Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Etxeko ekonomia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Banku-txartel motak

Kreditu-txartelak eta zordunketa-txartelak dira ohikoenak.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Osteguna, 2006ko urriaren 26a

Gero eta txartel mota gehiago eskaintzen dizkigute, bai bankuek bai merkataritza-guneek. Nahiz eta a priori denak berdinak diruditen, egia da alde handiak daudela txartel-moten artean, eta desberdintasun horiek ezagutu egin behar dira, gure beharretara hobekien egokitzen den txartel-mota zein den zehazteko.

Bi banku-txartel mota ohikoenak kreditu-txartelak eta zordunketa-txartelak dira. Banketxeek ematen dituzte biak, eta erosteko nahiz esku-dirua lortzeko balio dute. Bien arteko alde nagusia da, zordunketa-kontuarekin, kutxazain batean bakarrik atera ahal izango dela dirua, edo, elkartuta dauden kontuan dirua izanez gero, produktu bat ordaindu ahal izango dela. Kreditu-txartelek, berriz, eta beren izenak adierazten duenez, kreditu bat ematen diote titularrari. Kreditu hori hilerokoa eta negoziagarria izan ohi da, eta erabili egin daitezke, nahiz eta une horretan ez egon kontuan dirua lortzeko moduan. Hori dela eta, kreditu-txartelek, dirua ateratzeko edo produktuen ordainketak zatikatzeko erabiltzen direnean, normalean interes handiak izaten dituzte, eta zordunketa-zerbitzukoek, berriz, ez. Eskuarki, biek dituzte urteko kuotak, eta kuota horiek, titularraren kaudimen ekonomikoaren arabera, kasuan kasuko banketxeak kentzen ahalko ditu. Zordunketakoek ere muga bat izaten dute, titularrak finkatzen duena, baina kasu honetan muga egunero izaten da.

Merkatuan txanpon-txartelak edo diru-zorro elektronikoa ere badaude. Azken urteotan agertu da, baina espero baino motelago. Zenbateko txikiko eguneroko ordainketetan eskudirua ordezkatzea du eginkizun. Mikrotxip bat duen txartel bat da (beste txartel mota bat izan daiteke, adibidez, zordunketa-txartel bat). Mikrotxipak, kutxazain automatiko batean kargatzen denak, hurrengo ordainketetan deskargatzen den diru-kopurua erregistratzen du terminal egokia duten establezimendu edo zerbitzuetan.

Beste mota bateko txartelak ere badaude, baina banku-kontu batekin lotu behar badira ere, saltokiek ematen dituzte, eta ez bankuek. Txartel horiei erosketa-txartel edo bezero-txartel deritze. Haiekin eskuratutako ondasun eta zerbitzuen zenbatekoa erabiltzailearen banku-kontu batean kargatzen da, aldez aurretik finkatutako epe bakarrean, normalean hilean behin, eta finantzazioa zero kostukoa da. Batzuek ordainketak zatikatzeko ere balio dute, eta, beraz, dagozkien interesak kobratu ohi dituzte, normalean goratuak. Ez da ohikoa horrelako txartelengatik kuotarik kobratzea.

Azkenik, fideltasun-txartelez hitz egin daiteke, puntu-txartel izenaz ezagutzen baitira. Txartel horiek ez dira ordainbide gisa erabiltzen, baizik eta enpresa elkartuek bezero berriak erakartzeko eta lehendik bezero direnen kontsumoa handitzeko erabiltzen dituzten bitartekoak. Elkartutako enpresa batean egiten den erosketa edo eragiketa bakoitzeko, eta haren zenbatekoaren arabera, zenbait puntu ematen dira, pilatuz joaten direnak eta hainbat ondasun edo zerbitzu eskuratzeko balio dutenak, ikuskizunetarako sarrerak, doako ostatuak, bidaietako deskontuak, azken batean, opariekin truka daitezkeen puntuak dira.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak