Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Arkitektura bioklimatikoa eta ekologikoa ezartzeko oinarriak bilatu nahi dituzte arkitektoek

Eraikuntza mota horrek %40 eta %80 artean murrizten du elektrizitate-kontsumoa

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Osteguna, 2002ko azaroaren 14a

Gaur egun inork erregai-kontsumoa kontuan hartu gabe auto bat erosteko asmoa ez duen bezala, etxebizitzak bioklimatikoak eta ekologikoak izatea eskatu behar zen. Hala uste dute atzo Murtziako Eskualdeko Energia Kudeatzeko Agentziak antolatutako “Arkitektura Bioklimatikoa” mintegian parte hartzeko Murtziako Erkidegoko Ingurumen Zentroan (Cemacam) bildu ziren arkitekto, ikertzaile, aparejadore eta enpresaburuek.

Murtziako Erkidegoko Industriako zuzendari nagusi Horacio Sánchez-en hitzetan, arkitektura mota hori hilabete hotzetan eguzki-erradiazioa aprobetxatzen duten eta bero handikoetan errefusatzen duten etxebizitzak eraikitzeaz arduratzen da; aireztapena aprobetxatzen dute hezetasunari aurre egiteko eta aire bero gogaikarria kanporatzeko, eta isolamendua erabiltzen dute kanpoko energia-truke termikoetatik babesteko. “Ezaugarri horiei guztiei esker, %40tik %80ra murriztu daiteke elektrizitate-kontsumoa”, azaldu du Rosario Herasek, Ciematek (Energia, Ingurumen eta Teknologia Ikerketen Zentroa), “eta, ingurumenarentzat onuragarria izateaz gain, eragina du hileko aurrezkian etxeko ekonomian”, gehitu du.

Arkitektura mota horren oinarrizko zutabeetako bat eguzkiarekiko orientazio egokia da, eta hori ere oztopo nagusia da parametro horiek hiriguneetan modu orokorrean aplikatzeko. “Hirigunean oso zaila da etxebizitza guztiek eguzkiarekiko orientazio perfektua izatea, erabat aldatu beharko litzatekeelako hirien eredua. Baina eraikuntza horien abantaila asko etxebizitzen eraikuntzara alda daitezke, oro har”, dio Horacio Sánchezek.

Tradizioz, herri-arkitekturak inguruaren abantailak erabili izan ditu: orientazioa, isolamendu egokia, materialak berriz aprobetxatzea. Baina garatutako teknologien erosotasunak, azkenean, eraikuntzaren zentzu komuna lausotzea ekarri du, haren ordez energia elektrikoa gehiegi erabiltzea, hainbat aplikaziotan (berokuntza, hozketa, argiztapena…).

Material naturalak, hala nola buztina, zeramika, zura edo karea, arkitektura mota horren giltzarrietako bat dira, eta PVCa, beruna, kobrea eta zementua botatzen ditu. Hala ere, arkitektura ekologikoaren eskakizunak betetzen dituzten materialak aurkitzea enpresa zaila bihurtu da. “Eskaera nahikoa ez dagoenez, produktuak egon arren, garestiagoak dira eta gehiago kostatzen da aurkitzea”, dio Francisco Martínez aparejadore murtziarrak.

Eraikitze-moduaren ikuskera berri horren beste proposamen bat da materialak berrerabiltzea, eraikina eraitsi ondoren, eta gizakiarentzat toxikoak diren elementuak kentzea. “Zuraren lakatuek eta erabilitako pinturek ez dute transpiratzen, eta, gainera, substantzia toxikoak askatzen dituzte, eta horiek kalte egiten diete etxeetako biztanleei”, dio Francisco Martínezek. Hori dela eta, zura bezalako gainazalen akaberarako linaza edo argizari naturalak erabiltzea gomendatzen du.

Berreskuratu beharreko beste alderdi batzuk hauek dira: atzeraemandako leihoak, eraikinen hegoaldeko fatxadetan; iparraldeko fatxadetan leiho txikiak; barneko pertsianak baztertzea, isolatzaile gisa balio ez dutenak; eta ur grisak ureztatze-sistemetan berrerabiltzeko sistemak jartzea.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak