Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

20.000 hegazti harrapari hil dira Espainian azken 15 urteotan

Sai beltza, arrano inperiala eta sai zuria dira espezie kaltetuenetako batzuk.
Egilea: mediatrader 2007-ko apirilak 13

WWF/Adenak pozoia legez kanpo erabiltzeak Espainiako faunan duen eraginari buruz egindako azken txostenak dioenez, Espainian mehatxatuen dauden bost espezieetako 20.000 hegazti harrapari hil dira azken 15 urteotan. Bi zikoina beltz Aragoi Garaian, 60 putre leonatu Burgosen, beste 20 hegazti harrapari Zamoran… Horiek dira aurreko hilean Espainian pozoitzeagatik gertatu ziren heriotza kasuak.

Talde ekologistaren arabera, praktika hori da Penintsulan bizi diren harrapari askoren mehatxurik handiena; besteak beste, sai beltza, arrano inperiala, ugatza, sai zuria eta miru gorria. Baina etxeko animaliei ere eragiten die, batez ere zakurrei.

Amuzki pozoituak

Pozoia batez ere ehiza xehearen kudeaketarekin lotuta dago. Hala, teorian azerien eta beste haragijale batzuen kontra erabiltzen da, eta harrapakin berberengatik “lehiakidetzat” hartzen dira. Baina frogatu da, harrapariak kontrolatzeko metodo bat baino gehiago, amu pozoituak erabiltzea “fauna bereizi gabe eta masiboki ezabatzeko formula bat dela”, WWF/Adenak salatu duenez.

“El veneno en España” txostenaren arabera, 1990 eta 2003 bitartean, erakunde kontserbazionistak 3.000 pozoitze-gertaera baino gehiago bildu ditu, Espainia osoko 7.261 fauna-aleri eragin zietenak. Eskualdeka, Andaluzia da autonomia kaltetuena (1.070), ondoren Gaztela eta Leon (573) eta Gaztela-Mantxa (496). Kopuru horiek aurkitu diren benetako hilotzei dagozkie. Luis Suárez Adenako Espezieen Programaren arduradunak zehaztu duenez, “baina benetan gertatzen ari denaren zati txiki bat da”.

WWF/Adenak herritarrei dei egiten die beren erkidegoko Ingurumen Sailari pozoinaren aurkako eskualdeko plana onar dezala eskatzeko.

Hala ere, WWF/Adenak onartzen du Andaluziako nahiz Mantxako komunitateetan neurriak hartu direla arazoa arintzeko. Alde horretatik, barrutiak ixtea aipatzen du pozoiak kaltetutako ingurunea berreskuratzeko, bai eta pizti empoñatuak detektatzen dituzten txakurren patruilak sortzea ere.

Nolanahi ere, kasu kopurua ez da murriztu azken urteotan. WWF/Adenak dio emaitza-gabezia hori administrazioek “arazoaren larritasuna onartu dutelako eta, beraz, arazoa konpontzeko borondate politikorik ez dagoelako” gertatu dela. Horrek esan nahi du “zaintza espezializaturik eza” dagoela, eta arau-hausleen “zigorgabetasuna bultzatzen duten” zehapen gutxi daudela, zigor penalak nahiz administratiboak.

Izan ere, batzuetan pozoia ez dator ehiza-jarduerarekin lotuta. Zehazki, erakunde ekologistako arduradunek kritikatu egin zuten Gaztela eta Leongo Juntak pozoi bat erabiltzeko baimena eman duela gutxi, Palentzian nekazari-topiltxo bat harrapatzen saiatzeko. Ohartarazi zuten erabilitako pozoiak etxeko erbiak eta usoak kaltetu dituela, eta, beraz, kontsumitzera iristeko eta osasun publikoko arazo bihurtzeko arriskua dagoela, eta hori erakunde ekologistak judizialki salatu du. Adenaren arabera, egoera hori ez dator bat 1983tik Espainian amu pozoituak erabiltzeko dagoen debekuarekin.

“Ziberekintza”

Ekologisten iritziz, premiazkoa da pozoinaren aurkako eskualdeko planak onartzea. Alde horretatik, WWF/Adenak “ziberekintza” bat jarri du abian, eta, horren bidez, herritar guztiek parte hartu ahal izango dute plan horiek ukituen eta oraindik ez dituzten autonomia erkidegoetako ingurumen-kontseilariei eskatuz.