Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Haurtxoa > Erditzea > Arriskuak

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Plazenta aurrekoa: funtsezko bost zalantzak

Plazenta umetokiaren lepoaren ondoan jartzen bada, emakume haurdunarentzat, haurdunaldiarentzat eta erditzearentzat arriskuak sor ditzake.

Img placenta previa lp Irudia: Genpink

Plazenta umetokiaren barruan haurrari laguntzen dion organoa da, eta amarekin lotzen du zilbor-hestearen bidez. Umetokiko umetoki-zerbixaren gainean jarri eta erabat edo partzialki buxatzen duenean, aurreko plazenta esaten zaio. Anomalia horrek ez du beti sintomarik eragiten, nahiz eta ekografia bidez hauteman daitekeen. Haurdunaldi osoan irauten badu, zenbait arrisku eragin ditzake eta haurdunari tratamendu berezia eskatzen dio.

Img placenta previa
Irudia: Genpinka

1. Zer da aurreko plazenta?

Plazenta umetokiko barrunbearen goiko aldean dago, baina haurdunaldian lekuz aldatu eta lekuz alda daiteke. Haurdunaldiko 20 asteren ondoren plazenta umetokiaren beheko aldean ezartzen denean, aurretiazko plazenta deritzo. Umetokiko zuloarekiko duen posizioaren arabera, hainbat tipologiatan sailkatzen da:

  • Behe-txertaketakoa: zerbixetik gertu dago, baina ez dago harekin kontaktuan.
  • Marjinala: plazentaren ertza lepoko zuloarekin kontaktuan dago, baina ez du estaltzen.
  • Partziala: plazentak zerbixaren zati bat estaltzen du.
  • Osoa edo osoa: plazentak osorik estaltzen du umetokiko zulo zerbikala.

2. Zein kasutan da aurretiazko plazenta arazo bat?

Haurdunaldiaren aurreko plazentak sor ditzakeen arazoak oso lotuta daude haren tipologiarekin: umetokiko zerbixak zenbat eta traba handiagoa egin, orduan eta handiagoak dira haren kokapenarekin lotutako sintomatologia-aukerak eta amarentzat edo haurrarentzat arriskua.

Aurretiko plazenta batek sortzen duen konplikaziorik ohikoena hemorragia da.

Haurdunaldian plazenta batek eragin dezakeen konplikaziorik ohikoena hemorragia da, umetokiko finkapen ezegonkorragatik. Horrek askatzeak eragin ditzake plazenta-ertzean. Odol-jario horrek, intentsitatearen eta maiztasunaren arabera, konplikazio gehigarriak sor ditzake, eta konplikazio horiek haurdunaldi-adina zenbat eta txikiagoa izan, hainbat eta handiagoak izango dira.

Bestalde, odoljariorik ez egon arren, plazentak umetokiko lepoko zuloa erabat edo partzialki blokeatzen badu haurdunaldia amaitzen denean, ezin da baginako erditzea gertatu, eta, beraz, nahitaez egin behar da zesarea.

3. Noiz da handiagoa plazenta aurretik edukitzeko arriskua?

Aurreko plazenta haurdun dagoen edozein emakumeri gerta dakioke, haren egoera edo egoera edozein dela ere. Hala ere, ikerketa batzuek diote haurdun geratzeko arrisku handiena dutela baldintza hauek betetzen badituzte:

  • 35 urtetik gorakoa izatea.
  • Beste zesarea batzuek eragindako umetokiko orbainak, umetokian kirurgiaren bat edo aldez aurreko legratuak izatea, abortua izan ondoren.
  • Oxigeno gehiago behar izatea eta, beraz, plazenta-azalera handiagoa. Hori gerta daiteke haurdun dagoen pertsonak tabakoa kontsumitzen duenean edo oso leku garaietan bizi denean.
  • Haurdunaldi anitzak.
  • Aurreko haurdunaldietan plazenta izan izana.

4. Zein dira aurreko plazentaren zeinu nagusiak eta nola diagnostikatzen da?

Bereizmen handiko ekografiak —gaur egun, jaio aurreko kontrol-zentro gehienetan egiten dira— gai dira plazentaren kokapen irregularra erraz detektatzeko. Hala, espezialistek haurdunaldiaren jarraipen egokia egiten duten haurdunei diagnostiko goiztiarra egin diezaiekete, eta jarraitu beharreko tratamendurik onena zein den adierazi.

Beste kasu batzuetan, sintomatologiaren bat garatu ondoren egiten da diagnostikoa. Aurretiko plazenta baten zeinu arruntena da odoljario espontaneoa, minik gabea, ez oso oparoa, zenbait egun edo astetan aldizka errepikatu daitekeena eta intentsitatea handitu daitekeena. Odol-jario horren ondoren, espezialistarengana joatea da gomendagarriena. Hark ebaluatuko du kasua, eta ekografia bidez egiaztatuko du aurretiazko plazenta.

5. Zein da aurreko plazentaren tratamendua?

Aurreko plazenta diagnostikatu ondoren, zorrotz bete behar dira espezialistak ematen dituen jarraibideak, haurdunaldiaren baldintza partikularren arabera (haurdunaldia, arrisku gehigarriak edo bestelako baldintzak) eta amaren sintomatologiaren arabera.

Askotan, goiz detektatzen denean eta odoljariorik ez dagoenean, litekeena da plazenta berriz mugitzea eta erditzean arazorik ez sortzea. Hala ere, oro har, kasu horietan atseden erlatiboa, sexu-abstinentzia eta jaio aurreko kontrola eta ekografia ohikoa izaten dira.

Odola jariatzen denean, tratamenduak honako hauek eskatzen ditu gehienetan: erabateko atsedena (etxean edo ospitalean, balorazio medikoaren arabera), sexu-harremanen erabateko murrizketa, etengabeko kontrola, neurri farmakologikoak eta, beharrezkoa bada, erditzearen aurrerapena zesarea eginez.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak