Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia > Osasun-laguntza

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Albert Jovell Fernández, Pazienteen Espainiako Foroko lehendakaria

«Espainiako pazienteek osasun-sistema hobetzen laguntzen duten erabaki politikoetan parte hartu nahi dute»

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2006ko abuztuaren 28a

Mediku guztiek galenotzat hartzen dute pazientea; baina Albert Jovell-en kasua ohiz kanpokoa da. Osasun publikoko eta prebentzio medikuntzako espezialista katalan horrek duela hiru urte proposatu zuen gaixoen elkarteen «anana» bat antolatzea, errebindikazio-fronte komun bat osatzeko. Pazienteen Espainiako Foroak gaixoen talde bat ordezkatzen du, haien senideak eta zaintzaileak, eta gizarteak, zalantzarik gabe, errespetua baino zerbait gehiago zor die horiei. «251.000 arrazoi entzunak izateko» agenda politikoaren bidez, Foroak nahi du politikariak, administrazioak eta medikuak gaixoen eta haien senideen benetako beharren inguruan kontzientziatzea, eta Espainiako osasunaren demokratizazio handiagoa bultzatzea.

Badirudi Kulturen Foruma ez zela izan 2004an Bartzelonan jaio zen bakarra.

Pazienteei buruzko Espainiako foro bat sortzeko ideia urte horretan bertan sortu zen, 2003an berrogeita hamar bat elkarterekin aurrez egindako topaketa baten ondoren. Horrela, Pazienteen Espainiako Foroak hutsune bat bete nahi izan zuen gure herrialdean; izan ere, gure inguruko herrialdeetan dauden bezalako gaixo-talde guztientzat erakunde komun bat falta zitzaigun. Pazienteen eskubideen gutuna idatzi genuen (Bartzelonako Adierazpena) eta lanean jarraitzen duen web orria sortu genuen (www.webpacientes.org). Era berean, aukera ematen dugu oraindik ordezkaritza egiaztaturik izan ez duten eritasunak dituzten gaixoek ere ahalegin horretan parte har dezaten.

Espainian, ordea, osasuna eskumen autonomikoetan zatituta dago. Egoera horrek zaildu egiten al ditu ordezkaritzarako irrikak?

Ez da oztopo bat, alderantziz baizik. Zenbait komunitatetan dagoeneko ezarrita dago pazienteen defendatzailearen irudia, eta horrek gure aldarrikapenak legitimatzen ditu, eta solaskide espezifikoa izatea ahalbidetzen digu. Baina ez gara zatitutako ekintzara mugatzen, Osasun Ministerioarekin ere hitz egin dugu.

Pazienteak protesta egiten duenean, tintak medikuaren kontra kargatu ohi ditu… Foroak eta talde medikoek bat egiten dute?

Sintonia perfektua da, bai medikuen elkargoekin, bai elkarte profesional eta sindikatuekin.

Erakunde administratiboak ere ez dira kexarik gabe agertzen.

«Osasun-agintariek sentikorragoak izan beharko lukete pazienteen beharrekiko, eta haien iritziak eta balorazioak entzun»Osasun-sistemarekin zerikusia duten herritarren ohiko kexei gehitu behar zaie gaixoek ia ez dutela parte hartzen haiei eragiten dieten erabakietan, eta ordezkaritza eskasa edo lekukotza dutela osasun-arloko kudeaketa- eta gobernu-organoetan, bai eta osasun-administrazioek egindako ekarpenen ezjakintasuna ere. Gure agenda politikoaren helburua da politikariak, administrazioak eta medikuak gaixoen eta haien senideen benetako beharren inguruan kontzientziatzea. Autonomia Erkidegoetako Osasun Sailetan gaixoen ordezkaritza handiagoa izatea eta osasun-txartelari erantsitako historia kliniko elektroniko unibertsala ezartzea dira eskatu diren ekintza nagusietako bi. Era berean, itxaron-zerrendetan agertzen diren egoera garbiak salatzen dira, osasun-sistemak nola funtzionatzen duen jakiteko informazio eskasa ematen da eta gaixoek erabakiak hartzeko orduan duten parte-hartze eskasa salatzen da.

Zer iritzi duzu Legebiltzarrak 2003an aldarrikatutako Pazientearen Autonomiari buruzko Legeari buruz?

Espainiako legeek modu fidagarrian jasotzen dituzte osasun-zerbitzuen kohesioa eta kalitatea, bai eta pazienteak zerbitzu horiek erabiltzeko duen autonomia ere; hala ere, ez dut ukatuko lege horiek beren osotasunean aplikatzeko zailtasunak egon direla, eta Pazienteen Espainiako Foroaren ustez, haien ezarpenari buruzko ebaluazio-mekanismoak falta dira.

Nolanahi ere, demokratizazioak lege onak baino zerbait gehiago eskatzen du…

Espainiako osasunaren demokratizazio handiagoarekin konprometituta gaude, erabakiak hartzeko prozesuetan pazienteen ordezkariak aktiboki sartuz eta deliberazio-demokraziaren printzipioak onartuz. Gaur egun, ordea, gaixoak ez daude gaixoei zuzenean eragiten dieten prozesu eta erabaki-hartzeetan, Sendagaien eta Osasun Produktuen Erabilera Arrazionalaren Legea eztabaidatzeko Legebiltzarrak gonbidatutako testigantzetan gure erakundea ez dagoelako agerian geratu den bezala. Osasun-agintariek sentikorragoak izan behar lukete pazienteen beharrekiko, eta haien iritziak eta balorazioak entzun.

Zaila da pentsatzea herrialde horretan badela gaixotasun kroniko, larri eta ahulgarrien berri ez dakien norbait, hurbileko esperientzia baten ondorioz. Gaixo askoren arazoa ez ezik, haien senideena ere bada.

Hedaduraz gizarte osoarena izan beharko luke, baina «Pazienteen Unibertsitatea» izeneko gure proiektuan esparru bat sortu nahi dugu, senideen eta zaintzaileen zalantzak, beldurrak eta arazoak argi eta garbi bilduko dituena eta aholku eraginkorra emango diena.

Haren aldarrikapenetako batek zerikusi handia du komunikabideen gizarte-funtzioarekin.

Behar bezala egiaztatu ez diren berriak ez zabaltzeko eskatzen diegu komunikabideei. Informazio horiek sortzen dituzten itxaropen faltsuek kalte handia egin diezaiekete pazienteei. Adibidez, Madrilen bada minbizi bat granulozito-injekzioen bidez sendatzen duena. Ez da informazio fidagarria, ez da beste aditu batzuen iritziarekin kontrastatu, eta, are okerrago, gaixotasun larri bat sendatzeko beharra duten paziente eta senideen sentsibilitatea zauri dezake. Zuhurtasunari dei egiten diogu. Nire ustez, hedabideek aukera bikaina dute osasun-hezkuntza bat egiteko, gizarte-alarma handiko osasun-gaiei buruz, hala nola HIESa edo hegazti-gripea.

251.000 AHOTS, 11 ELKARTE ETA 20 PUNTUKO AGENDA

Img
Espainiako Pazienteen Foroa osatzen duten 11 elkarte handiak (600 erakunde baino gehiago ordezkatzen ditu) hauek dira: Minbiziaren Aurkako Espainiako Elkartea, Espainiako Diabetikoen Federazioa, Gaixotasun Arraroen Espainiako Federazioa, Bihotzaren Espainiako Fundazioa, Familiako Hiperkolesterolemia Fundazioa, Espainiako Erreumatologia Liga (sei kide dira). Guztira, 251.074 paziente daude ordezkatuta.

Albert Jovell-ek azpimarratzen du Foroak ez duela arreta altruista eskatzen, baizik eta haren aldarrikapena ezin hobeto egituratuta dagoela agenda politikoan, 20 sarrerarekin, 20 ekintzarekin administrazioek, osasun-profesionalek eta gizarte osoak beren egoera delikatua optimiza dezaten:

  • Osasun agintariek herritarrei eta gaixoen elkarteei modu ulergarri eta errazean adieraztea zein diren Osasun eta Kontsumo Ministerioaren eskumenak eta zein Autonomia Erkidegoenak, eta horiek osasun-laguntzaren ekitatea eta kalitatea hobetzera bideratzea.
  • Europako, Espainiako eta Autonomia Erkidegoko esparruetan aldarrikatutako lege guztiek gauzatze-egutegi bat eta ebaluazio-irizpide eta -epe batzuk izatea, herritar guztien onerako lege horiek behar bezala ezarriko direla bermatzeko.
  • Espainiako Senatua gai sanitarioen eztabaida-foro bihurtzea.
  • Espainiako eta Autonomia Erkidegoetako parlamentuek berariazko osasun batzorde bat izatea, non gaixoen elkarteen ordezkariek beren iritziak aldian-aldian eman eta eragiten dieten gaiei buruzko balorazioak egin ahal izango baitituzte.
  • Autonomia Erkidegoetako Osasun Sail eta Sailek Kontseilu Soziala izatea, gaixoen elkarteetako ordezkariek osatua.
  • Autonomia-erkidegoetako parlamentuek Pazientearen Defendatzaile bat izendatzea eta beren eginkizunak betetzeko behar dituzten baliabideez hornitzea.
  • Osasun Sistema Nazionalaren erabiltzaile guztientzako historia kliniko elektroniko unibertsal bat ezartzea osasun txartelean.
  • Pazienteen ordezkariek parte hartzea osasun erakunde eta zentroetako gobernu organoetan.
  • Pazienteen ordezkariek parte hartzea Osasun Ministerioak sustatutako Autonomia Erkidegoetako Osasun Planak eta Gaixotasunen Plan Nazionalak prestatzen.
  • Carlos iii.a Institutuak eta ikerketa zentroek aurrekontu partida bat bideratzea pazienteen elkarteek identifikatutako beharrei erantzuteko berariazko ikerketa programetarako.
  • Espainian I. eta II. fasean dauden botikak garatzen lagunduko duen ikerketa-politika sustatzea, Espainiako pazienteei tratamendu berriak garaiz eskuratzeko aukera emateko, eta diagnostiko-teknologietarako sarbide hobea izatea, diagnostikoan eta tratamenduan atzerapenak saihesteko.
  • Medikamentuaren Agentziari berariazko aurrekontua ematea, gaixoek eta profesionalek erabiltzen dituzten medikamentuei buruzko informazioaren kalitatea hobetzeko.
  • Ospitale-arretaren, lehen mailako arretaren eta arreta soziosanitarioaren arteko koordinazio hobea bermatuko duten estrategiak sustatzea, historia kliniko partekatua izanez, oinarrizko arretako medikuaren funtzioak indartuz eta medikuntzako profesional bat ospitaleko pazientearen arduradun gisa identifikatuz.
  • Konfidentzialtasun- eta pribatutasun-eskubideak bermatzea, eta etikaren ikuspegitik berrikustea baimen informatuaren formularioak aplikatzeko baldintzak eta pazienteek jasotako informazioaren kalitatea.
  • Paziente kronikoek terapia betetzea eta tratamenduei atxikitzea sustatzea, erizaintzako profesional bat identifikatuz, lehen mailako arretan gaixoa kontrolatu, jarraitu eta hezteko arduradun gisa.
  • Jasotzen duten osasun laguntzaren kalitatea neurtzen duten adierazleak zehazten eta ebaluatzen parte hartzea pazienteek.
  • Medikuntzako fakultateek ikasketa-plan batzuk diseinatzea, pazienteen eta egungo gizartearen beharrei erantzuteko, etika, osasun-politika, profesionalismo eta komunikazio mediko-paziente irakasgaiak barne hartuta, eta gaixoaren ikuspegia ikasgeletako irakaskuntzan sartzea.
  • Osasun erakundeetako erabiltzaileei laguntzeko zerbitzuek itxaron zerrenda diagnostiko eta terapeutikoen kudeaketaren arduraduna izatea.
  • Elkargo profesionalek pazienteentzako atal edo bokal bat izatea eta gobernu taldeetan eta batzorde deontologikoetan profesional gaixoak sartzea.
  • Komunikabideek herritarrei ematen dieten informazioaren kalitatea ebaluatu eta kontrastatzea, aurrerapen zientifikoei eta beharrezkoak ez diren gizarte-alarmei buruzko itxaropen faltsuen hedapena saihesteko.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak