Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Brikolajea > Arotzeria

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Tako-motak

Ezarriko diren azaleraren eta jasango duten pisuaren arabera hautatu behar dira.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2005eko martxoaren 23a

Koadro bat zintzilikatzea, pantaila laua jartzea edo paretan apala jartzea dira etxean egiten diren lan ohikoenak, eta guztiek takoa erabili behar dute. Eskaintza zabala da trenkada motari (pladurra, hormigoia, adreilua…) eta takoak jasan behar duen pisuari egokitzeko. Ez da gauza bera lanpara bat sabaitik zintzilikatzea edo apal bat paretaren gainean jartzea.

Besteak beste, nylon, altzairu, plastiko moldekatu edo aluminioz eginda daude takoak. Horietako bakoitzak berariazko erabilera du, baina ohikoena da barne-diseinuak haria izatea torloju bat sartzeko. Hartzen den tako-motaren arabera, sabairako edo paretarako lotura espantsio, egokitzapen edo itsaspen bidez eginen da.

Trenkada solido edo arinak

Espantsio-takoen ezaugarria da zuloa zulatu eta torlojua barruan jarri ondoren, eratzen dituen plastikoa zabaldu egiten dela eta paretari ondo lotuta geratzen dela. Espantsio-eremuan dauden xafla batzuek heltze hori ahalbidetzen dute, nahiz eta igeltsuzko hormetan takoa zabaltzeak azala handitzea eragin dezakeen.

Espantsio-takoak egokiak dira zementuzko eta adreiluzko hormetarako; hegatsdun takoak, berriz, igeltsuzko hormetan erabiltzen dira.

Takoak zementuzko eta adreiluzko hormetan erabil daitezke, baina gainazal arinetarako produktu egokiagoak ere merkaturatzen dira. Ijetzitako igeltsuzko edo pladurrezko horma hutsetan, adibidez, egokia da hegatsdun takoak erabiltzea, karga arinetarako pentsatuak. Takoa itxita sartzen da eta, torlojua jartzean, hegatsak alboetara irekitzen dira paretaren atzetik, eta horrek bermatzen du eustea. Zurarentzat, harizko torlojuak behar dituzten berariazko produktuak saltzen dira, baita zurarentzat ere; altzairuzko takoak, berriz, egokiak dira gainazal metalikoetarako.

Beste modalitate batzuk dira tako luze edo luzeak, karga astunetarako oso erabilgarriak, eta tako itsaskorrak. Azken horiek zuloa takoa baino handiagoa denean erabiltzen dira. Kasu honetan, morterozko ehun berezi bat erabiltzen da, busti ondoren takoaren inguruan jarri eta hutsunea erabat betetzea lortzen duena.

Gomendioak

Takoa erabiltzean ez nahasteko modu bat eredu unibertsaletara jotzea da. Edozein horma edo gainazaletan erabil daitezke, eta zurezko edo aglomeratuzko torlojuak onartzen dituzte. Ate eta leihoen markoetan listoiak, erlaitzak edo bestelako egiturak jartzeko modelo bereziak ere badaude.

Nolanahi ere, ondo lotzeko, komeni da lan egin nahi den azalera egoera onean dagoela egiaztatzea. Gainera, gainazal horri ongien egokitzen zaion takoa aukeratu behar da, okerreko aukeraketa batek hondatu, larritu edo ondo heltzea zaildu baitezake.

Ertzak dituzten takoak daude trenkadan osorik sar ez daitezen.

Bestalde, finkatze-puntu zuzenak aukeratu behar dira, eta zulatzeko leku zehatza arkatz batez markatu. Zulo horrek takoaren tamaina berekoa izan behar du, takoa arazorik gabe finkatzeko. Nahi izanez gero, ertza duten produktu batzuek tabakoa erabat sartzea eragozten dute.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak