Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Haurrak > 2-4 urte

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Nola lortu haurrak “agur” esatea pixoihalari

Funtsezkoa da presioa ez egitea, teknika batzuekin laguntzea... eta pazientzia izatea.

Img orinal Irudia: Shanna

Ama eta aita guztiek ez diote behin galdetzen, bi, hiru… behin baino gehiagotan, haurra hazi ahala: nola egin pixoihala erabiltzeari uzteko? Arazo horrek ertz asko ditu, haurraren garapenaren etapekin, gurasoengan sortzen duen nekearekin, alderdi ekonomikoarekin eta abarrekin zerikusia dutenak. Ez dago errezeta hutsezinik, baina badira zenbait teknika haurrak ahalik eta azkarren eta modurik naturalenean utz dezan pixoihala.

Img orinal 2
Irudia: Shanna

Oparitu gabe

Lehena eta nagusia: nahiz eta uste izan haurra pixoihala uzteko adinean dagoela, eta, nekatuta ere, gaiak eragin handia duela, inoiz ez da egin behar gehiegi gogoratzea. Horrela jokatzearen emaitza nahi denaren kontrakoa izan daiteke, hau da, trauma bat eragin daiteke haurrarengan, gero pixoihala alde batera uztea askoz gehiago kostatzen delako. Orduan, 1. araua pazientziarena da.

Bestalde, bi alderdi oso desberdin bereizi behar dira: egunez pixoihala erabiltzeari uztea ez da gauza bera gauekoa uztea edo lo egitea. Eguneko pixoihala errazago uzten da eta haurrek askoz lehenago uzten dute; gauerako, uzteko unea urte batzuk ere atzeratzen da.

Egunez pixoihaletatik alde egitea

Haurrek egunez pixoihalak erabiltzeari uzteko espezialistek gehien gomendatzen duten teknika sinplea da. Haurra orinalean sentitzen den lekura ordubetean eramatea eta egin behar duena egiten uztea. Ohitura sortzeko modu bat da. Batzuetan ez du gogorik izango eta ez du ezer egingo; hala bada, ez dago arazorik: bost minutu inguru igaro ondoren, galtzak igo eta aurrera jarraitu.

Lagundu ohi duten zenbait kontu:

  • Haurrak bere pixontzia izatea. Hartara, bere adonde gisa ezagutuko du, eta beharra sentitzen duenean joan beharko du. Pixontzi txiki bat gomendatzen da, bere tamainarako egokia, eta ez komun normala egokitzeko erabiltzen diren estalki bereziak, hori deserosoagoa baita, gutxienez maila bat igo behar baitu iristeko, etab. Bidea ahalik eta gehien luzatzea da asmoa.
  • Berarekin egotea eta entretenitzen laguntzea. Horretarako, haurrentzako liburu erakargarri batzuk beti hurbil izatea da onena, irudi handi eta koloretsuekin. Hala, “komunera joatea” une atsegin eta entretenigarriarekin lotuta egongo da haurrarentzat.
  • Kakarekin oinarekin baino pazientzia handiagoa izatea. Medikuek diote zailagoa dela umeak libratzea, zeren eta, oharkabean, zerbait propioa, bere zati bat, askatzearekin lotzen baitute. Baina hori ere ez da izugarria: pixka bat gehiago behar badute ere, naturalki ere egingo dute, pixkanaka.
  • Sari txikiak eman, gainean egitea eragozten badu, eta abisatu gogoz zaudenean. Asko gustatzen zaion jateko zerbait edo parkera ateratzea motibazio ezin hobea izan daiteke gaiaren zain egoteko eta egoten ez uzteko.

Noiz hasi baliabide horiek ezartzen? Kasu bakoitzaren araberakoa izango da, baina, oro har, bi urteak adin ona dira haurrek egunean zehar pixoihala erabiltzeari uzteko. Kasu batzuetan, urte eta erdian ere has daitezke behar duten aldiro ohartarazten, eta horrek asko errazten du guraso izatea.

Gauez gehiago kostatzen da

Lo egiteko pixoihalak uzteko prozesua garestiagoa da. Epe luzerako lan gisa pentsatu behar da, gainera trikimailu eta gomendio gutxiago baitaude… eta pazientzia gehiago behar da (oraindik ere).

Oheratu aurretik oinak egitera eramatea da oinarrizkoena. Jakina, hori ez da nahikoa gero zenbait ordu pixa egin gabe egoteko, batez ere haur askok gauez egin behar dutela jotzen bada egunez baino. Baina lagundu egiten du.

Oheratu aurreko bi orduetan likidorik ez edatea ere gomendatzen da. Horrela, gauez pixa egitearen presioa txikiagoa izango da.
Mediku batzuek gauaren erdian haurrak esnatzea iradokitzen dute, txiza egin dezaten, baina beste askok ez dute gomendatzen, loa eta atsedenaldi egokia eteten baitizkie eta argitu egin baititzakete. Hau da, sendabidea gaixotasuna baino okerragoa izan daitekeela.

Gainerakoan… denborak aurrera egin ahala, esfinterren kontrola ere loarantz hedatu arte itxarotea besterik ez da geratzen. Gaueko pixoihala busti gabe astebetez pasatzen bada, une egokia izan daiteke kentzeko. Hala ere, haur batzuek, “nagikeriagatik”, gauez ere pixoihala erabiltzeko “eskatzen” jarraitzen dute, egunez behar izan gabe, baita siesta egiten dutenean ere.

Mekanismo inkontziente mota horren ondorioz, ez da arraroa, adibidez, ohea busti gabe luzaroan egon den mutiko batek, gurasoek pixoihalik gabe lo egitea erabakitzen duten egunean bertan egitea… Horregatik, komeni da haurrek gauez ere pixoihala erabiltzea, egoera behin betiko kontrolatuta egon arte; bestela, gaueko gorabeherek ere traumaren bat eragin dezakete.

Eta pazientzia, pazientzia handiagoa. Lotarako pixoihalak erabiltzeko beharra 4-5 urtera artekoa izan daiteke… 6ak behar izanez gero, espezialista bati kontsulta egiteko denbora izango da. Izurik eta gehiegizko kezkarik gabe, lehenago edo geroago kontrolatu ahal izango baitu. Zauriak bezala, denbora ez da konponduko.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak