Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Motorra > Hezkuntza eta bide-segurtasuna

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Itsuentzako soinu-semaforoak

Oso lagungarriak dira beste kolektibo batzuentzat ere, hala nola Alzheimerra duten gaixoentzat edo haurrentzat.

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Astelehena, 2006ko otsailaren 06a

Ezgaitasun fisikoren bat duten pertsonentzako irisgarritasuna konpondu gabeko arazoa da oraindik Espainiako hiri guztietan. Hala ere, horietako gehienetan gero eta soinu-semaforo gehiago jartzen ari dira, pertsona itsuek, ezgaitasunen bat duten pertsonen %22k, kalea segurtasunez noiz pasa dezaketen jakin dezaten.

Izan ere, Latinoamerikan oraindik sistema hori sartzen ari den bitartean, Europa, eta bereziki gure herrialdea, liderra da soinu-semaforoak ezartzen. Oviedok, Valentziak edo Bilbok horrelako aparatu asko dituzte, eta hogeita hamar mila biztanle baino gutxiagoko hirietan ere jarri dira. Murtziako Udalak, bestalde, 2006. urtean hiriko semaforo guztiak soinuzkoak izan daitezen lan egiten du.

Proiektu horiek, ONCE Fundazioak eta Imsersok sustatuak, oso lagungarriak dira ikusmen-urritasuna duten pertsonentzat ez ezik, beste kolektibo batzuentzat ere, hala nola Alzheimerra edo haurrak.

Semaforoek, ordenagailu bati konektatuta, bi soinu igortzen dituzte semaforoa noiz dagoen berdez eta noiz dagoen keinuka adierazteko. Semaforo bat soinuduna dela jakiteko, ikusmen-urritasuna duenak zutoina haztatu behar du bozgorailuaren bila. Gainera, soinu-semaforo batzuek erliebe-gezi bat dute, oinezkoentzako bidegurutzearen norabide zuzena adierazten duena. Hala ere, metodo horrek zenbait desabantaila ditu, eta pixkanaka konpontzen saiatzen ari dira.

Arazo nagusia da, itsuek gurutzatu egin daitekeela dioen seinalea ondo entzun dezaten, semaforoek oso soinu kementsua igortzen dutela, eta horrek gogaikarri egiten dituela auzotar guztiak, gauez batez ere. Horren aurrean, udal askok gauez soinua geldiaraztea erabaki zuten, eta hori itsuen kolektiboari ez zaio gustatu, gauez ere hirian segurtasunez ibiltzeko eskubidea aldarrikatzen baitu.

Desadostasun horiek konpontzeko, itsuei urrutiko agintea ematea erabaki da, soinua norbaitek eskatzen duenean bakarrik aktiba dadin. Urrutiko kontrola, ONCEk homologatua, baliagarria da sistema hori erabiltzen duten hiri guztietako semaforoetarako. Agintea, garajeak irekitzeko erabiltzen direnen antzekoa, bi botoietako bat sakatzean aktibatzen da, eta seinale bat igortzen du funtzionatzen duela eta pilak gastatu gabe dituela baieztatzeko. Beste urrats bat agintea makiletan integratzea da, oraindik aztertzen ari den neurri berritzailea.

Bizilagunei eragozpenik ez sortzeko beste hobekuntza bat da soinu-semaforo berriek bolumena inguruneko zarataren arabera erregulatzeko gaitasuna dutela. Hala, zirkulazio gutxiko orduetan, soinua askoz leunagoa izango da, eta, hartara, kutsadura akustikoaren maila txikiagoa izango da.

Aurrerapen horiek eskertu arren, itsuek salatu ohi dute soinu horiek ez dutela ezertarako balio ikusten dituenak semaforoak errespetatzen ez baditu. Horregatik, gehienek beste oinezko batzuen laguntza behar dute zebrabidea lasai gurutzatzeko.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak