Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

2 motako diabetesa duten pazienteei intsulinarekin edo metforminarekin tratatzeak ez du arrisku kardiobaskularra murrizten

Hala ondorioztatzen da Harvardeko Medikuntza Eskolak eta Bostongo Brigham and Women's Ospitaleak egindako azterlan batetik.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Osteguna, 2009ko irailaren 17a

2. motako diabetesa duten pazienteen arrisku kardiobaskularra ez da murrizten intsulina edo metformina bezalako botiken bidez. Hori iradokitzen du, gutxienez, Harvardeko Medikuntza Eskolak eta Bostongo (Estatu Batuak) Brigham and Women’s Hospitalek egindako azterlan batek, “Journal of the American Medical Association” (JAMA) aldizkarian argitaratua.

Lan horren arabera, intsulinarekin edo gai metforminoarekin egindako tratamenduak ez zituen murriztu berriki hasi diren 2. motako diabetesa duten gaixoetan hanturazko adierazle biologikoak, arrisku kardiobaskularreko faktoreak, hala nola sentikortasun handiko C proteina erreaktiboa. Hala ere, glukosaren kontrola hobetu zuen.

Diabetea, neurri batean, hanturazko baldintza dela kontuan hartuz gero, gaixoentzako balizko helburu terapeutiko bat hantura azpiklinikoa da, alda daitekeen arrisku-faktorea. Hanturaren aurkako mekanismoak beta-zelulen gutxiegitasunaren akats metaboliko nagusiekin eta intsulinarekiko erresistentziarekin lotu dira; aldiz, hantura-markatzaileen maila handitzeak, sentsibilitate handiko C proteina erreaktiboa (hsCRP), IL-6 eta sTNFr2 motako diabeteak itxura osasuntsuan duen eragina iragartzen du.

Saiakuntzaren xehetasunakIkertzaile-taldea, Aruna D buru duela. Pradhanek azterketa bat egin zuen, intsulinak berez edo metforminarekin batera hsCRP, IL-6 eta sTNFr2 mailak murrizten dituen zehazteko, 2. motako diabetesa duela gutxi hasi diren pazienteetan. Lanean 500 helduk parte hartu zuten, eta bi urte lehenago diagnostikatu zitzaien, kontrol gluzemikoa optimoaren azpitik eta hsCRP maila altuarekin. Parte-hartzaileak ausaz esleitu zitzaizkion lau tratamenduetako bati: plazebo metformina soilik; plazebo metformina eta intsulina; metformina aktiboa soilik; edo metformina aktiboa eta intsulina. Ikertzaileek hantura-adierazleen neurri-aldaketa erregistratu zuten, saiakuntza hasi zenetik 14 aste arte.

Zientzialariek ez zuten aurkitu glukosa gutxitzen ari zela eta hantura-egoera hobetzen ari zela frogatzen zuen elkarterik, hsCRP, IL-6 edo sTNFr2 maila-aldaketaren arabera. Glukosaren kontrolean hobekuntza nabarmena izan arren, ez intsulinak ez metforminak ez zuten sukoitasun-adierazleen maila murriztu ebaluatutako ondorio nagusietan edo tratamendu-taldeen arteko konparazioetan. Hala ere, taldeen arteko interakzioari erreparatu zitzaion; izan ere, intsulina soilik jasotzen zutenek hanturaren indargabetze txikiagoa zuten, metformina eta intsulina edo metformina soilik jasotzen zutenen artean hauteman gabeko efektua.

Datu berririk ez dagoen bitartean, ikertzaileek adierazi dute beharrezkoa dela terapia bidezko atxikimendua hobetzea, paziente diabetikoen arteko gorabehera kardiobaskularrak gutxitzeko. Tratamendu horietan honako hauek sartu behar dira: ariketa, pisuaren kontrola, erretzeari uztea, hipertentsioa zaintzea eta, beharrezkoa izanez gero, plaketen eta estatinen kontrako terapia egitea.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak