Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Haurra

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Gune delikatuak higienizatzea

Guraizeak, gazak, serum fisiologikoa edo kotoizko txotxak oso erabilgarriak dira gorputzeko gune sentikorrak garbitzeko, baina erabiltzen jakin behar da.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Osteguna, 2011ko urriaren 20a
Img mano bebe Irudia: jessicafm

Img mano bebe 2 01
Irudia: jessicafm

Bainua ezinbestekoa da haurraren higienea eta osasuna zaintzeko. Hala ere, ez da oso praktikoa gune delikatuenak behar bezala garbitzeko (eta arriskurik gabe). Horregatik, bereiz egiten da, honela:

Belarriak

  • Belarriko tolesturak gaza batekin edo kotoi pixka batekin garbitu daitezke. Merkatuko puntan kotoidun makiltxoak oso egokiak eta praktikoak dira, baina ez dira inoiz erabili behar entzunbidean sortzen den argizaria ateratzeko, atzetik geratzen dena konprimitzen baitute eta tapoiak sortzen baitituzte. Gainera, ustekabeko mugimendu batekin tinpanora iristeko eta puskatzeko arriskua dago.
  • Belarrietako argizaria bere kabuz ateratzen da; ez da ezer atera behar. Otorrinolaringologiako adituek gomendatzen dute belarrian ukondoa baino estuagoa ez sartzea.
  • Gero ondo lehortu ezin bada, ez da ona entzunbidea urez betetzea, hezetasunak infekzioa areagotzen baitu. Horregatik komeni da umearen belarriak ur azpian ez edukitzea, nahiz eta ezer ere ez den gertatzen salbatzeagatik edo pixka bat nahasteagatik.

Sudurra

  • Sudurra kentzeko, serum fisiologikoa erabiltzen da; baina zuloak garbitzeko, iturriko ura erabil daiteke.

Begiak

  • Garbitu eta legaberaren bat kendu behar bada, serum fisiologikoan bustitako gaza batekin egin behar da, baina inoiz ez kotoiarekin.

Azazkalak

  • Jaioberrien azazkalak mozteko zailak dira, oso malguak direlako eta guraizeen hostoen artean tolesten direlako, baina propietate horrek ez du galarazten besoak eta eskuak kontrolik gabe mugitzen dituztenean azazkalak kaltetzea.
  • Berandu jaiotzen diren haurtxoetan, horrek esan nahi du lehenengo egunean esku hartu behar dela, dagoeneko luzeak baitira.
  • 10 egun baino lehen moztu behar badira, trebetasun eta kontu handiz egin behar da. Zalantzarik izanez gero, hobe da limatzea. Ezbairik gabe, ez da inoiz erabiliko azazkal-mozteko makina, hatzarekin erraz ebaki ahal izateko.
  • 10 egunetik aurrera edo sendoagoak direla nabaritzen den unetik aurrera, errazago ebaki daitezke puntarik gabeko guraize txikiekin (punta erromakoa), eskua tinko eutsita. Batzuetan hobe izaten da lo egon arte itxarotea.
  • Azazkalak nahiko azkar hazten dira, eta astean behin moztu behar izaten dira.
  • Ertzak biribildu egin behar dira, ez urratzeko, eta ebakiaren ondoren garbitzea komeni da.
  • Oinetako azazkalak zuzen moztuko dira, ertzak larruazalaren gainetik haz daitezen eta ertzetan ez daitezen sartu. Askoz mantsoago hazten direnez, ez da beharrezkoa izaten lehenengo hilabeteetan ukitzea.

Genitalak

  • Jaioberri gehienak gizonezkoak dira, eta ezin da prepuzioaren azala kendu kalterik egin gabe, eta ez da beharrezkoa haien higienerako.
  • Bulba beldurrik gabe garbitu behar da, tolesak ondo bereiziz, eta beti aurrerantz garbitu behar da, uzkiaren inguruan egon daitezkeen mikrobioak baginara ez arrastatzeko.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak