Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Azterketa baten arabera, giza jarduera da posidonia Mediterraneoan atzera egitearen erantzule bakarra.

Hainbat arrazoi aipatzen ditu lanak: legez kanpoko arraste-arrantza, hondakin-urak isurtzea edo hondartzak leheneratzea.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2007ko maiatzaren 14a

Mediterraneoan, posidonia ozeanikoko belardiak atzera egiten ari dira, giza jardueraren inpaktuagatik bakarrik, eta ez klima-aldaketagatik, Zipreko, Tunisiako, Frantziako eta Espainiako uretan egindako Alacanteko Unibertsitatearen (UA) azterlan batek frogatzen duenez.

Posidoniari buruzko ikerketa hau, Mediterraneoko espezie endemikoa eta EBk babestua, mundu osoko aldizkaririk entzutetsuenean argitaratu berri da, “Marine Ecology Progress Series” izenekoan. Horretarako, posidonia-belardiak aztertu ziren Zipreko bi tokitan, Zembra uhartean (Tunisia), Carry-le-Rouet-en, erreserba Marseillatik gertu (Frantzia) eta Cabo Blancan (Mallorca), Gatan (Almeria) eta Tabarca uhartean (Alacant). Hala, egiaztatu dute inguru horietan guztietan, gizakiaren ekintzatik urrun, osasuntsu mantentzen direla eta, gainera, zabaldu ere egiten direla.

Lan horren arabera, leku horietako posidoniaren zurtoina 80 milimetro baino gehiago hazten da, eta bost adar berri izaten ditu urtean; gizakiak “kolpatutako” belardietan, berriz, 20 milimetro inguru hazten dira, eta adar bakarra dute. Azterlan horren arabera, azken mende erdian Mediterraneo osoan posidonia ozeanikoko belardien %40 inguru desagertu dira; zehazki, legez kanpoko arraste-arrantzan, hondakin-uren isurketan edo gatzunetan, hondartzen birsorkuntzan eta kostaldeko lanetan.

Ikerketaren ekarpen nagusia da komunitate zientifikoak orain arte onartu duen premisari amaiera ematen diola: posidonia atzeraka zebilela, bai giza arrazoiengatik, bai eboluzio-arrazoiengatik, azaldu zuen lanaren egileetako batek, Just Baylek. Sineste hori Moliner eta Picard frantsesek posidoniaren azterketetatik gaur arte mantendu da, 1950eko hamarkadan, posidonia ingurunera egokitzeko ezintasunagatik desagertzeko joera zuela pentsatzen hasi zenean. “Landareak ez dira atzera egiten fenomeno global bakar batengatik, baizik eta desagertzeko arrisku larrian daude, arrazoi antropiko edo humanoengatik”, esan zuen Baylek.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak