Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Ekoetiketatze-sistema batek produktu batek sortzen duen karbono-aztarnari buruzko ingurumen-informazioa ematen du

Tresna horri esker, etorkizunean gutxiago kutsatzen duten produktuak aukeratu ahal izango dira.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Osteguna, 2011ko otsailaren 17a

Santiagoko Unibertsitatean (USC) garatutako ekoetiketatze-sistema batek ingurumen-informazioa eskaintzen du herritarrek beren bizi-zikloan kontsumitzen dituzten ondasun eta zerbitzuek sortzen duten karbono-aztarnari buruz. Kontsumitzen ditugun produktuen jasangarritasuna funtsezko erronka da gizartearentzat, eta gero eta garrantzitsuagoa da erosleentzat eta enpresentzat.

“Azterketa honetan, ingurumenari buruzko informazioa modu eraginkorrean enpresei, kontsumitzaileei eta alderdi interesdunei jakinarazteko aukera bat azaltzen da: ekoetiketatzea. Tresna hori sendotuta dago, gizarteari kontsumitzen ditugun ondasunen ingurumen-kargen berri emateko, enpresen eta erakundeen produktuak bereizteko eta, etorkizunean, gutxiago kutsatzen duten produktuak aukeratzeko”, azaldu du Aldolfo Carballo Penelak, USCko ikertzaileak eta “International Journal of life cycle assessment”-ek argitaratzen duen azterlanaren egileak.

Ikerketa “Kontabilitateko kontuen metodo konposatua (MC3)” izeneko sistema batean oinarritzen da. Sistema hori, hasiera batean, erakundeen aztarna ekologikoa eta karbono-aztarna balioesteko diseinatu zen. Carballok metodo hori egokitu du ondasun eta zerbitzuen ingurumen-aztarna ebaluatzeko produktuak igarotzen dituen fase guztietan, azken kontsumitzailearengana iritsi arte. “Kontsumitzaileari ingurumenari buruzko informazioa eskaintzea, hau da, karbono-aztarnari buruzko informazio hori produktuan ikusten diren ingurumen-etiketei eranstea (etiketa horiek CO2 emisioekin eta hori sortzeko beharrezkoak diren berotegi-efektuko beste gas batzuekin lotuta daude), funtsezkoa da informazioa emateko eta informazioa emateko ekoizpen-moduari buruz, eta enpresek eta erakundeek ingurumen-kudeaketa eraginkorra egin dezaten”, adierazi du autoreak.

Bere metodoa probatzeko, Galiziako muskuilu-kontserba bat hartu du adibidetzat, marka jakin batekoa, eta bere bizi-zikloko fase bakoitzak dakarren kutsadura paraleloa aztertu du. “Sistema kasu praktiko batekin probatu nahi zen, eta horren emaitza da kontserbako tona bakoitzeko 10,7 tona CO2 sortzen direla”, dio Carballok. Azkenik, berotegi-efektuko gas-isuri horiek ekoetiketa batera eraman beharko lirateke. “Interesgarria izango litzateke ekoetiketatze-sistema hori ahalik eta ondasunik hoberenetan aplikatzea, produktu guztietan ikusgai egotea eta kontsumitzaile guztiek informazio-mota hori ezagutzea”, erantsi du ikertzaileak.

“Funtsezkoa da epe luzera iraunkorra izango den garapen-eredu produktiboa lortzea; horixe da gizateriak aurre egin behar dion erronketako bat. Ingurumena etorkizuneko belaunaldiei baliabide eta zerbitzu ekologikoak emateko moduan mantentzea izan behar du garapen jasangarriak ardatz. Horretarako, funtsezkoa da enpresa eta erakundeen prozesu horretan laguntzea”, dio Carballok.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak