Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena > Hiri-ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Espainiako bizikleta publiko onena duten hiriak

Valentzia eta Bartzelona dira bizikleta publikoaren sistema gehien erabiltzen duten Espainiako hiriak, baina sistema horien erdiak desagertu egin dira Espainian azken urteotan

img_bicicleta publica hd_ 2

Valentzia, Bartzelona eta Zaragoza bizikleta publikoaren sistema gehien erabiltzen duten Espainiako hirien podiumean daude. Espainiako sistema horien kopuruaren erdira murriztea ere aipatu du azterketa horrek. Hala ere, mantendu dituzten hiriek unitate eta geltoki gehiago dituzte. Artikulu honek bizikleta publikoa gehien erabiltzen duten hiriak zerrendatzen ditu, Espainian bizikleta publikoa “burbuila” bat baino gehiago dela eta hura berreskuratzeko eta hobetzeko ideiak ematen dituela dio.

Bizikleta publikoa gehien erabiltzen duten hiriak

Img bicicleta
Irudia: Sally Mahoney

Espainia da bere bizikleta publikoaren sistema gehien erabiltzen duen hiria, eta ordena horretan jarraitzen du Bartzelona, Zaragoza, Sevilla, Bilbo, Madril, Malaga, Elx, Donostia, Castelló, Valladolid eta Albacete. Horrela adierazten du “Bizikleta Publikoaren Egoera 2014an” azterketak, gure herrialdeko 30 hiri konparatuz datu berrienak eskaintzen dituena. Emaitza, berriz, mailegu kopurua urtaro eta egun bakoitzeko alderatu eta eragina aztertu da, biztanleko mailegu kopurua erabiliz.

Bizikleta publikoa kendu egin da EspainianSistema gehien dituzten autonomia-erkidegoak Valentzia, Gaztela eta Leon, Galizia eta Madrilgo Erkidegoa dira. Itxi dituzten sistemen ehunekorik handiena Andaluzia, Extremadura, Gaztela-mantxa eta Murtzia dira. Martxan dauden sistemak (ikono urdinak) eta desagertu direnak (puntu grisak) kokatzen dituen mapa bat ere ematen du txostenak (irudian).

Azterketak dio 20.000 eta 50.000 biztanle bitarteko udalerri txikiek instalatu dituztela sistema gehienak, baina handiak direla gehienak. 2014an 100.000 eta 500.000 biztanle arteko herriek sistema aktiboen herena baino gehiago hartzen zuten.

Img bici publica
Irudia: Bizikleta publikoaren behatokia Espainian

Bizikleta publikoa Espainian: burbuila bat baino suflia gehiago

Lanak erakusten duenez, bizikleta publikoa kendu egin da Espainian, erdia desagertu egin baita: 130 sistema izatetik, 65 izatera igaro zen 2014. Haren bizitza oso laburra izan zen, itxi dituzten sistemen laurdenak bi urte baino gutxiago zeramatzan martxan.

Ikerketaren arduradunen arabera, Alberto Castrok eta Esther Anayak “suflia” baino gehiago hitz egin genezake “burbuila” baino: “Hasierako hazkunde handiegia izan da, eta jaisten hasi da oreka-puntu bat aurkitu arte. 2003tik aurrera etengabe hazi zen, 2010ean maximora iritsi arte. 2011tik 2014ra etengabe jaitsi zen, nahiz eta azken fasean beherakada gelditu”.

Plangintza tekniko eta finantzierorik ezak desagertze hori azalduko luke. Castroren eta Anaiaren arabera, “proiektu guztiak ez ziren behar bezala neurtu. Baliabideen eskasiaren aurrean baliabide gehien, planifikatuago edo malguagoak dituzten sistemek baino ez dute iraun”.

2010az geroztik murriztu den arren, bizikleten eta geltokien kopurua igo egin da 2014an, 25.000 eta 2.000 inguru, hurrenez hurren. Esan daiteke sistema kontsolidatuek ez dutela bizirik irauten, hazten baizik. Txostenaren egileek argudiatzen dute sistemak mantendu dituzten udalek eraginkortasun handiagoz itzuli dituztela kostuak kostuei dagokienez, eta, beraz, “datozen urteetan sistema kopurua gaur egungoaren antzeko balioetan egonkortu behar dela” aurreikusten dute.

Img bici publica
Irudia: Alex Fernandez Muinza

Nola berreskuratu eta hobetu bizikleta publikoa

Ikerketaren arduradunek hainbat ideia proposatu dituzte Espainian bizikleta publikoa berreskuratzeko eta hobetzeko:


  • Udalerriko beharretarako eta baliabideetarako neurri egokia zein den planteatzea. Horretarako, ezinbestekoa da bideragarritasun-azterketa bat egitea. “Ez da ona sistema bat irekitzea soilik bizilagunak duelako, ez eta aldaketa lehenei itxi ere”, diote.

  • Kostuak birdoitu eta haien irabaziak kontuan hartzea. Itxierako bi argudio nagusiak gehiegizko prezioak edo erabilera txikikoak izan dira. Kostuak udalerriaren ahalmen ekonomikoari egokitzea, bizikletak eta osasunari begira bizikletak eskaintzen dituen hobekuntzak azpimarratzea, eta garestiak izan behar ez duten neurri osagarriekin gehiago erabiltzea, hala nola, hiriko bideak baketzeko 30 km/h eremuak sortzea.

  • Garraio publikoaren aliatu handi gisa aprobetxatzea. Edozein geltokirainoko bidea (trena, metroa, autobusa, etab.) jatorritik eta helmugatik bizikletaz egin daiteke, eta denbora gutxiago behar da. Bi garraio-moten arteko sinergiak areagotu egin dezake, gainera, autoaren aurrean duen erakargarritasuna. Horretarako, euskarriak bateratu daitezke, adibidez, txip txartel berean beste garraio publiko batzuekin bizikleta publikoa osatzen dutenak. Urtaroei dagokienez, eguzki-plakak erabiltzen lagun dezake.

  • Jendearentzat jarritako unitateak hobetzea. Bizikletak arinagoak eta gogorragoak izan litezke, eta bizikleta elektrikoak sartzen jarraitu ahal izango lukete, nahiz eta aukerarik onena ez izan beti.

  • Estazioen logistika eta kokapena hobetzea. Hainbat azterketa egiten ari dira.

  • Ekitatearen gaia lantzea, sistema horiek herritarren sektore batzuei bakarrik zerbitzu ez emateko.

Jarraitu Ingurumen Kanalari Twitter@E_CONSUMERMMA eta bere egileari @ecienciacom

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak