Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Haurrak > 4 urte baino gehiago

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Irakatsi haurrari barkamena eskatzen

Txikiari azaldu behar zaio zergatik egin behar den barkamena eta zer ondorio izan ditzakeen bere ekintzek besteengan

Img rabieta perdon listado Irudia: clairity

Enseñar a un niño a pedir perdón y reconocer la propia culpa forma parte de la educación en valores que, tanto la familia como los educadores, deben proporcionarle durante su desarrollo. Los padres pueden seguir distintas pautas para que aprendan a pedir disculpas desde pequeños: servirles de guía, darles ejemplo, ser perseverantes e instarles a corregir los errores. De esta forma, aprenderán por qué hay que pedir perdón y sentirán la necesidad de ser perdonados. Este artículo se desvela cómo enseñar a un niño a pedir disculpas.

1,8
1,8

Balioetan heztea haurren prestakuntza integralaren funtsezko osagaia da. Gurasoek transmititu ditzaketen jokabideak, hala nola elkartasuna, tolerantzia, eskuzabaltasuna, erantzukizuna, zintzotasuna eta errespetua, elkarbizitza errazten dute. Eta, halaber, haurrek besteekin gustura egoteko eskuratu behar dituzten trebetasun sozialen parte dira.

Oraindik heldugabeak diren haurrei barkatzea kostatzen zaie

Reconocer los errores, y pedir disculpas por ellos, es una de las enseñanzas que los padres pueden empezar a trabajar con los niños desde la infancia. Tal como reconocen José Manuel Mañu e Imanol Goyarrola en su libro ‘Educar. Los retos del siglo XXI’, “a los niños todavía inmaduros, y sin una personalidad del todo constituida, les cuesta perdonar”. Por eso hay que enseñarles cómo hacerlo desde pequeños.

Barkamena esaten ikasteko jarraibideak

1. Gidari izatea: hasieran, haurrak ez dira gai errua aitortzeko eta barkatzeko beharra sentitzeko. Gurasoek “barkamenaren dinamikan” egin behar dituzte lehen urratsak: barkamena eskatu behar zaie, eta damutu.

Mañuk eta Goyarrolak adierazi duten bezala, barkamena eskatu behar zaie zerbait erreplika egin duenean “beren ekintzaren gaitza aitor dezaten eta zuzentzeko”. Aitak azaldu egin behar dio haurrari zergatik egin behar duen barkamena eta ikusarazi bere jarrerek edo jokabideek besteei kalte egin dietela.

2. Eredu izatea: haurrari barkamena eskatzen irakasteko modurik onena jokabide-eredu egokia eskaintzea da. Seme-alabek ikusten badute beren gurasoek akatsak onartzen dituztela eta huts egiten dutenean barkamena eskatzen dietela, gatazkak konpontzeko modu natural gisa hartuko dute.

Gurasoek ez dute seme-alabei barkamena eskatzera mugatu behar, egokia denean. Ahal izanez gero, saia zaitezte beste heldu batzuekin (familiakoekin edo lagunekin) barkamena eskatzen duten egoeren lekuko izaten.

3. Saiatuak izatea: txikienen ikaskuntzak errepikapenez finkatzen dira gehienetan. Gurasoek ez dute beldurrik izan behar, eta, beharrezkoa denean, barkamena eskatu behar diote haurrari. Horrek ez du esan nahi barkamena eskatu behar zaienik hori egiteari uko egiten diotenean, baina bai behin eta berriz eskatzen duten egoerak errepikatzea eskatzen duen bakoitzean.

4. Akatsak zuzentzeko eskatzea: txiki askok erraz ikas dezakete “sentitzen dut” esaten, akats bat egiten dutenean automatikoki. Baina garrantzitsuena da benetan sentitzen dutela sentitzen ikastea. Bere errua era zintzoan bere gain hartzea lortzeko modurik onena da akatsa zuzentzeko eskatzea, edo, ahal denean, eragin duten kaltea konpontzea.

Zergatik eskatu behar da barkamena?

Okerreko ekintzengatik barkamena eskatzen ikastea haurrari mesede egingo dio hainbat alderditan; izan ere, jarrera horrekin, funtsezko balioak lantzen dira garapen pertsonalerako.

  • Erantzukizuna: haurrak bere akatsak edo jokabide desegokiak onartzea, bere ekintzen erantzule delako lehen zeinua da eta bere erruak era zintzoan hartzen ditu.

  • Ulermena eta enpatia: barkamena eskatzean, haurrak onartzen du bere ekintzek beste pertsona bati kaltea eragin diotela eta bere lekuan jartzen dela bere akatsen norainokoa ulertzeko.

  • Umiltasuna: barkamena eskatzea, aukera hori beharrezkoa denean harrotasuna eta jarrera aurreahaltsuak besteekiko baztertzeko modurik onena baita.

  • Bizikidetza eta adiskidetasuna: barkamena eskatzen jakitea eta barkatzen jakitea oinarrizko bi jarrera dira, talde batean bizikidetza-giro ona sortzeko eta taldekideen arteko adiskidetasun-harremanak garatzeko.

Etiketak:

nus-eu

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak