Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Patagoniako eta Alaskako glaziarrak gainerakoak baino azkarrago urtzen dira

Mendi Harritsuetako, Asiako, Artikoko eta Andeetako glaziarrak ere kalteberak dira.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Osteguna, 2010eko abenduaren 09a

Datozen hamarkadetan, Patagoniako eta Alaskako glaziar asko desager daitezke, batez ere Patagonian (Argentina eta Txile) eta Alaskan (Estatu Batuak). Munduko gainerako glaziarrek baino masa azkarragoa eta denbora gehiagoz galdu dute, “Goi-mendiko glaziarrak eta klima-aldaketa. Erronkak eta egokitzapena”, aste honetan Nazio Batuen Ingurumen Programak (NBIP) eta mundu osoko beste ikerketa-zentro batzuek, hala nola Norvegiako Institutu Polarrak, aurkeztua.

Txostenak erakusten duenez, glaziar batzuek masa handitu dute (Norvegiakoak eta Zeelanda Berriko hegoaldekoak, adibidez), eta gainerako glaziarrek behera egin dute. Txileren kasuan, “herrialde osoa kaltebera da glaziarrak urtzeko, hain mendi garaiak eta leku estua dituelako. Ur guztia menditik dator” esan zuen Javier Ak. García, Txileko Ingurumen Ministerioko Nazioarteko Harremanetarako zuzendaria. Patagoniako (Peru eta Txile) eta Alaskako (Estatu Batuak) glaziarren ondoren, Estatu Batuetako ipar-mendebaldean eta Kanadako hego-mendebaldean dauden mendi harritsuetako glaziarrak dira ahulenak. Atzetik datoz Asiako goi-mendikoak, Hindu Kush del Himalaya, Artikoa eta Andeak.

Achim Steinerrek, NBEko idazkariorde nagusi eta NBIPko zuzendari exekutiboak, adierazi zuenez, “joera orokorra, munduko hainbat hamarkadatan zehar ikusi dena, glaziarren urtzeak epe laburrera eta luzera pertsona askori eragiten die ur- eta zaurgarritasun-hornidurei dagokienez”. Hamarkada gutxi batzuetan, glaziarrak urtzeak murriztu egin lezake ur-eskuragarritasuna eremu lehor batzuetan, hala nola Erdialdeko Asian eta Andeetan. Eurite eta eurite gutxi dagoen eskualde horietan, glaziarren atzeraldiak, Europarekiko eta Asiako zenbait alderdirekiko, askoz eragin handiagoa izango du urtaroko ur-eskuragarritasunean.

“Glaziarrik gabe, ibaien maila jaitsiko da eta ur-hornikuntzan arazoak izango dira, batez ere udaberrian eta udan. Horrek eragina izanen du nekazaritzan, energian, giza kontsumoan, meatzaritzan eta abarretan. Txileko gai kritikoetako bat ura da, hain zuzen ere, agertoki horretatik”, esan zuen Garcíak. “Glaziarrak desagertzen direnean, jendea, ganadua, hegaztiak eta animaliak mugitu egin behar izaten dira. Baina ironikoki, jende asko hiltzen da basamortuetan itota, gero eta euri ezezagunagoek uholdeak eragiten dituztenean”, azaldu zuen Christian Nellemann ikertzaileak, Norvegiako PNUMA-GRID-Arendal ikerketa-zentroan.

Txosten berriak adierazten du eskualde batzuetan “oso litekeena” dela glaziar gehienak XXI. mendearen amaieran desagertzea; beste batzuen estaldura glaziarrak, berriz, iraun egingo du, baina modu murriztuan mende askoan. Glaziar askok mendeak behar izaten dituzte erabat desagertzeko, baina haietako asko askoz azkarrago urtzen dira, garaiera txikiagoan, txikiagoak eta, askotan, oinarrizko ur-iturriak.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak