Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Arrain exotikoen salerosketak arriskuan jarri du haien biziraupena, NBEren txosten baten arabera

Animalia horietatik 20 milioi baino gehiago harrapatzen dira urtero, Europan eta AEBetan eskaria asetzeko.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2003ko azaroaren 17a

Suntsipenak arriskuan jartzen ditu ur tropikaletan bizi diren arrain-espezie erakargarri eta exotikoenetako batzuk, maskotak bihurtzeagatik, Nazio Batuen “Ozeanotik akuariora: itsas apaingarrien salerosketa globala” txostenak dioenez. Txosten hori NBEren Ingurumenerako Programaren (NBIP) jarraipen-zentroan aurkeztu zen, eta Cambridgen (Britainia Handia) du egoitza. Lan horren arabera, animalia horiek 20 milioi baino gehiago harrapatzen dira urtero, uretako bizimodu desberdinetakoak diren beste hamar animaliarekin batera, Europako eta Estatu Batuetako merkatuen beharrak asetzeko.

“Itsas espezieen salerosketa globala arriskutsua da ekosistema askorentzat. Hala ere, diru-iturri handia da garapen-bidean dauden herrialdeetako arrantza-komunitateentzat”, dio Klaus Toepfer NBIPko zuzendariak.

Azken horri dagokionez, NBEren azterketak erakusten du industria horren balioa, batez ere hego-ekialdeko Asian kontzentratua, zenbait milioi euro dela urteko. Maldivetan, adibidez, arrain-kilo bat 500 eurotik gorakoa da akuarioetarako, eta arrain jangarri kantitate bera sei eurora iristen da. Era berean, koral biziaren merkataritzak 7.000 euroko irabaziak sortzen ditu tona bakoitzeko; kareharria egiteko erabiltzen dena, aldiz, ez da 60 eurora ere iristen.

Sri Lankakoa da NBEk “akuarioen negozioaren” bolumena eta garrantzia zenbatesteko jartzen duen adibidea. Izan ere, jarduera horrek ia sei milioi euro ematen dizkio urtean herrialde horri, eta 50.000 pertsonari baino gehiagori ematen die lana, errenta-maila oso baxuan. Txostenean, ordea, arrain tropikalak harrapatzeko erabiltzen diren metodo batzuk “jasangaitzak” eta “arriskutsuak” direla aipatzen da.

“Indonesiako arrantzaleek sodio zianuroa erabiltzen dute arrainak harrapatzeko”, dio Colette Wabnizek, txostenaren arduradunetako batek. Zientzialari horrek dio substantzia horren “dosi hilgarriak isurtzen dira” arrezifera, “itsas espezieak mareatzeko” eta, hartara, haien arrantza errazteko. “Horrek -behar du- heriotza eragiten die horietako askori, eta nabarmen kutsatzen ditu horretarako ustiatutako ekosistemak”.

Nazio Batuen txostenak nabarmentzen du damisela arraina, tonu urdin eta berdexkakoa, akuarioak maite dituztenek gehien eskatzen dutenetako bat dela. Hala ere, itsas bildumagileen lehentasunen zerrendan lehena pailazo-arraina da, espezie tropikal oso demandatua.

NBEko ingurumen-adituen arabera, “urtero Europara eta Estatu Batuetara esportatzen diren 20 milioi arrainak 1.471 espezie desberdinetakoak dira”. Moluskuak, otarrainxkak eta anemonak itsasoko beste bizimodu batzuk dira, eta horiek ere eskaera handia dute.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak