Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Legatza Kantauriko arrantza-espezie mehatxatuena da

Antxoa, berdela eta txitxarroa segurtasun-muga biologikoen barruan daude.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Igandea, 2003ko maiatzaren 18a

Legatza, herrialdearen iparraldean gehien eskatzen den espezieetako bat, Kantauri itsasoko espezie mehatxatuenetako bat da. Arrain hori “kolapso-arriskuan” dago duela zenbait urtetik, nazioarteko erakundeetako arrantza-baliabideetako adituek egiten duten sailkapenaren barruan. EAEko Azti Arrantza Institutuko adituek diote nahikoa litzatekeela presioa pixka bat gutxitzea oreka biologikoa berreskuratzeko.

Lorenzo Motosek, Aztiko Arrantza Baliabideen saileko arduradunak, onartu du legatz-populazioa ez dela unerik onenetan egoten, baina adierazi du azken bi urteetako arrantza-tokien errendimendu onak erakusten duela nazioarteko erakundeek egindako aurreikuspenek nolabaiteko katastrofismoa eragiten zutela. “Itsasoa Ustiatzeko Nazioarteko Kontseiluak (ICES) 1998. eta 1999. urteetan egin zituen ebaluazio-datuen ondorioz, alarma-ahotsa handitu eta kuotak emateko neurri zorrotzak hartu ziren. Motos-ek dioenez, 2001. eta 2002. urteetako harrapaketen portaera onak erakutsi du legatza ez dagoela hain gaizki, eta zenbait flotak ale txikienak arrantzatzeari uzten badiote eta kontrol-neurriak hobetzen badira, oreka lor daitekeela”.

Legatzaren egoera ez bezala, Kantauriko gainerako arrantza-toki garrantzitsuenen egoera ona da. Antxoa, berdela eta txitxarroa segurtasun biologikoaren mugen barruan daude. Bizkaiko Golkoko antxoa arrantza pelagikoetako izarra da, eta baliabideak zehazteari dagokionez, “azpiustiatutako” espezietzat hartzen da, hau da, jasan dezakeen presioa baino txikiagoa duen espezietzat.

Antxoaren populazioa kuantifikatzea, ordea, lan zaila da, bizi-zikloaren laburtasuna dela eta —hiru urte besterik ez dira izaten—, eta klimak eta antzeko ingurumen-fenomenoek eragin handia dute bertan. Iaz espezie horren arrantzak izan zuen bat-bateko beherakadak eta egungo kanpainaren bilakaera txarrak kezka bizia piztu dute sektorean. “Tradizioz gorabehera handiak izan dituen espeziea da, eta horrek justifikatuko luke joan den urtean 10.000 tona baino gutxiago pisatzea, 1990eko hamarkadan batez beste 40.000 tona arrantzatzen ziren bitartean”, azaldu du Aztiko adituak.

Berdelaren eta txitxarroaren gainean ere ez dago mehatxurik epe laburrean, kanpaina bakoitzak garrantzi handiagoa hartzen baitu. “Oro har, esan daiteke arrantza-leku pelagikoen populazioak egoera onean daudela”, laburbiltzen du Motosek.

Tunidoei dagokienez, hegaluzea (hegaluze zuria ere deitzen zaio), baliabideak kuantifikatzeko, bertako populazioa “erabat ustiatuta” dago, hau da, Aztiko teknikariaren hitzetan, “harrapaketen eta stocken arteko oreka gordetzen da, eta oreka hori hautsi egingo litzateke arrantza-tokien presioa handituz gero”. Kezkagarriagoa da hegalaburraren edo hegalaburraren egoera. Populazio horrek gehiegizko ustiapena izatearen sintoma argiak ditu.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak