Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Leongo Unibertsitateko biologoek igel arrunta gatibu nola hazi jakin dute

Aurkikuntza horrek geldiarazi egingo du Iberiar penintsulako espezie autoktono horren pixkanakako desagerpena

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Igandea, 2002ko otsailaren 17a

Leongo Unibertsitateko biologo-talde batek gatibu dagoen igel arrunta hazteko formula aurkitu du. Aurkikuntza horrek geldiarazi egingo du Iberiar Penintsulako espezie autoktono horren pixkanakako desagerpena, azken berrogeita hamar urteetan herena izan baita.

Rafael Álvarez Nogal biologoak atzo azaldu zuenez, duela hamar urte hasi zen “igel berdeari” buruzko ikerketaren aurrerapen handia, “perezi” ere esaten zaiona, hauxe da: “frogatu dugu anfibioak oso txikitatik ikasten duela pentsua arazorik gabe jaten, eta ez da beharrezkoa pentsuak flotatzea edo mugitzea, pentsalariek zioten bezala”.

Berritasun horrek “igel arrunta “kaioletan” hazteko aukera ematen du, baldin eta tenperatura-, garbiketa-, ur-emari- eta abarreko baldintza jakin batzuk betetzen badira”, Álvarezek dioenez, “orain arte ia ezinezkoa zen espezie hori bere habitat naturaletik kanpo haztea”.

Oraingoz, Leongo Unibertsitateak patentatu ditu bai kaiola-sistema (igelak haztekoa), bai eman behar zaien pentsu-mota. Hurrengo pausoa gatibutasunean ugaltzen diren jakitea izango da, “uste dugu baietz, baina horretarako baldintzarik onenak ezagutu behar ditugu”, azaldu zuen Álvarez Nogalek, ziur baitago lau urtean ezezagun hori konponduko dela.

“Ranikulturaren” ataria

Aurkikuntza hori “ranikulturaren” atarikoa izango da. Jarduera hori, espezie hori zaintzen laguntzeaz gain, “negozio aparta” izango da, bai igel-hankak lortzeagatik, bai larruzko osagarriak egiteagatik, bai irinak egiteko, igelaren haragia arrain urdinaren antzekoa baita.

Francisco Purroy biologoak azaldu zuenez, Iberiar Penintsulan bakarrik gertatzen den anfibio hori desagertu egin da. Horren arrazoiak hauek dira: landa-eremuko hezeguneak murriztea, ibaiak kutsatzea, herbizidak (arrak esterilizatzen dituztenak) eta ozono-geruza murriztea, erradiazio ultramoreek anfibioen kumeei eragiten baitiete.

Purroyk ingurumen-txosten bat aipatu zuen. Txosten horrek adierazten du Espainiako ibaien 36.000 kilometroetatik% 70ek “kutsadura handia duela, eta, horren ondorioz, igel asko zeuden lekuetan, orain oso gutxi geratzen direla edo desagertu egiten direla”.

Biologoak azaldu zuenez, igel arrunta Iberiar Penintsulan dauden bost espezieetako bat da, eta “leku gutxian asko bizitzeko gaitasuna du; milaka igel aurki daitezke putzu txikitan, baina betiere giroa garbia bada”, azaldu zuen Purroyk, espezie hori kontserbatzeko formularik onena “ibaiak ur eta defenda daitezen” dela.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak