Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Etxeko ekonomia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Seme-alabak dituzten familientzako gizarte laguntzak

Familiei gizarte-prestazio gutxien ematen dien Europako herrialdeetako bat da Espainia

Img familia01 listado Irudia: M. B.

ImgImagen: M. B.

Gaur egun, ordaindutako lana duten amei Espainian eskaintzen zaizkien diru-laguntzak Europar Batasuneko beste herrialde batzuetan emandakoak baino dezente txikiagoak dira. Eta, nahiz eta 2005aren amaieran familientzako onuragarriak diren araudiak onartu diren, hala nola Berdintasunerako Legea, oraindik ez da lortu familia eta lana uztartzea bultzatzea. Testuinguru horretan, Espainia Alemaniatik, Britainia Handitik edo Luxenburgotik urrun dago. Hala ondorioztatzen da Europako Batasuneko (EB) herrialdeen rankingean gizarte-prestazioen kontzesioan, non Espainiak postu gehien betetzen duen, aurreratuenen oso azpitik.

Laguntza horien bidez, seme-alabek dakartzaten gastuei aurre egin behar zaienean, ekonomiari atsedenaldia eman nahi zaio. Hala ere, familien benetako arazo ekonomikoak konpontzen ez dituzten neurriak dira. Gainera, onura horiek eskuratzeko, kasu batzuetan, familiaren urteko errenta, seme-alaben adina edo amak lan ordaindua izan behar du mendekotasun-harremanean.

Laguntzak

Espainiako legearen arabera, familientzako laguntzak hainbat motatakoak izan daitezke:

  • Hiru urtetik beheitiko seme-alabak dituzten ama langileentzako diru esleipenak: 100 euro jasotzen dituzte hilean behin, edo errenta aitorpena egitean, oro har. Amak lan ordaindua izan behar du eta ez dago errenta-mugarik (horrek esan nahi du ez dela kontuan hartzen urteko diru-sarrera gordin osoa).
  • Ardurapeko seme-alaba edo etxean hartutako adingabe bakoitzeko: Hilean 24,25 euro ordainduko dira 18 urtetik beherako seme-alaba bakoitzeko edo% 65etik gorako minusbaliotasuna duen seme-alaba bakoitzeko. Diru kopuru hori jasotzeko, urteko errenta ez da 9.091,99 eurotik gorakoa izanen. Baina bi seme-alaba baino gehiago izanez gero, errentaren muga %15 handitzen da seme-alaba bakoitzeko.
  • Ordainketa bakarra, hirugarren seme-alaba edo hurrengoak jaiotzeagatik edo adoptatzeagatik: 450 euroko laguntza da, behin bakarrik kobratzen dena. Kasu horretan, urteko errenta ez da 9.091,99 eurotik gorakoa izango.
  • Erditze edo adopzio multipleagatiko prestazioa: Bi seme-alabaren erditze anizkoitzagatik bi mila euro inguru lortzen dira; hiru seme-alaba badira, 4.300 euro, eta lau seme-alaba edo gehiago badira, 6.500 euro. Ez dago errenta-murrizketarik.

Hilean ehun euro, nahikoa da?

Hilean 100 euroko diru-laguntza txikia da haurtzaindegi bat ordaintzeak, esnea erosteak, pixoihalek eta abarrek dakartzaten gastuak kontuan hartuz gero. Adibidez, hilean, familia batek batez beste 40 euro gastatzen ditu haur jaioberrientzako pixoihaletan, eta 20 euro esnetan.

Gainera, laguntza hori lan ordaindua duten amentzat bakarrik dela pentsatu behar da. Zer gertatzen da lan egiten ez dutenekin? Bestalde, dirulaguntza hau baldintzatzailea da, ezin baita kobratu familiaren urteko errenta gordina 9.091,99 eurotik gorakoa bada.

Familia Ugarien V. Biltzar Nazionala egin zen iaz Madrilen, Espainiako Familia Ugarien Federazioak antolatuta. Deialdiaren helburua izan zen salatzea familien ia %89k ezin dituztela laguntzak jaso, errenta mailak gainditzen dituztelako (15.500 euro 3 seme-alabek).

Espainiako laguntzak EBren ilaran daude

Familia Politikaren Institutuak (IPF) egindako “Familiaren Bilakaera Espainian” txostenak berresten duenez, familia-politikari dagokionez, EBko laguntzen batez bestekoa Barne Produktu Gordinaren (PBI) %2,1ekoa da. Danimarkak (%3,9) eta Luxenburgok (%3,7) portzentaje handia ematen dute eta Europako batez bestekoa igotzen dute. Espainia da, bestalde,% 1era iristen ez den EBko herrialde bakarra. Laguntza gutxien ematen dituztenen zerrendako 15. postuan dago: PBIren %0,52 bakarrik. Kopuru hori Italiaren azpitik dago, eta %1 ematen du.

Txostenak erakusten duen beste datu deigarri bat da 1980tik familientzako dirua ia %40 murriztu dela. Hamarkada hartan, Espainiako familiek PBIren %0,86 jasotzen zuten, eta orain %0,52. Hala ere, zifra ere ez zen %1era iristen, eta familia-politiketan atzerakada bat ikusten da.

Baina ez bakarrik familia-laguntzetara bideratutako ehunekoa. Espainiako gastu soziala (familiari ematen zaiona kenduta) EBkoa baino bost aldiz txikiagoa da, eta 8,3 puntuko aldea du. EBko gizarte-prestazioak BPGaren % 25,2 dira; Espainiakoak, berriz, % 19,7.

Murrizketa gehiago mozkinak baino

EBko beste herrialde batzuetan ematen diren familia-laguntzen konparazio batean, IPFren azterketak erakusten du Espainia Luxenburgotik, Alemaniatik edo Britainia Handitik urrun dagoela, eta Poloniatik hurbilago dagoela. Belgikaren kasua tarteko adibide bat da: seme edo alaba batengatik 75,54 euro ematen ditu; bi 139,78 euro eta hiru 208,70 euro, eta Espainiak 24,25 euro seme-alaba bakoitzeko. Orduan, Belgikan bi seme-alaba izanez gero, 215,32 euro kobratuko dira; Espainian, berriz, 48,50 euro inguru.

Nabarmentzekoa da ez dagoela diru-sarreren murrizketarik EBko inongo herrialdetan, Espainian, Txekiar Errepublikan, Italian, Irlandan, Portugalen, Hungarian, Maltan, Polonian eta Eslovenian izan ezik. Eta, oro har, seme-alabek 18 urte izan arte ematen diren arren, Europako beste herrialde batzuetan unibertsitate-ikasketak amaitu arte luza daitezke laguntzak.

Familia eta lana bateratzea

Seme-alabak dituzten familientzako laguntza guztiak ez dira ekonomikoak. 2006ko abenduan, Berdintasun Legea onartu zen. Lege horrek 15 eguneko aitatasun-baimena eman zuen, lau astera luza daitekeena, amarena alde batera utzita, 16 aste jarraitu baitira.

Baina EBko zenbait herrialdetan, hala nola Alemanian, 15 hilabeteko baimen ordaindua jarri zen indarrean urte horretatik aurrera gizon eta emakumeentzat. Lege horrek aukera ematen du, halaber, laneko bajaz gozatzeko, soldataren% 67 kobratuta.

Amatasun- eta aitatasun-baimenak alde batera utzita, zaila da lana eta familia bateratzea. Lanaldi osoko lana arazo bihurtzen da, haurtzaindegien ordutegiak eta kostuak bateraezinak baitira soldatekin eta lan ordutegiekin. Gainera, haurtzaindegi eta ikastetxe publikoetan sartzea zaila denez, egoera gatazkatsua sortu da, ez baitago behar adina plaza horietan, eta, ondorioz, familia askok ikastetxe pribatuak edo itunduak hautatu behar dituzte. Familia askok beste aukera bat ere badute: kanguruak orduka kontratatzea edo familiako beste kide batzuen laguntza jasotzea; batez ere, aiton-amonen arreta eskatzen da. Bestalde, establezimendu batzuk arratsaldeko bostak arte baino ez daude zabalik, eta, beraz, guraso askok ez dute beste erremediorik seme-alabez arduratuko den norbait kontratatzea, oraindik lanean ari diren orduetan edo lanegun murriztuak dituzten orduetan.

Lan-politika malgua

Enpresako Goi Mailako Ikasketen Institutuaren (IESE) 2006ko Familia eta Erantzukizuna duen Enpresaren Indize Azterlanak (IFREI) islatzen duenez, familia eta lana bateratzeko neurriak ezartzen dituzten enpresek absentismo-portzentajea %30 murrizten dute. Gainera, lehiakortasun handiagoa, langileen bizi-kalitate hobea, produktibitate eta errendimendu handiagoa lortzen dira.

Familia- eta lan-bizitza bateragarri egiteko modu batzuk honako hauek dira: sartzeko eta irteteko ordutegiak malgutzea, lanegun konprimituak, aitatasun- eta amatasun-baimenak legeak ezarritakoak baino luzeagoak izatea, edo hilean ordu libreak izatea, behar direnean erabiltzeko.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak