Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Edoskitzea

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Amagandiko edoskitzea: haurraren zeliakia murrizteko modu bat

Duela gutxi egindako ikerketa baten arabera, amagandiko edoskitzea luzatzeak zeliako izateko arriskua %60raino murrizten du.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Astelehena, 2012ko ekainaren 18a

Europar Batasuneko haur eta nerabeen %1 inguru zeliakoa da. Espainian, berriz, 80 txikitatik batek du gaixotasun hori. Eta, gainera, maizago eragiten dio emakume-generoari: glutena onartzen ez duen haur bakoitzeko bi neska zeliako daude. Espainiako Gastroenterologia Elkarteak zeliakiari buruz emandako datuak dira. Gaixotasun hori glutenaren proteinek eragiten dute, eta kalteak eragiten ditu heste meharraren estalduran, organismorako funtsezkoak diren mantenugaiak (bitaminak eta mineralak barne) xurgatzeari modu negatiboan eragiten baitiote. Espainiako Gastroenterologia Elkarteko Paziente Zeliakoen Espainiako Erregistroko (ERREP) azken zifren arabera, amagandiko edoskitzea luzatzeak zeliako izateko arriskua murrizten laguntzen du.

Irudia: Frankly EP

Amagandiko edoskitze babeslea

Bularra emateko eraginkortasuna zeliakoa izateko arriskua %60raino jaits daiteke, baldin eta lau hilabetetik aurrera glutena sartzen bada eta haurrak amaren esnez elikatzen jarraitzen badu. Irmo dira Espainiako Gastroenterologia, Hepatologia eta Nutrizio Pediatrikoaren Elkarteko (SEGHNP) Eritasun Zeliakoko Lan Taldeko adituen adierazpenak.

Glutena gari-irina, zekalea, garagarra eta, seguruenik, oloa eta haren eratorriak dituzten elikagaietan dago.

Amaren esneari aspalditik egozten zaizkio haurrak epe luzera zenbait gaixotasun (osteoporosia, txantxarra, 1. eta 2. motako mellitus diabetesa, hesteetako hantura, obesitatea, gazteen artritis erreumatoidea eta esklerosi anizkoitza, besteak beste) jasateko dituen onurak. Hala ere, orain arte ez dira zehaztu amaren esneak zeliakian dituen ondorio positiboak. Eta oso garrantzitsua da zeliakoen senideak dituzten haurtxoetan, geneak patologia garatzeko arrisku erantsia baitira.

Zeliakiaren alerta-sintomak: ezberdinak adinaren arabera

Haur zeliakoen ohiko sintomak dira beherako luzea, pisua gutxitzea eta distentsio abdominala.

Haur zeliakoen %70ek gaixotasunaren forma “klasiko” deritzenak dituzte, beherako kronikoa, pisua galtzea eta sabelaldearen distentsioa bezalako aztarnekin. Haurtxoen zeliakiaren sintomak, ordea, ez datoz bat nerabezaroan ohikoenetatik, ezta helduaroan ere. Madrilgo Osasun Zerbitzuko Eritasun Zeliakoaren Bigarren Mailako Prebentzio Protokoloaren arabera, txikienetan ohikoa da beherakoa (edo batzuetan idorreria, eginkariak edo koipeak), goragalea edo gorakoak, anorexia, suminkortasuna, sabeleko mina, apatia eta tristura.

Zeliakiaren ezaugarri diren gaitz hauen ondorioz, haurtxoak distentsio abdominala jasan dezake, desnutrizioa jasan dezake, burdina gabeziagatik anemia izan dezake edo hortzetako esmaltean akatsak izan ditzake. Adingabeko zeliakoek, halaber, muskulatura okerrago garatu eta ohi baino altuera txikiagoa izan dezakete, baita hazkunde motela ere.

Eritasun zeliakoaren diagnostikoa

Diagnostikoa atzeratzen bada, eta organismoak bitaminak, gatz mineralak eta beharrezko beste elikagai batzuk xurgatzen ez dituenez, beste seinale batzuk ere ager daitezke: hematomak, sudurreko odol-jarioa eta ahoko aftak, ilea galtzea, larruazaleko pruritoa, artikulazioetako mina eta, are, depresioa edo antsietatea eta konbultsioak.

Horregatik, espezialistek azpimarratzen dute garrantzitsua dela gida estandarizatuak sortzea, pediatriako populazioaren eritasun zeliakoa detektatzeko estrategia guztiekin. Gida horiek adituek azpimarratzen dituzte sintomak, proba serologikoak, genetikoak eta hesteetako biopsia bildu behar dituzte. Horrela, medikuei lana errazteaz gain, diagnostikoa atzeratzea saihestuko litzateke, eta, ondorioz, glutenik gabeko dieta ezartzea atzeratzeak dakartzan ondorio kaltegarriak murriztuko lirateke.

Glutenik gabeko dieta zorrotz ez egiteak beste arrisku batzuk dakartza. Ikerketen arabera, digestio-traktuko gaixotasun kantzerigenoak eta Hodgkin ez diren linfomak garatzeko arrisku handiagoa dago. Hala ere, Espainiako Pediatria Elkartearen arabera, dieta zorrotza bada, hamar urterekin, gaixotasun immune elkartuak eta neoplasikoak izateko arriskua biztanleria orokorraren antzekoa da.

Glutenik gabeko dieta

Zeliakia diagnostikatu ondoren, tratamendu bakarra glutenik gabeko dieta zorrotza egitea da, proteina hori ahalik eta gutxien irensteak intolerantzia eta sintoma gogaikarrien garapena eragin baititzake. Glutena gari-irina, zekalea, garagarra eta, agian, oloa eta haren deribatuak dituzten elikagaietan dago; baita semola, kamuta (gari-mota), tritikale (gari-gurutzaketa eta zekalea) eta espelta ere. Aitzitik, ez daude ez artoan ez arrozean.

Kontuan hartu behar da elikagai prozesatu askok, normalean, glutena izaten dutela, kantitate txikitan bada ere. Horregatik, gaixotasun hori duten haurrek ez dute etiketarik gabeko elikagairik kontsumitu behar, zein osagai dituzten erabat ziur ez badago.

Glutena dute: pasta, ogia, haragi prozesatuak, saldak eta zopa kontzentratuak, saltsak, urdai-suzedaneoak, elikagai enpanatuak, produktu marinatuak, ongailuak, loditzeko irina, komunioi-hostiak eta itsaskien ordezkoak. Kontuan hartu beharreko beste alderdi bat glutenarekin kutsatzeko erraztasuna da, beste elikagai batzuk eremu berean edo makina edo lehengai berekin manipulatzen badira.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak