Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Nahi ez diren zakurrak ibiltzea: horiek saihesteko jarraibideak

Nahi ez diren txakurrak ibiltzen direnean, ez da komeni antisorgailurik aukeratzea, albaitariarekin kontsultatzea eta jabeak izendatzea.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Ostirala, 2012ko ekainaren 29a
img_camadapeque a2

Txakur eme bat duten Espainiako etxeetan, ohiko arazoa da etxean nahi ez den oheratzea. Gehienetan, egoera hori saihesteko neurririk ez hartzearen ondorioei buruzko informazio faltaren ondorioa da nahi ez den ibilaldi bat. Nahi ez diren oheak saihesteko, jarraibide hauek bete behar dira, besteak beste: informazioa eta aurreikuspena, albaitariari kontsulta egitea haurdunaldia saihesteko, metodo antikontzeptibo bat azkar aukeratzea eta txakurkumeak ez izatea jabeak nor izango diren jakin ezean.

Irudia: JeffKalikstein

Animalia bat zaintzeko erantzukizuna jaiotza-tasaren kontrola kontuan hartzea da.

Animalia bat zaintzeko erantzukizuna jaiotza-tasa kontrolatzea da. Horretarako, komeni da emeen nahi gabeko haurdunaldiak saihesteko metodoen berri izatea. Txakur arraren kasuan, ondorengoak ez izateko teknikak ere badaude.

Arancha Sanzek, Madrileko Animaliak eta Landareak Babesteko Elkarteko (SPAP) bozeramaileak, dio txakurkume desiratuak ugariak direla eta, askotan, “babesgarrietako aterpetxeetan uzten dituztela, kasurik onenean”. “Beste batzuetan —jarraitu— zabor-edukiontzietara botatzen dituzte, eta ez dute bizirik irauten”. Ondoren, bost jarraibide azaltzen dira nahi ez diren oheak eta egoera desatsegin horiek geldiarazteko.

Nahi ez diren oheak saihesteko informazioa eta aurreikuspena

Animalia bat arduraz edukitzeko, argi izan behar da ondorengorik izango duen ala ez. Informazioa funtsezkoa da nahi ez diren kamerak mundura ekartzearen ondorioak eta gure txakurren ondorengotza saihesteko ditugun aukerak ezagutzeko.

Erantzukizunez planifikatu ez diren animalia asko edukiontzietan edo aterpetxeetako ateetan uzten dira. Arancha Sanzek azaldu duenez, SPAPeko aterpetxean ez da onartzen jabedun animaliarik, ezta nahi ez diren ohantzeetatik datozen zakurrak ere. Babesle horren bozeramaileak gehitu duenez, “lehentasuna ematen zaie jaberik gabeko animaliei, eskaleei edo zaurituei, jabearen aurrean”.

Albaitariari galdetu haurdun ez geratzeko.

Albaitariak inork baino hobeto ezagutzen ditu txakurra ernamuinduta ez geratzeko edo txakurrak ondorengorik ez izateko teknikak. Galdetu horri buruz dituzun zalantza guztiak. Horrela, bertatik bertara jakingo ditu animalia esterilizatzeak dakartzan abantaila guztiak. Animaliak ugaltzea galarazten duen operazio kirurgikoa da. Baina, gainera, onurak lortzen ditu animaliaren osasunerako.

Emeen kasuan, haurdunaldi psikologikoak prebenitzen ditu, eta horiek aldaketak eragiten dizkiote emeari. Umetokiko infekzioak, bularreko tumoreak eta obulutegiko kisteak izateko arriskua ere murrizten da.

Arren kasuan, esterilizazioak abantailak ditu: ez da kezkarik eta arazorik sortzen, eme bat zelotik gertu dagoenean. Horixe gertatzen da ihesaldietan, urduritasunean, oldarkortasunean edo borroketan. Horrekin batera, prostata-arazoak prebenitzen dira.

Metodo antikontzeptibo bat azkar aukeratzea

Komeni da denbora luzez txakurrarentzat antisorgailurik hartu gabe ez uztea, emea nahiz arra izan. Txakurrek urtebete inguruko lehen jelosia dute. Ordurako, esterilizazioa egin daiteke (animaliaren ugalkortasuna saihesten duen kirurgia, baina ez haren sexu-jarduera). Kontuan hartu behar da, deskuidu batean, txakurkume-ohe batekin topo egin dezakegula. Seguru asko, ezingo dugu txakurkume horiek zaindu, eta ez dugu haien kargu egingo duen hautagairik izango.

Akats bat da pentsatzea, osasunaren ikuspegitik, txakur emeek gutxienez behin gelditu behar dutela beren bizitzan.

Akats bat da pentsatzea, osasunaren ikuspegitik, txakur emeek gutxienez behin gelditu behar dutela beren bizitzan. “Baieztapen horrek ez du inolako oinarririk” dio Manuel Lázarok, albaitariak eta Madrilgo Albaitarien Elkargo Ofizialeko Zuzendaritza Batzordeko kideak. Espezialista horrek dioenez, “ez da komeni ohean ibiltzea, baizik eta animalia antzutzea, kume gehiago ez ekartzeko behar adina jabe ez dagoen mundu batera”.

Aldez aurretik jaberik ez duten oheak saihestea

Ohean ibiltzea erabakiz gero, jakin behar da txakurrez arduratzeko behar adina hautagai ditugun, eta, batez ere, egokiak. Hau da, animalia bizi den bitartean. Hala ez bada, ez da komeni txakurkumeak edukitzeko abenturari ekitea, inork ez baitu haien ardura hartuko.

Bestalde, bizitzaren lehenengo bi hilabeteetan, txakurkumeek amarekin egon behar dute, eta, beraz, denbora horretan ama eta ohea zaintzeko prest egon behar da. Txakurkumeak denbora baino lehen ez banatzeak haien sozializazio egokia bermatzen du, eta hori funtsezkoa da portaera-arazorik gabeko (beldurra, oldarkortasuna) heldu bihurtzeko. Horregatik guztiagatik, geure buruari galdetu behar diogu: Prest nago haurdun dagoen emeari eta jaiotzean kumeei aparteko zainketak emateko? Argi izan ezean, hobe da abstenitzea.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak