Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Garraioa Kyotoko Protokoloa betetzeko Espainiako "Akilesen taloi handia" da

Poluzioa Prebenitzeko idazkari nagusiak esan du industriak "ahalegina egin duela" emisioei eusteko
Egilea: mediatrader 2007-ko otsailak 16

Garraioa Kyotoko Protokoloa betetzeko Espainiak duen “Akilesen orpo handia” da, 1990etik sektore horrek %80 handitu baititu emisioak. Atzo esan zuen Arturo Gonzalo Aizpiri Poluzioa eta Klima Aldaketa Prebenitzeko idazkari nagusiak, berotze globalari buruz Bartzelonan egindako jardunaldiaren inaugurazio-ekitaldian.

Protokoloaren arabera, Espainiak ezingo du karbono dioxidoaren emisioak% 15 baino gehiago gainditu 1990eko mailekiko —nazioarteko hitzarmenaren oinarri-urtea—, baina gaur egun% 50 baino gehiago dira. Hala ere, berotegi-efektua eragiten duten gasen emisioak hamabost urtez etengabe handitu ondoren, Gobernuak erabaki du, behin-behineko datuen arabera, aurreko urtean izan zela joera hori hautsi eta jaitsi zen lehena (% 1), eta, lehenengo urtean, energia-kontsumoa Barne Produktu Gordina baino gutxiago hazi zela.

Sektore zehaztugabeak

Aizpiriren arabera, “erronka handia” “sektore zehaztugabeak” dira, bereziki garraioa, horiek baitira, alde handiarekin, berotegi-efektua eragiten duten gasen emisio-iturri nagusia.

Industriak, ordea, “ahalegin bat egin du” emisioei eusteko —1990ean baino %40 gehiago egin du”—, eta, nahiz eta ideia bat izan: enpresak direla gehien kutsatzen dutenak, “garraio eta etxebizitza zerbitzuak huts egiten dutenak” esan zuen Aizpirik.

Exekutiboak prestazio handiko trenbide-sarea garatzearen alde egin du, eta merkantzien lurreko garraioa ordezkatzeko “itsasoko autobideak” sortzearen alde

Kalkuluen arabera, gaur egungo neurriekin lortuko du industriak berotegi-efektua eragiten duten gasen% 37 baino gehiago ez isurtzeko helburua 2008-2012 bitartean, 1990eko datuekin alderatuta, eta, aldiz, sektore zehaztugabeek muga hori gaindituko dute, gutxi gorabehera% 65era iritsi arte.

Emisio Eskubideak Esleitzeko Lehen Planak lehen aldiz mugatu zituen energia- eta industria-instalazio milako bateko emisio poluitzaileak, eta Gobernuak bigarrena onartu du, 2008an indarrean jarriko dena.

Horrek tartean diren bi sektoreak (industria eta energia) behartuko ditu karbono dioxidoaren emisioak are gehiago murriztera 2008 eta 2012 bitartean; izan ere, aldi horretan 152.659 milioi tona karbono dioxido emititu ahal izango dituzte urtean, 2005-2007 aldirako esleitutakoak baino 30 milioi gutxiago.

Ministerioak kalkulatu du Kyotok 3.000 milioi euro inguru kostatuko zaiola Espainiari. Planaren helburu nagusia da karbono dioxidoaren emisioak 2002ko maila berean egonkortzea, Espainiak 1990eko emisioak% 40 gainditzen zituenean -Kiotoko Protokoloaren oinarri-urtea-.

Neurriak

Gobernuak sustatutako ekimenen artean, Eskubideak Esleitzeko Planaz gain, Eraikuntzako Kode Teknikoa (eraikin berri guztietan energia-eraginkortasuneko elementuak sartzera behartzen duena) edo Klima Aldaketaren Espainiako Estrategia (sektore guztiei eragiten dieten neurriak biltzen dituena) nabarmentzen dira.

Ekintza-lerro berri horretan, Gobernuak apustu hau egin du: prestazio handiko trenbide-sarea garatzea, “itsasoko autobideak” sortzea salgaiak lurrez garraiatzeko, garraio-flotetan ibilgailu garbiak erabiltzea edo ikatzezko etxeko galdarak ordezkatzea.