Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Haurrak

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Aste Santuan bidaiatzen dut: Ongi etorriko al dira nire seme-alabak hotelean?

La exclusión de niños en restaurantes, hoteles, aviones o trenes es una práctica que aumenta al mismo ritmo que su polémica

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Ostirala, 2019ko martxoaren 29a

¿Planeando una escapada en Semana Santa con los niños? Pues atentos. La exclusión de los menores en trenes, hoteles o restaurantes es una práctica creciente. Según varias encuestas, la mitad de los usuarios de avión preferiría que hubiera zonas separadas para los niños en las aeronaves y, para tenerlas, llegarían a pagar un plus. Las quiet zone (zona tranquila) son una realidad de éxito en compañías como Malaysia Airlines, AirAsia X y Scoot. También el tren aplica el “solo adultos”, como el vagón silencioso del AVE, que no admite a menores de 14 años. Y a ellos se unen cada vez más hoteles (el 5 % de los ubicados en España ya se publicitan como solo para adultos) y hasta restaurantes. ¿Discriminación por edad o derecho del adulto a relajarse?

Haurrik gabeko inguruak al dira legezkoak?

Zer pentsatuko genuke begi urdinak dituzten pertsonak onartuta ez dauden hotel batez? Eta zer esanik ez gizonezkoak edo bakarrik emakumeak sar daitezkeen jatetxe batean? "Kalifikatibo ez oso dotoreekin aterako nintzateke", azaldu du Juan José Millán psikologoak eta 44 areako kabineteko zuzendariak. Aldiz, hotelak, garraiobideak edo lokalak ugaritzen dira, haurrak sartzen ez uzteko. Praktika hori legezkoa al da? Antonia Cortés abokatuaren iritziz, "ez, adinagatiko diskriminazioa da, konstituzioaren aurkakoa, nahiz eta batzuk onartzeko eskubidean ezkutatzen diren".

Legeak dioena alde batera utzita, psikologoak argi dauka haurrak gizarteetako parte direla eta haien etorkizuna. "Denok izan gara umeak, eta horrelakoa utzi digute. Zergatik ez ditugu belaunaldi berriak utziko? Zaila egiten zait ulertzea", dio. Bere ustez, adin txikikoei zenbait ingurunetatik alde egiteko jarrera gure egungo gizartearen beste erakusgarri bat da, "argi askorekin, baina itzal askorekin eta ezusteko jokabide batzuekin, baliagarri eta logikotzat ikusten direnak".

"Oinarriak gizarteratzea, tolerantzia, berdintasuna eta bizikidetza globala diren gizarte baten bila bagabiltza, zer egin behar dugu haurrak alde batera utzita, haiekin intoleranteak izan daitezen, seme-alabekiko eta seme-alabarik gabeko gurasoekiko desberdintasunak sortuz eta helduen arteko elkarbizitza eragotziz? Buelta bat eman beharko genioke 20 urte barru nahi dugun gizarteari, eta neurri horrek hura lortzen laguntzen badu, Millánek gogoeta egingo du.

Ekimena ondo... gurasoen artean!

Zergatik du hainbeste arrakasta ekimenak? Ostalariek klabea dute: eguneroko ohiturak "debora egiten digun" erritmoa inposatzen digu eta beraiek atseden eta erlaxazio denbora bat proposatzen diete, isiltasuna eta lasaitasuna bilatzen duten pertsona estresatuei. Eta umeekin ez da guztiz posible... Lloranek kasketa bat du, hoteleko korridoreetan ibiltzen dira, barrez lehertzen dira bidaia batean, irakurtzen ari diren zerbaitengatik, jolasean ari dira eta zarata egiten dute... "Horrek guraso batzuei molestatzen badie, imajinatu behar da nola izan daitekeen seme-alabarik ez duenarentzat, eta beste baten seme-alabengandik hori bizi behar du", azaldu du psikologoak. Hala ere, esan du arazoa, hain zuzen, haurrak haurrak izatea eragoztea dela. Gutxitan erreparatzen diegu haurren eboluzio-beharrei: esperimentatu, erori, oihu egin, korrika egin... eta ez diegu uzten egiten, traba egiten digutelako".

"Haurrik gabeko" espazioak ez dira berez horrelakoak; izan ere, "baztertu gabe" egiten dute, Jesus Bravo ostalariak argudiatzen duenez; izan ere, "haurrik gabeko" espazioak ez dira eroso sentitzen: ez dute sehaskarik, tronik gabe, haur-janaririk gabe... Hala ere, adierazi dute bezero asko guraso direla: "45 urte inguruko bikoteak, seme-alabak aitona-amonekin egun batzuetan uzten dituztenak eta deskonektatu nahi dutenak".

Hoteles que aceptan mascotas... pero no niños

Reservar hotel y llevar al perro o al gato es cada día más fácil en España, pues el número de establecimientos que acepta que sus clientes se alojen con sus mascotas ha crecido de forma notable. Asimismo, los animales de compañía son aceptados en el metro y, en breve, en el autobús en ciudades como Madrid. Si la sociedad se felicita por ser cada vez más permisiva hacia las mascotas y sus dueños… ¿por qué un padre tiene que sentir tanta presión al subirse a un tren o pasar unos días en un hotel con dos o tres hijos?

¿Por qué molestan los niños, y no un perro o un gato? Juan José Millán, psicólogo, lo tiene claro: “Una mascota nos saluda siempre contenta al vernos, le damos un par de caricias, algo de comer y con sacarla a pasear un ratito ya hemos cumplido. No nos despertará a media noche con dolor de tripa o llorando porque ha tenido una pesadilla”.

Etiquetas:

bidaiatu

RSS. Sigue informado

Iruzkin bat argitaratzen baduzu, datu-babesari buruzko politika onartzen duzu

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak