Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Haurrak > 2-4 urte

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Haurrak ez ditu gauzak ematen? Erakutsi partekatzera

Haurrek jostailuak partekatzen eta oparoagoak izaten ikasteko bost aholku praktiko

Img compartir listadop Irudia: melanie b

“Ez du ezer partekatu nahi”, “ezinezkoa da bere gauzak ematea”. Guraso batzuk etsita daude seme-alabek besteekin, batez ere adin txikiko beste haur batzuekin eta anai-arrebekin duten jarrera berekoi horren aurrean. Hala ere, portaera hori ez da anormala. Aitzitik, jarrera orokorra da bi urtetik hiru urtera bitarteko haurren artean, eta eboluzio-etapa zehatz bati erantzuten dio, eta etapa horretatik igaro behar dute guztiek.

Img compartir
Irudia: melanie b

Haurren egozentrismoa

“Nirea da”. “Aita” eta “ama” hitzaren ondoren, izenordain posesibo hori txikienek ahoskatzen ikasten duten lehenengo adierazpenetako bat da. 18 hilabete inguru dituztenean, jabetza-sentimendu handia sortzen da haurrengan, bai objektuena, bai hurbileko pertsonena, eta, horren ondorioz, ezin dituzte beren gauzak besteekin utzi edo partekatu. Jarrera hori ez da ohiz kanpokoa, eta ez da gurasoak gehiegi kezkatzeko arrazoia, seme-alabak “berekoiak” direla erakusten baitute.

Jean Piaget psikologoaren arabera, norberekeria portaera iragankorra da, eta 24 hilabete arteko gradurik altuena erakusten du.

Aitzitik, zerbait orokorra da, Jean Piaget psikologo ospetsuak “haurren egozentrismoko etapa” deitu zuenari erantzuten diona. Etapa horretan, haurrak uste du guztia bere inguruan biraka dabilela, eta ikuspuntu bakarra berea dela. Beraz, ekintza guztiak beren nahiak asetzera bideratuta daude, ez besteenak. Suitzako psikologoaren arabera, jokabide hori iragankorra da, eta 24 hilabete arteko gradurik altuena erakusten du, nahiz eta lau edo bost urtera arte luza daitekeen.

Eskuzabala izaten erakuts daiteke

Eskuzabaltasuna ere ikasi egiten da. Haurrek modu altruistan portatzeko edo besteekin partekatzeko borondatea erakusteko duten gaitasunari buruzko ikerketek agerian uzten dute beren gauzak ematen irakats dakiekeela. Partekatu nahi ez izateko jarrera naturala egon arren, etxean, eskolan eta besteekiko enpatia eta eskuzabaltasun egoerak nagusi diren beste gizarte-zirkulu batzuetan giroak eragin nabarmena izan dezake haurrengan, inguruan hautematen duten jokabide-eredua xurgatu eta imitatzeko gai baitira.

Horregatik, etapa natural horretan eta haurrek konpartitzea gauza dibertigarria dela hautematen duten arte (izan ere, “arazo” bat baino gehiago beste haur batzuekin jolasteko eta lagun gehiago egiteko aitzakia ezin hobea da), beharrezkoa da gurasoek jokabide-arau batzuk erakustea, “norberekeria” hain modu traumatikoan gainditzen laguntzeko, eta etorkizunean pertsona eskuzabala izateko bidea erakutsiko diote.

Partekatzen ikastea: gurasoentzako bost aholku

  1. Partekatu, txandakatu eta mailegatu: haurrari partekatu behar duela esaten bazaio eta horrek esan nahi badu bere jostailurik gabe geratu behar duela nahitaez beste batek bere ordez jolas dezan, bistan da jarrera hori galera-egoera batekin lotuko duela. Hala ere, txanda-saio bat ezar dezaketela azaltzen bazaio (hala, beste haurrak tarte bat hartuko du “desira-objektua” objektuarekin, eta gero hura itzuli egingo da), mailegua esperientzia ez hain desatsegin batekin lotuko du.

  2. Taldeko jolasak sustatzea: haurra bakartzen bada edo beti jostailu indibidualistekin jolasten bada, zaila da jarrera eskuzabalagoaren aurrean bere portaera modelatzeko egoera egokiak gertatzea. Hori lortzeko, beharrezkoa da haur gehiagorekin egiten diren jardueretan eta jolasetan parte har dezan sustatzea, bai etxean, bai parkean, eta, askotan, objektu bera konpartitzea (pilota, sokak, baloiak…), jolasa dibertigarria izan dadin.

  3. Berea dena eta guztiona dena irakastea: kasu batzuetan, edukitza-sentimenduaren ondorioz, haurrak berea ez ezik, gauza komunak eta besteenak ere hautematen ditu beretzat. Gurasoek lagundu behar diote jabetzen arteko desberdintasun horiek bereizten. Kolunpio batera igo eta beste ezein umek erabiltzen ez badu, azaldu behar zaio objektu hori ez dagokiola, denbora batez erabil dezakeela, baina gero libre utzi behar duela besteentzat, ez partekatu edo maileguan utzi, ez baita berea.

  4. Ez behartu: haurra bere gauzarik preziatuena beste haur bati ematera behartzea (baita ezezagun bati ere) krudelkeria handia izan daiteke, izan ere, agindua, gainera, berak nahi duenari ematen dio, guztiaren gainetik, eta harentzat autoritate gorena ordezkatzen du. Beraz, beharrezkoa da bereiztea zer objektu edo gauza izan daitezkeen zama emozional handia beraientzat, eta zer gauza partekatzen edo ematen errazagoak diren.

  5. Ez mehatxatzea: “Maileguan uzten ez baduzu, ez dizut utziko zuri jolasten”, “partekatzen ez baduzu, ez zaitut nahi”. Horrelako mehatxuek, oro har, ez dute eragin positiborik haurrarengan. Horregatik, hobe da saihestea. Partekatu nahi ez dituen egoeren aurrean, eraginkorragoa da haurrei azaltzea haien portaerak ekar ditzakeen ondorio positiboak, eta ez negatiboak: “maileguan uzten baduzu, zure jostailua utziko dizu eta jokoa aldatu ahal izango duzu”, “partekatzen baduzu, biok batera jolastu ahal izango duzue” edo “utzi, oso pozik jarriko da”.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak