Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Erditzea > Arriskuak

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Erditzean izaten diren haurren lesio ohikoenak

Klabikula-haustura, buruko hematoma edo brakioko edo aurpegiko paralisia dira jaiotzean haurrek izaten dituzten lesio ohikoenak.

img_recien nacido 3 listp

Buruko hematoma edo hantura, klabikula-haustura eta aurpegiko edo brakiako paralisia dira haur jaioberriek izaten dituzten lesio ohikoenak, erditze-lanaren prozesu naturalaren edo ohiko maniobra obstetrikoen ondorioz. Gregorio Marañón Unibertsitate Ospitaleko datuen arabera, traumatismo obstetrikoen eragina 6 eta 8 artekoa da mila erditze bakoitzeko. Kasu gehienetan, traumatismo horiek egun edo aste gutxiren buruan sendatzen dira, eta ez dute geroagoko esku-hartzerik behar, baina beste batzuetan laguntza mediko espezializatua behar da, ondoriorik ez izateko.

Img recien nacido 3 01
Irudia: serf

Traumatismo obstetrikoak

Jaiotzea ez da beti esperientzia erraza. Nahiz eta obstetriziaren arloan aurrerapauso handiak egin diren azken hamarkadetan jaioberriaren erikortasun- eta heriotza-tasak nabarmen murrizteko, jaioberri-haur baten gorputzak duen hauskortasunak zaurgarri bihurtzen du jaiotzean lesio edo traumatismo mota jakin batzuk izatea, erditzearen mekanikaren beraren edo batzuetan hura ahalik eta baldintzarik onenetan garatzeko egin behar diren maniobra obstetrikoen ondorioz.

Madrilgo Gregorio Marañón Haur Ospitale Unibertsitarioko Kirurgia Pediatrikoko eta Neonatologiako zerbitzuetako kideek “Traumatismo obstetrikoak, egungo arazoa?” azterlanean adierazi duten bezala, traumatismo obstetrikoek mila erditze bakoitzeko 6-8 kasu izaten dituzte. Espezialista horiek diotenez, “umekiaren mekanikak, erditze-kanaletik igarotzean, edo manipulazioak erditzean eragindako trakzioak eta presioak” eragiten dituzte.

Lesioen arrazoiak

Traumatismo edo lesio gehienak erditze-prozesuan sortzen diren indarrek eragiten dituzte: uzkurdurak, haurraren konpresioa, errotazioa eta trakzioa. Horiei, kasu batzuetan, erditzean erabiltzen diren teknika instrumentalek eragindakoak gehitu behar zaizkie, hala nola bentosa, forzepsak edo espatulak.

Espezialisten arabera, ipurmasailak erditzea da fetuaren lesio larriena

Espainiako Pediatria Elkartearen Neonatologia protokoloak jasotzen duen bezala, faktore horiek haurtxoaren ahultasun-maila jakin batekin bat datozenean gertatzen dira lesioak. Gurutzetako Ospitaleko (Bizkaia) Medikuntza Perinatal Zerbitzuko taldeak idatzi duen txosten horren arabera, fetuari dagokionez, “heldutasunik eza, tamaina eta aurkezpena” eragiten dute. Ezaugarri horiek direla eta, “eragiten duten indarrek azaleko lesioak, edema lokala, hemorragiak edo hausturak eragin ditzakete”, adierazi dute profesional horiek, eta azpimarratu dute “ipurmasailak erditzea fetu-lesioaren arrisku handiena dela uste da”.

Arrisku faktoreak

Erditzean haurrak izan ditzakeen lesio batzuk saihestezinak dira, baina, Gregorio Marañón Haur Ospitale Unibertsitarioko adituek diotenez, gehienak “traumatismo obstetrikoa izan dezaketen pazienteak detektatzeko arrisku-faktore argiak” daudenean gertatzen dira. Hauek dira ohikoenak:

  • Pisu handia jaiotzean: 3,4 kilotik gorako pisua duten haurren erditzea, oro har, luzeagoa izaten da, pelbisean konpresio handiagoa izaten dute eta trakzio-maniobrak behar izaten dituzte maizago.
  • Erditze mota: erditze luzeak, aurkezpen anormalarekin edo fetuaren malposizioarekin, eta tresnak behar dituzten erditzeak dira lesio obstetrikoak eragiteko arrisku handiena dutenak.
  • Suspertzeko beharra: erditzean fetuaren sufrimendurik izan bada, kasu batzuetan, ohikoa baino maniobra obstetriko gogorragoak egin behar izaten dira, edo, bestela, suspertze-maniobrak egin behar izaten dira, jaioberriak lesioren bat jasan dezaten.

Lesio motak

Gregorio Marañón Haur Ospitale Unibertsitarioko taldeak sei urtez erditzean izandako lesioei buruzko ikerketaren emaitzek erakusten dute traumatismoak jaioberrien %1,4an gertatzen direla. Azterketa honen arabera, lesio ohikoenak hauek dira:

  • Klabikula-haustura: lesio honek, oro har, pronostiko ona du, eta ez du ondorengo tratamendurik behar. Hala ere, espezialistek arreta eta arreta berezia jarri behar diote haurrari arropa edo jarrera aldatzean, minik ez izateko.
  • Zefalohematoma: buru-azalaren azpian gertatzen den hantura bat da, gutxi gorabehera nabarmena. Erditzeko garaian musika-tresnak erabiltzeari lotutako lesio bat da, baina umetokiaren eta baginako paretaren presioak ere eragin dezake. Traumatismo hori berez konpontzen da hilabete batean edo bitan.
  • Paralisi brakiala: pisu handiko eta erditzean maniobra instrumentalak behar dituzten haurrekin lotzen da. Plexu brakialaren nerbioak lesionatu direlako gertatzen da; horrek mugimendua galtzea edo goiko gorputz-adarretan ahultzea eragiten du. Gehienetan, berez sendatzen da bizitzako lehen sei hilabeteetan.
  • Aurpegiko paralisia: umetoki barneko presioak edo forzepsak aurpegiko nerbio batzuetan ziztada eragin dezake erditzean. Nerbioa hausten ez bada, lesio hori bere kabuz konpontzen da, erditu eta bizpahiru astera.
    • RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak