Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

CSICek Mediterraneoko produktibitate biologikoaren erregulazioan Atlantikoko urek duten zeregina deskribatzen du

Atlantikoko itsaslasterrak fosfatoz elikatzen du Mediterraneoa Gibraltarko itsasartetik

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Larunbata, 2012ko uztailaren 07a

Ikerketa Zientifikoen Kontseilu Nagusiak (CSIC) koordinatutako azterlan batek lehen aldiz deskribatu du ur atlantikoek Mediterraneoko produktibitate biologikoaren erregulazioan duten zeregina. Zehazki, Gibraltarko itsasartetik sartzen den itsaslaster atlantikoak fitoplanktona osatzen duten mikroorganismoak hazten laguntzeko adinako fosfato-kontzentrazioak dituela ikusi dute.

CSICen arabera, orain arte uste zen fosfato-eskasia zuten Atlantikoko ur-masak Mediterraneoan sartzen zirela Itsasartean zehar, eta ur sakonenetan egoten zirela, elikagaiz betetako arroa uzten baitzuten. Ur-masak trukatzeko prozesu hori Ekialdeko Mediterraneoko zenbait eskualdek mantenugai gutxi zituztela eta, beraz, “produktibitate biologiko txikia” zutela azaltzeko erabiltzen zen.

Hala ere, CSICek koordinatu eta “Global Biogeozentrical Cycles” aldizkarian argitaratu den azterlanak adierazten du hori ez dela zuzena, Atlantikoko itsaslasterrak fitoplanktonaren ugaltzeari eusteko adina mantenugai baititu, batez ere fosfatoa. “Ekialdeko Mediterraneoko zenbait eremutan fosfatoagatiko muga barne-prozesuek eragiten dute, hala nola metaketa atmosferikoak edo ibai-deskargek, eta horiek nitratoekin aberastutako eta fosfatoetan defizita duten mantenugaien kanpo-iturriak sartzea eragiten dute”, azaldu zuen Emma Huertas CSICeko ikertzaileak, Andaluziako Itsas Zientzien Institutuan lan egiten duenak.

Berez, ozeanoetara iristen diren elikagaiak arrokak garbitzearen eta atmosferako nitrogenoa beste forma molekular batzuetara bihurtzearen ondorio dira. Bestalde, giza jarduerak elikagai kopuru handiak gehitu dizkie itsas ekosistemei. Adibidez, fosforoa hondakin-uretan eta ur garbigarrietan egoten da, eta ibaietako bokaletik iristen da itsasora. Fitoplanktona osatzen duten mikroorganismoek (itsasoko elikadura-katearen lehen maila) argia eta elikagaiak behar dituzte, hala nola nitratoa, fosfatoa eta silikatoa, hazi eta garatzeko. “Molekula horietako nitrogenoa eta fosforoa landareentzako ongarri gisa aritzen dira, zelula fitoplanktonikoek proteinak, azido nukleikoak eta bizirauteko eta ugaltzeko ezinbestekoak diren beste zelula-egitura batzuk eraikitzen baitituzte haiekin”, adierazi zuen Barosek.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak