Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Ingurumena

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Penintsulako arrano inperialaren populazioa sei aldiz biderkatzen da, eta 253 bikotetan kokatzen da.

Zientzialariek gogorarazten dute habitatak zaintzea ezinbestekoa dela espezieak habia egin eta ehizatu ahal izateko.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2009ko martxoaren 24a

Talde zientifiko batek egindako azterlan batek berretsi duenez, Natura Kontserbatzeko Nazioarteko Batasunaren (IUCN) zerrenda gorriaren arabera espezie ahulenetako bat den arrano inperialeko populazioa (“Aquila adalberti”) nabarmen suspertu da Espainian, Informazio eta Albiste Zientifikoen Zerbitzuak (SINC) adierazi duenez. 1974an 38 bikote zeuden kontabilizatuta, eta 2008an 253.

“Lanak erakusten du espeziea berreskuratu egin dela eta kontserbazio-jarduerei erantzuteko gaitasun ona duela. Aspalditik bazekiten ere, azterketak erakusten du, beste behin ere, helduen biziraupenaren aldaketekiko oso sentikorra dela”, azaldu zuen Santi Mañosak, Bartzelonako Unibertsitateko ikerlari eta ikerlarietako batek.

Ale helduen hilkortasun goiztiarra, batez ere linea elektrikoetako elektrokuzioagatik eta harrapariak kontrolatzeko pozoiak erabiltzeagatik, arrano inperialak zailtasunak zituen Espainiako populazioa handitzeko. Arrisku nagusia eremu bakoitzean desberdina den arren, Mañosak esan zuen habitatak zaintzea ezinbestekoa dela espezieak habiak egin eta ehizatu ahal izateko. Horregatik, zientzialariak gehitu zuenez, “untxi-populazioak ondo kudeatzea funtsezkoa da, ugalketa-garaian eskualde guztietan haien dieta baita”.

Gauzak ondo egitea

Azterketa horrek erakusten du espeziea “ikusgarri” berreskuratu dela azken 30 urteetan. “Hamarkada hauetan gauzak ondo joan dira, baina dena astindu daiteke bospasei urtean gaizki eginez gero. Linea elektrikoak hobetzea da kontua, espezie honentzat oso arazo larria izaten jarraitzen baitute, eta horiek zuzentzeko prozesua oso motela da”, adierazi zuen biologoak.

Mañosak adierazi zuenez, “1990eko hamarkadan, helduen hilkortasunak gora egin zuenean, espezieak hazkunde jarraitua izan zuen”. Hala ere, 2000 eta 2004 artean hazkundea bizkortu egin zen berriro, bai helduen heriotzak murrizteagatik, bai gazteen heriotza-tasa eta lehen ugalketaren adina jaisteagatik.

Hala, 2008an 253 arrano bikote inperial zeuden, Ingurumen, Landa eta Itsas Ingurunearen Ministerioaren datuen arabera. Ugaltze-eremu osoan hazi da espeziea, Doñanako Parke Nazionalean izan ezik (Huelva); izan ere, hango populazioa larriki kaltetu zen 90eko hamarkadan pozoitutako gizendegiak legez kanpo erabiltzeagatik. “Hemen, 16 bikote ugaltzailetik 7ra jaitsi zen populazioa”, esan zuen Luis Mariano Gonzálezek, azterlanaren beste egileetako batek.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak