Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Etxeko ekonomia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Egunkarietako iragarkien ondorioz iruzur gehiago egiten direla hauteman dute

Eskaintza faltsuak direla eta, interesatuek 906 zenbakira deitu behar dute, eta dirua ordaindu.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2002ko urriaren 29a

Honelako iragarkiak egunkarietan: “Bi gelako etxebizitza, bistekin, altzariz hornitua, 9.500.000 pezeta. Telefonoa…”, askotan tranpa bat ezkutatzen dute. Izan ere, Poliziak eta Guardia Zibilak iruzur ugari antzeman dituzte horrelako iragarkietan, edo lan-eskaintzetan, ibilgailuen salmentan eta abarretan.

Baina, nola funtzionatzen dute iruzur horiek? Interesdunak iragarkian agertzen den telefono mugikorrera deitzen du, baina deskonektatuta dago eta erantzungailu automatiko batek beste zenbaki batera bidaltzen du, beti 906 zenbakira. Llamak eta erantzuten duen pertsonak oso informazio gutxi eskaintzen du eskainitako produktuari buruz, saiatu deia ahalik eta gehien luzatzen, eta, amaitzeko, esan du bere nagusiak dituela datuak, baina une horretan lanpetuta edo bidaiatuta dagoela… “Deitu astelehenean”, gomendatu dute. Eta astelehenean, gauza bera baino gehiago. Egia esan, ez dago etxebizitzarik salgai.

Auzitegi Nazionalak S.G.B. kondenatu zuen martxoan. bi urteko kartzela, horrelako gertaerengatik. Iruzurra Kanariar Uharteetako herritar batek Playa del Inglésen (Kanaria Handia) apartamentu bat erosi nahi izan zuen. Antzeko iragarkiak aurkitu ziren Santanderren, Benidormen, Malagan, Valentzian edo Madrilen.

1999ko apiriletik uztailera, S.G.B.k legez kontratatutako 906 kontratua. 11.405 dei jaso zituen eta 1.675.329 pezeta eman zizkioten. Hain zuzen, 906 linea baten titularrak -linea telefoniko korronteenak baino askoz tarifa handiagoak dituenak- jasotzen duen dei bakoitzeko haren kostuaren ehuneko bat jasotzen du. Hala, banaka eragindako kaltea oso txikia izan arren, jasotako dei guztien mozkinen baturak zifra handiak izan ditzake.

Gertaera mingarriagoak ere izaten dira. Gaur egun, Madrilgo Epaitegi bat kasu bat ikertzen ari da. Kasu horretan, biktimak ia 6.000 euro gastatu zituen 906 linea baterako deietan. Delako iragarkia, tirada nazionaleko egunkari batean argitaratua, lan eskaintza bat zen.

Poliziaren iturriek diote oso zaila dela, ezinezkoa ez esatearren, iruzur egindako diru guztia kalkulatzea, ez baita ohikoa herritarrak salaketa jartzea. Azken urteetan iruzur mota horiek izan duten igoerari buruzko datu estatistikorik ere ez dago. “Kontzientziazio-arazo bat gehiago da polizia-arazo bat baino”, diote, “906 linea batera deitu baino bi aldiz lehenago pentsatzea izango litzateke eraginkorrena”. Gainera, iruzurretarako erabiltzen diren lineak legez kontratatzen dira.

Interesdunek eskaera bat bete eta Jarduera Ekonomikoen gaineko Zergan (JEZ) alta emanda egon behar dute. Eskaera Sustapen Ministerioan aurkezten da eta departamentu honek baimena ematen duenean bakarrik kontratatzen du zerbitzua operadoreak. “Iruzurra, iruzurra, iragarkian eskainitako produkturik ez izatea eta telefono-deiaren kostua dira”, azaldu dute iturri berberek.

OHSrako lan egiten zuten bi emakume. nagusiak ematen zizkien jarraibideak azaldu zituzten adierazpen judizialetan. Lana bilatzeko interesa zuten pertsonak bazeuden, lana emanda zegoela adierazi behar zuten. Etxebizitza bat saltzeko bazen, S.G.B. esan zien “deiei nahiko motel erantzuteko”.

Dei bati erantzuten ziotenean, lehenik eta behin, bezeroari galdetu behar zioten zer egunkaritan ikusi zuten pisuiragarkia, “lasai” begiratu argitalpenaren probintzia; ondoren, kontsultatu hiriaren planoa, eman etxebizitzaren ezaugarriak eta, S.G.B. bulegoan zegoen, “bezeroari itxaroteko esan, nagusia jarriko zela. Orduan, belaki handi baten gainean utzi behar zuten telefonoa, beste elkarrizketarik entzun ez zedin, eta S.G.B.ren zain egon. artatu egingo zuen, baina ez zuen halakorik egiten, salbu eta higiezin-etxeren batetik etorri".

Inoiz joaten ez ziren hitzorduak egiten zituzten. Deiak jasotzen ziren bulegoan, Malagan, egindako erregistroetan, eskuz idatzitako ohar hauek zeuden: “Berarekin geratu naiz gaur arratsaldean, seietan. Ez goazelako deitzen badizu, esan helbidea aurkitu ez dugula edo nik orkatila edo zerbait okertu didatela”.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak