Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena > Hiri-ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Hondamendi naturalak saihesteko arrisku-mapak

Herritarrek, kartografia publiko honen bidez, eraikitako edo urbanizatuko den eremu baten arrisku naturalen berri izan dezakete.

img_incendio

Ingurumen-arriskuen mapek lurralde bateko pertsonek, jarduera ekonomikoek eta azpiegiturek arrisku natural jakin batzuen aurrean duten esposizio-maila zehazten dute, hala nola uholdeak, irristatzeak, lehorteak, ekaitzak, sismikotasuna, bulkanismoa eta abar. Kontsumitzaile batentzat, mapa horiek oso erabilgarriak izan daitezke; izan ere, etxebizitza bat, bulego bat, lursail bat eta abar erosi edo alokatu aurretik, zonaren arriskua ezagutzeko aukera ematen dute. Kartografia ofizialak direnez, arrisku-mapa horiek jendearen eskura daude, edo hala izan beharko luke. Era berean, mapa horiek kontuan hartu ez badira, hondamendiren bat gertatuz gero, herritarrek erreklamazioa egin dezakete.

Img riesgo

2008ko Estatuko Lurzoruaren Lege berritik edo autonomia-erkidegoetan kasu bakoitzean dagoen arautegitik abiatuta, ingurumen-arriskuen mapak kontsultatu behar dira baldin eta lurralde batean hirigintza-proiektu berriak garatuko badira, dela autonomia-erkidego batean, dela eskualde batean, dela udalerri batean.

Mapa horiek kontuan hartu ez badira, hondamendi-egoeran erreklama daiteke.Zehazki, Lurzoruari buruzko Estatuko Legearen 15. artikuluak dio hirigintza-jarduera berriek ingurumen-iraunkortasunari buruzko txosten bat izan behar dutela, eta txosten horretan, besteak beste, jarduketaren xede den eremuko arrisku naturalen mapa sartu behar dela. Horregatik, legeriak behartzen du mapak egitera lurralde horretan eragina izan dezaketen arrisku natural guztietarako. Arrisku handiko sektoreak atzemanez gero, lurzoru urbanizaezin deklaratu behar da, edo, betiere, landa-lurzoru, lurzoruaren sailkapen berriak adierazten duen bezala.

Jorge Olcina Alacanteko Unibertsitateko (UA) klimatologoa eta hondamendi naturaletan aditua da, eta arrisku-mapak “Espainian hondamendiei aurrea hartzeko urrats garrantzitsua” direla dio. Fidagarritasunari dagokionez, azaldu du, a priori, Administrazioak egiten dituela, edo, bestela, enpresa pribatuek, Administrazioak eskatuta. Administrazioak azken oniritzia eman behar du, eta, beraz, ondo eginda daudela eta, gutxienez, hirugarrenen interesetatik urrun daudela jo behar da.

Img terremoto01
Mapa horiek prestatzeko orduan, arduradunek bi metodo erabiltzen dituzte, matematiko-estatistikoak eta kualitatiboak (dokumentazio historikoaren azterketa, elkarrizketak, landa-lana); izan ere, arrisku-eremuak bereizten dituzten lerroen kokapen zehatzak ondorio juridikoak ditu lurzoruaren erabilerak zehazteko orduan.

Erabilgarritasunaz gain, arrisku-mapak “enplegu berderako” aukera interesgarri bihur daitezke, lege berriak ezartzen duen betebeharrak mapa gehiago egitea baitakar. Beraz, profesional gehiago beharko dira horiek egiteko, eta bereziki egokiak dira Geografia eta Ingurumen Zientzietako lizentziadunak.

Espainiako arrisku-mapak

Arrisku-mapak ez dira nahitaez egin eta kontsultatu behar izan 2008ko Lurzoruaren Lege berria iritsi arte. Aurreko legea, 1998koa, aldatu egin zen Biescasko kanpineko hondamendiaren ondorioz, 1996an. Hala ere, 9. artikuluan “arrisku natural egiaztatua” zuen lurzorua lurzoru “urbanizaezin” gisa sailkatzeko betebeharra sartu zen arren, ez zen esan nola egiaztatu behar zen arrisku hori, eta ez zen horretarako prozedura ezarri.

Legeak behartzen du mapa horiek kontsultatzera, eta arrisku handiko sektoreak atzemanez gero, lurzoru urbanizaezin deklaratu behar da.Horregatik, Olcinak dioenez, praktikan ez ziren mapa horiek egin, “arriskua egiaztatzeko modu bakarra”. Ildo horretatik, UAko adituak dio arrisku-mapak egin izan balira eta aipatutakoari kasu egin izan balitzaio, Badajozko uholdearen hondamena ekidin beharko litzatekeela 1997an, edo Galizian azken urteotan izan diren uholde berrienak, ez baitago horrelako kartografiarik.

Hala ere, Olcinaren arabera, zenbait autonomia-erkidegok (Katalunia, Euskadi, Andaluzia, Valentziako Erkidegoa eta Madril) uholde-arriskuaren kartografia landu dute. Horregatik, hondamendi natural horren arriskuari buruzko mapa ofizialak egin dituzte, eta, orain, nahitaez kontsultatu behar dira, beren lurraldean erabilera eta jarduera berriak garatu behar direnean.

Img
Bestalde, Ingurumen, Landagune eta Itsas Inguruetako Ministerioa (MARM), Europan urpean gera daitezkeen espazioak kudeatzeko 60/2007 Zuzentaraua betez, “Urpean gera daitezkeen Guneen Kartografiako Sistema Nazionala” garatzen ari da, eta, amaitzen duenean, urte batzuk barru, estatuko arriskuko kartografia ofiziala izango da.

Era berean, elur-jausien arriskua oso ondo kartografiatuta dago Katalunian, Kataluniako Institutu Kartografikoaren lanei esker. Beste arrisku batzuetarako, UAko adituak dioenez, hurbilketa partzialak daude, mapak egin dituzten ikerketa-lanak, baina ez dago kartografia ofizialik. “Beraz, oraindik asko dago egiteko gai honetan Espainian”, azpimarratu du.

Arrisku-mapa horiek kontsultatzean, kontsumitzaileak beren udalerriko edo autonomia erkidegoko erakundeetako arduradunengana hurbildu daitezke horri buruzko informazioa jasotzeko. Gainera, kartografia-mota hori garatu duten autonomia-erkidegoek Internet bidez jarri dute eskuragarri, eta mapek sarbide librea eta doakoa dute. Adibidez, Valentziako Erkidegoak bere Plan Patrikoa argitaratu du, Euskal Autonomia Erkidegoak Euskal Herriko ibai eta erreken ertzei buruzko plana, edo Kataluniako Erkidegoak Inuncat plana.

Azken finean, orain dela gutxi arte ez dira onartu zenbait autonomia-erkidegotan arrisku natural batzuk murrizteko planak, batez ere uholdeak, lurralde-antolamenduaren bidez. Beraz, Jorge Olcinak gogorarazi duenez, “orain arte ez da kasu handirik egin, ez baitzegoen legezko betebehar errealik, baina hemendik aurrera bai”.

Arrisku-mapa gehien dituzten herrialdeak

Arrisku naturalen kartografian, Estatu Batuak dira herrialde aurreratuenak. Zehazki, Larrialdietako Agentzia Federalak lurralde-proiektu berrietarako nahitaez kontsultatu beharreko mapak ditu.

Europan, Frantziak garatu ditu gehien gai horiek. 1995eko Ingurumenaren Legea onartu zenetik, udalerri guztiak behartuta daude kartografia zehatza duten arrisku naturalen prebentziorako planak egitera. Olcinaren arabera, Espainiak Frantziako adibidea jarraitu du 2008ko Lurzoruaren Lege berria onartu ondoren. Frantziaz gain, arriskuen kartografiaren adibide onak daude Britainia Handian eta Alemanian.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak