Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Merkurioak osasunean eta ingurumenean dituen arriskuak aztertzen ditu Nazio Batuek

Metal astun hori erabilera arrunteko produktu askotan aurkitzen da, hala nola termometroetan edo piletan.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2002ko irailaren 10a

Atzo hasi eta irailaren 13ra arte, nazioarteko 150 adituk merkurioak osasunean eta ingurumenean dituen eragin kaltegarriak aztertuko dituzte Genevan, Nazio Batuen Ingurumen Programak (NBIP) antolatutako bilera batean.

Klaus Topfer NBIPko zuzendari exekutiboak jakinarazpen batean adierazi zuenez, “ez dago aitzakiarik gizakia eta natura substantzia kimiko toxikoen maila arriskutsuetan jartzeko”, eta gogoratu zuen merkurioak milaka bizitza suntsitu dituela.

Merkurio-emisioak murriztea edo ezabatzea eta industriako produktu eta prozeduretan erabiltzea, nazioarteko lankidetza areagotzea eta informazioa trukatzea bilerako agendan ageri dira.

Merkurioa denbora luzean naturan irauten duen metal astuna da. Kopuru jakin bat berez sor dezakete arrokak, lurzoruak eta sumendiek, baina giza jarduerek ia hirukoiztu egin dituzte atmosferako merkurio-emisioak industriaurreko mailekiko.

“Zentral elektrikoetako ikatz-errekuntza eta zabor-errausketa dira giza jatorriko merkurio-emisioen iturri nagusiak”, azaldu du NBIPk. “Merkurioa aurkitzen du erabilera arrunteko produktu askotan, hala nola termometroetan, pila elektrikoetan, pestizidetan eta produktu farmazeutiko edo kosmetikoetan”, erantsi du.

NBEko agentziaren arabera, merkurioarekiko esposizio ez-profesionalaren iturri nagusia arraina kontsumitzea da; izan ere, arrain haragijaleek, bai itsasokoak, bai ur gezakoak, eta uretako ugaztunek, hala nola igarabek, fokek edo baleek, merkurio-kantitate handiak metatu ditzakete beren gorputzeko ehunetan.

Gogoratu, gainera, esposizio kroniko batek, nahiz eta intentsitate txikikoa izan, kalte konponezinak eragin ditzakeela burmuinean, nerbio-sisteman eta giltzurrunetan, bereziki emakume haurdunengan eta fetuengan.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak