Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Erditzea > Erditze motak

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Eragindako erditzeari buruzko sei galdera

Erditze induzituak arriskuak dakartza, eta haurdunaldia amaitzearen onurak haurdunaldiarekin jarraitzearen onurak baino handiagoak direnean egin behar da.

img_parto inducido 3 lp

Erditzea naturala da beti, baina kasu batzuetan, une hori bere kabuz iritsi arte itxaroteak arrisku batzuk dakarzkio haurrari edo amari, eta horrek modu artifizialean aurreratzera behartzen du. Osasunaren Mundu Erakundearen datuen arabera, erditzea eragitea ere arriskutsua da. Hori dela eta, haurdunaldia bukatzean haurdunaren eta fetuaren osasunerako onurak haurdunaldiarekin jarraitzea baino handiagoak direnean bakarrik egin behar da.

Img parto inducido 3 01
Irudia: ripkas

1. Zer da erditze induzitua?

Erditzea modu artifizialean eragiten da.

Haurtxo bat erditzeko modurik naturalena berezko erditzea da: emakumea gero eta uzkurdura gehiago izaten hasten da, eta horrek fetuaren jaitsiera eragiten du, umetoki-lepoa dilatatzen du eta jaiotzarekin amaitzen den kanporatze-lana errazten du.

Hala ere, batzuetan, konplikazio edo arrisku jakin batzuek galarazi egiten dute haurdunaldia modu naturalean hastea. Orduan, erditzea eragitea izeneko prozedura erabiltzen da, hau da, erditzea baginatik egitea lortzen duten umetokiko uzkurdurak modu artifizialean eragitea, bitarteko farmakologiko edo kirurgikoen bidez.

2. Oso ohikoa da?

Erditzearen indukzioa asko zabaldu da azken hamarkadan, batez ere ospitale pribatuetan. Espainian ez dago horrelako argiketen eragina jasotzen duen estatistika nazionalik, baina autonomia-erkidego batzuek ematen dituzten datuak nahiko argigarriak dira, hala nola Valentziako Generalitateko Salut Publikoaren Zuzendaritza Nagusiak emandakoak. Erakunde horren arabera, 2008an, erkidegoko ospitale publikoetako erditzeen %27,4 induzituak izan ziren, eta pribatuetan %41,7ra igo zen.

Kopuru horiek oso urrun daude Osasunaren Mundu Erakundeak (OME) gomendatutakoetatik; izan ere, haren ustez, egokiena da eragindako erditzeek ez gainditzea biztanleriaren erditze guztien %10eko tasa.

3. Zein kasutan dago adierazita?

Haurdunaldiarekin jarraitzeko arriskua, bai amarentzat bai fetuarentzat, indukzioak dakartzan arriskuak baino handiagoa denean da egokia erditzea eragitea. Oro har, kasu hauetan sortzen da erditze-lana:

  • Erditze espontaneoaren kasuan, amaren edo fetuaren konplikazioak aurreikusten direnean.
  • 42 astetik gorako haurdunaldietan, haurtxoak eta amak konplikazioren bat izateko arriskua dutelako.
  • Fetua, plazentaren bidez, mantenugairik edo oxigeno aski ez hartzeko arriskuan dagoenean eta umetokiaren barruan hazten ez denean.
  • Haurrak berehalako tratamendua edo esku-hartzea behar duen patologia edo malformazioren bat duenean.
  • Amak eklanpsia aurreko sintomak dituenean.
  • Amak poltsa hausten duenean, baina erditzea gehienez 24 orduan hasten ez denean eta infekzioak harrapatzeko arriskua duenean.
  • Umetokian fetuaren heriotza gertatu denean.
  • Amak bere osasuna edo haurtxoarena arriskuan jar dezakeen gaixotasunik badu, hala nola haurdunaldiko diabetesa edo hipertentsioa.

4. Prozedura horrek badu arriskurik?

Erditze induzituek arriskuak dakarzkie bai amari bai umekiari, oro har, erditzea luzatzearen eta umetokiko hiperestimulazioaren ondorioz. Bartzelonako Unibertsitate Ospitale Klinikoko erditzearen indukzio-protokoloaren arabera, indukzioa “konplikazioak areagotzearekin lotzen da, erditze espontaneoarekin alderatuta, batez ere, lehen haurdunaldietan”.

Erditze induzituaren arrisku ohikoenetako batzuk hauek dira: zesarea bidezko erditzearekin amaitzeko aukera handitzea, mekonioa xurgatzea edo umetokia haustea (arrisku handiagoa haurdunaldia lehenago zesarea bat izan badu). Horregatik, haurdunaldia indukzio batekin amaitzeko erabakia hartu baino lehen, zenbait alderdi arretaz baloratu behar dira. Hiru dira:

  1. Aukera baten eta bestearen artean arrisku/onura harreman arduratsua ezartzea.
  2. Haurdunaldiaren astea aukeratzea, goiztiartasuna saihesteko.
  3. Haurdunarentzat eta haren inguruabarrentzat egokiena den indukzio-metodoa aukeratzea.

5. Noiz dago kontraindikatua?

Erditze induzitua kontraindikatua dago baginako erditzearen kasu berberetan, hala nola desproportzio zefalo-pelbikoa, aurreko plazenta edo haurtxoaren aurkezpen anomaloa. Baina, gainera, espezialistek ez dute aholkatzen umetokiaren hausturaren aurrekariak dituenean, umetokiko ebakidura klasikoarekin aurreko zesarea bat egin zaionean edo umetokiko hiperdistentsioa dagoenean.

6. Zer da hautapenezko erditze induzitua?

Kasu batzuetan, erditze induzitua ez da erditze espontaneoak izan ditzakeen arriskuak baloratzearen ondoriozko erabaki mediko baten ondorio, baizik eta arrazoi pertsonalengatik, lanarengatik edo bestelako arrazoi partikularrengatik haurdunaren hautapen baten ondorio. OMEren arabera, herrialde batzuetan, erditzeen %10 hautespenez eragiten dira.

Borondatez eta medikuaren agindurik gabe erditze aukera horrek onura baino arrisku gehiago dakartza, OMEk 2007an egindako azterlan batek erakusten duenez. Azpimarratzekoak dira, besteak beste, baginako erditze instrumentalak, anestesia epidurala, erditze ondoko hemorragiak eta ospitaleratze luzeagoak. Jaioberriei dagokienez, jaioberrien zainketa intentsiboak behar dituzten haurren portzentajea handitu egiten da hautespenaren bidez.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak