Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Etxeko ekonomia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Pentsio-planak, inbertsio ona dira?

Pertsona batzuek ez dute pentsio-plan bat kontratatu nahi. Produktu mota horiei buruzko ezjakintasunagatik gerta daiteke hori, nahiko gazteak baitira: Espainian 1987an agertu ziren. Nolanahi ere, erretiroa iristen denean bizi-maila ona izan nahi bada, gomendagarria da plan bati atxikitzea, dituen abantaila ekonomiko eta fiskalengatik.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2004ko azaroaren 03a
Img ancianos Irudia: roblisameehan

Pertsona gehienek, beren oinarrizko beharrak bete ondoren, beren bizitzan gerta daitezkeen egoeretatik babesten saiatzen dira. Gainera, etorkizuna jokoan dagoenean, batzuek nahiago dute plangintza lehenbailehen egiten hasi. Egia da Gizarte Segurantza, Estatuak sostengatutako erakunde publikoa eta laguntza publikoko erakundeak existitzen direla.

Baina, gaur egun, biztanleriaren zahartze azkarrak, pentsiodunen kopurua kotizatzaileen kopurua baino gehiago handitzen baitu, zalantzan jartzen ari da Gizarte Segurantzaren ereduaren etorkizuna. Kasu batzuetan, erretiroa hartzean jasotzen den pentsio publikoa eta lan-bizitza aktiboan lortutako soldata ere urruntzen dira, hau da, diru-sarrerak murrizten dira.

Errealitate horren aurrean, etorkizuna ziurtatuko duten sistema osagarriak jartzen saiatzen da gizartea. Hala, etorkizuneko beharrei erantzuteko aukera bat, eskuarki ekonomikoak, Gizarte Aurreikuspeneko Plan bat kontratatzea da, Pentsio Plana. Horrela, aurrezteko egiten duten ahaleginaren arabera, herritarrek eskubidea duten pentsio publikoa osatu ahal izango dute. Baina argi izan behar da eredu osagarria dela, ez oinarrizko sistema publikoaren (Gizarte Segurantza) ordezkoa, kotizatzea nahitaezkoa baita.

Pentsio-plana erretiroari lotutako aurrezki-inbertsio produktua da. Hiru plan mota bereiz daitezke:

a) Elkartekideak: talde jakin batentzat dira.

b) Banakakoak, borondatez izenpetu nahi dituenarentzat.

c) Enpleguari buruzkoak, enpresek sustatuak ordainsari-formula gisa, langileak gauzazkoak dira.

Banakako planak

Oro har, mekanika aldizkako diru-ekarpenak egitean datza. Banakako pentsio plan bateko partaideak aldez aurretik itundu dezake entitate kudeatzailearekin zein izango den urteko gutxieneko ekarpena, etorkizunean jaso nahi duenaren arabera, nahiz eta entitate batzuek gutxieneko ekarpenak finkatzen dituzten. Hala ere, gehieneko inbertsioa legez ezarrita dago.

Egindako ekarpenen truke, etorkizunean prestazio ekonomikoak jasotzeko eskubidea sortzen da, erretiroa hartzeko unean oro har. Hala ere, diru hori lehenago berreskuratu ahal izango da baliaezintasun osoa, eritasun larria edo iraupen luzeko langabezia jasan baditu. Titularra hilez gero, haren onuradunek jasoko dute metatutako kapitala.

Gertaera horietako bat gertatzen denean edo erretiroa bera gertatzen denean, hainbat urtetan pilatu diren aurrezkiez gozatzen hasi ahal izango dira. Kapitala dena batera jaso daiteke, aldi baterako edo biziarteko errenta gisa edo bien nahasketa gisa. Lehenengo aukera ez da gomendagarria ikuspuntu fiskaletik, zerga asko ordainduko baitira diru kopuru handia jasotzeagatik.

Era berean, planak funts batean integratuta egon behar du, sinonimotzat erabili ohi diren arren desberdinak diren bi termino. Funtsa sortzen den ondarea da, hau da, partaidearen ekarpenek bat egiten duten eta beste partaide edo plan batzuen dirua dagoeneko bertan dagoen ondarea. Funts hori erakunde kudeatzaile batek administratzen du, eta ekarpenak errenta finkoan, mistoan, aldakorrean… inbertitzen ditu, bezeroak hautatu duen produktuaren arabera, errentagarritasun- eta arrisku-nahietara egokituz. Horrela, etorkizuneko pentsioak bermatzeko behar den errentagarritasuna lortzen du kudeatzaileak.

Abantailak eta eragozpenak

Pentsio publikoa nahikoa ez izateaz gain, arrazoi ekonomiko eta fiskalak daude plan bat sinatzeko. Abantaila fiskal garrantzitsuena da egindako ekarpenak Pertsona Fisikoen Errentaren gaineko Zergan (PFEZ) ken daitezkeela, zerga-oinarria murriztuz.

Egia esan, tratamendu fiskal horrek ekarpen-aldian zergak atzeratzea besterik ez du esan nahi; izan ere, erretiro-unea iristen denean, Ogasunari erantzun beharko zaio jasotako prestazioagatik. Kasu jakin batzuetan kenkari fiskala badago ere, baliteke karga-tasa, hau da, Ogasunari ordaintzen dion errenta-portzentajea, txikiagoa izatea erretiroa hartzen denean, eta, beraz, gutxiago ordainduko du.

Planen aldeko beste puntu bat haien sendotasuna da, gainerako finantza-produktu gehienena baino askoz handiagoa, eta haien fidagarritasuna, ondarearen kudeaketari buruzko kontrol oso zorrotzak baitaude.

Abantaila horien aurrean ahulguneren bat dago, hala nola planen askitasuna. Hori oztopo izan daiteke aurrezteko gai ez diren pertsonentzat, erretiroa hartu arte ezingo baitute kapitala eskuratu. Horri gehitu behar zaio ez dagoela interes aseguraturik, errentagarritasuna entitate kudeatzaileak egiten dituen inbertsioen araberakoa baita. Hala ere, kasu horretan, titularrak erabakitzen du zer arrisku hartu nahi duen bere gain, kudeatzaileak zer funts-motatan inbertituko duen hautatuz. Oro har, gomendioen arabera, gazteenek arrisku handiagoa dute, eta 65 urtetik beherakoek, berriz, txikiagoa.

Produktu horiek ez dira soilik erretirotik hurbil dauden adinekoentzat, baizik eta lan-bizitzaren hasieratik harpidetu daitezke; ekarpen-denbora zenbat eta handiagoa izan, orduan eta sari handiagoa. Gaur egun, pentsio-planen partaide gehienek 35 eta 55 urte bitartekoak dira, egoera ekonomiko sendoagoa dutelako.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak