan duen parte-hartzea handitu egin da azken urteetan, neurri batean, lekadun horren kontsumoa handitu egin delako, Europako dietan ohikoagoa delako eta hainbat modutan agertzen delako: aperitiboan, freskoan, frijituan, errean, gurinean edo olio moduan.

Kakahueteak mundu osoan kontsumo handia duenez, elikagai errentagarria da ekoizlearentzat, eta oso interesgarria elikagaien industriarako, gehigarri zaporetsu edo aromatizatzaile gisa erabiltzen baitu. Hala ere, horrek arrisku handia dakarkie alergikoei, kakahuete-dosi txikiak hartzea nahikoa baita alergia-agerraldi oso larriak eragiteko.

Elikadura-alergiak ikertzeko Europan lehentasunetako bat EuroPrevall proiektua da. Proiektu horretan, Europako Batasuneko (EB) 53 ikerketa-zentro baino gehiago elkartu dira atzerriko herrialdeekin, eta elikadura-alergien (besteak beste, kakahuetearekiko alergiaren) prebalentziari buruzko galderei erantzuten saiatzen dira. Ikerketen arabera, sagarraren eta hurraren ondoren, EBn erreakzio alergiko gehien eragiten dituen hirugarren elikagaia da kakahuetea.

Alergia iraunkorra

Espainian eta Mediterraneoko beste herrialde batzuetan, kakahuetearekiko alergia, oro har, hiru urtetik gorako haurrek izaten dute, baita beste lekale batzuekiko eta fruitu lehorrekiko alergiek ere. Azalpen bat izan daiteke Mediterraneo aldeko herrialdeetan kakahueteak bi edo hiru urtetik aurrera sartzen direla haurren elikaduran.

Espainian gero eta handiagoa da alergia horren prebalentzia, baina AEBetan. non kaltetutakoen kopuru handiena kontabilizatzen baita. Han, elikagaien alergiaren hirugarren arrazoia da, neurri batean, kakahuetea eta haren eratorriak, gurina edo kakahuete-olioa, esaterako, dieta amerikarrean ohikoak diren elikagaiak direlako.

Elikagai alergeniko gehienetan bezala, erreakzio alergikoa eragiten duten konposatuak elikagaien proteinen zati bat dira. Kakahueteari dagokionez, globulina-mota batek (Ara h 1 – Ara h 8) eragiten du sentsibilizazioa, Munduko Osasun Erakundeko (OME) alergenoen azpibatzordeak Immunologia Sozietateen Nazioarteko Batasuneko (WHO/IUIS LIST) alergenoen zerrenda ofizial eguneratuan adierazten duen bezala.

Zenbait adituk diote kakahueteari alergia izateak oinarri genetikoa izan dezakeela

Alergeno nagusia, Ara h 1, glikoproteina bat da, eta antzekotasun kimiko handia du biiziloekin, zenbait landaretako hazietan dauden proteinekin, hala nola dilistak eta ilarrak, baita anakardoak eta sesamo-haziak ere. Horrek azaltzen du, neurri batean, kakahueteari alergia dioten pertsonen ehuneko handi batek duen immunologia-erreakzio gurutzatua, elikagai hori ez bezalako fruitu lehorrak eta lekadunak kontsumitzen baitituzte.

Elikadura-alergia horren arazoa da ez dela ohikoa urteekin desagertzea. Aditu batzuek diote kakahueteari alergia izateak oinarri genetikoa izan dezakeela, baina oraindik ez da argitu.

Osagai ezkutuak, etiketa gardenak

Berri baten bidez jakin zen kakahueteei alergia zien pertsona batek erreakzio alergiko larria izan zuela almendra-gurina kontsumitzean. Ikerketa egin ondoren, ikusi zen prozesatze-instalazio jakin batek sortutako almendra-gurinaren %10 kakahuete-proteinekin kutsatuta zegoela, fabrikan bi fruitu lehorren gurin-ekoizpena aldatzen zelako. Jaki jakin bat iturri dietetiko ezezagun baten bidez sentsibilizatzeko arazo hori beste produktu batzuekin ere gertatu da, hala nola gozokiekin eta gailetekin, fabrikatzaileek makina berberetan kakahueteekin eta gabe produktuak egiten zituzten industrietatik.

Egoeraren larritasuna zela eta, Europako Batzordeak irmo berrikusi zuen elikagaien etiketei buruzko araudia. 2003ko azaroan jarri zen indarrean Europar Batasuneko araudi berria, 2003/89/EE Zuzentaraua, elikagaien osagaiak zehazteari buruzkoa. Horren ondorioz, nahitaez deskribatu behar dira elikadura-alergeno arruntenen artean onartutako osagaiak.

Horien artean sartzen dira esnea eta haren eratorriak, lekadunak (kakahueteak eta soja barne), arrautzak, krustazeoak, arrainak, barazkiak, glutena duten garia eta zerealak, fruitu oskoldunak, apioa, ziapea eta sesamo-aleak, eta elikagai horietatik eratorritako produktuak, sulfitoak. Elikagai-industriarako xedapen berrietara egokitzeko epe bat aurreikusi ondoren, 2005eko azaroaren 25etik aurrera merkaturatutako produktu guztiek araudi hori bete behar dute.

Hala, izan ditzaketen produktuek, nahiz eta “trazak” izan, hau da, elikagai alergenoen kantitate oso txikiak izan, aukera horretaz ohartarazten duen legenda izan behar dute etiketetan. Adibidez, zenbait produkturen etiketak berrikusten badira,% 70 kakaoa duen txokolate baten etiketak (kakao-pasta, azukrea, kakao-gantza eta lezitina) honako hau adierazten du: “Esnearen deribatuen aztarnak, hurrak, almendrak, kakahueteak eta azaleko beste fruitu batzuk izan ditzake”. Txokolatez betetako galleta batzuen etiketan, alergikoentzako informazio-atal bat dago: “Glutena, esnea eta haren eratorriak eta soja ditu. Arrautza eta kakahueteen aztarnak izan ditzake”.

Bestalde, kakahueteari alergia dioten pertsonek kontuan izan behar dute Asiako jatetxeetako batzuek (txinatarrek, vietnamdarrek edo thailandiarrek) kakahuete-gurina erabili ohi dutela “udaberriko biribilkien” muturrak lotzeko, eta, hala, ez direla askatzen frijitzen diren bitartean, edo elikagai hori erabiltzen dutela jaki jakin batzuk zaporea emateko edo lurrintzeko.

EUROPREVALL: ALERGIETAKO BERRIKUNTZAK

Europako 17 herrialdetako 53 ikerketa-zentrok baino gehiagok, Suitzak, Islandiak, Ghanak, Zeelanda Berriak, Australiak, Errusiak, Indiak eta Txinak osatzen dute EuroPrevall proiektua. Elikagaien ingestaren eta metabolismoaren, sistema immunologikoaren, aurrekari genetikoen eta faktore sozioekonomikoen arteko elkarreragin konplexuak ikertzea da helburua, elikagai-alergian eragiten duten arrisku-faktore nagusiak zehazteko.

Helburu komun bat dute Europrevallek: elikadurarekiko alergiak dituzten pertsonen bizi-kalitatea hobetzea. Hauek dira helburuak:

  • Elikagai-alergien lehentasuna ezartzea helduengan eta haurrengan, eta bost elikagai alergeniko nagusien erreaktibotasun-ereduak ezartzea Europa osoan.
  • Elikagaien alergia berriak eta berriak identifikatzea Ekialdeko Europan eta Ekialde Urrunean.
  • Elikagaien alergien eta faktore genetikoen eta ingurumenekoen arteko erlazioa ikertzea.
  • Elikagaien alergeno nagusiei buruzko informazio eguneratua ematea.
  • Elikadura-alergiak iragartzeko diagnostiko eta tresna berriak garatzea.
  • Elikagaien eraldaketak elikagaien propietate alergenikoen modulazioan duen eraginari buruzko informazioa ematea.
  • Europako Erkidegoan elikagaiekiko eta haien tratamenduekiko alergien eragin sozioekonomikoa eta kostua zehaztea.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak