Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Burmuina antsietatetik eta estresetik babesten duen gene bat identifikatu dute

Orain, garuneko adrenomedulinaren ekintza areagotu dezaketen botikak bilatzen dira

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Asteazkena, 2008ko abuztuaren 20a
img_estres 2
Irudia: carl dwyer

Adrenomedulinaren geneak antsietatetik eta estresetik babesten du garuna. Hala diote Madrilgo Instituto Cajal Zientzia Ikerketako Kontseilu Goreneko (CSIC) zientzialariek, arratoietan ikusi ondoren ingeniaritza genetikoaren bidez nerbio-sistema zentraletik gene hori kendu zitzaien gizabanakoak ohiko anaiak baino gehiago mugitzen zirela, baina koordinazio motore txarrarekin. Genetikoki eraldatutako animaliek antsietate handiagoa zuten, eta mugimendu estereotipatuak zituzten, sindrome obsesibo-konpultsiboaren bereizgarri.

Sentikortasun handiagoa

Adrenomedulinia faltak garuna kaltetzen duten agenteekiko sentikortasuna areagotzen du
Ikerketaren egileek, AEBetako “Proceedings of the National Academy of Sciences” (PNAS, ingelesezko siglak) lanean argitaratuta, portaera-probako multzo bat erabili zuten adrenomedulina falta zitzaien arratoien garunaren funtzionamendua ulertzeko; hormona peptidiko hori 1993an isolatu zen lehen aldiz.

Lortutako emaitzen arabera, gene hori ez dagoenez, garuneko eremu jakin batzuetako neuronek zitoeskeleto zurrunagoa dute, eta horrek ondorio kaltegarriak ditu animalien portaeran. Garuneko adrenomedulinarik ez duten animaliak askoz sentikorragoak dira garuna kaltetzen duten agenteekiko.

“Bitxia bada ere, adrenomedulinarik gabeko saguetan antzemandako akats psikologiko asko adinarekin zuzentzen dira, eta, hala, sei hilabete baino gehiagoko (30 urte inguru gizakietan) animalietan ez da alderik ikusten genearekin edo generik gabe”, azaldu du Alfredo Martínezek, azterketaren arduradunak. Horrek guztiak adierazten du konpentsazio-mekanismo bat egon behar dela, normalizazio horren ardura duen adinaren araberakoa.

Babes-faktorea

Ikertzaileek lehenago azaldu dute garunak adrenomedulina maila altuak dituela baldintza normaletan. Maila horiek handitu egiten dira garuneko kalteetan. Talde horrek orain arte egin dituen lanen arabera, adrenomedulinak garuna babesten du, bai kanpoko erasoetatik (hala nola, iskemietatik edo traumatismoetatik), bai barnekoetatik (estres eta antsietate gehiegi).

“Gaur egun, aplikazio farmakologikoko substantziak bilatzen ari gara, garuneko adrenomedulinaren eragina handitu dezaketenak, eta, hala, estresak eta gehiegizko antsietateak eragindako kaltea geldiarazi ahal izango dutenak”, adierazi du Martínezek.

Geneetan

Zergatik dira batzuk besteak baino joera handiagoa antsietatea izateko? Herentzian jasotako mutazio genetiko batek du errua. Horixe ondorioztatu du Bonneko Unibertsitateko (Alemania) aditu-talde batek, eta geneetan antsietatea dagoela diote. “Behavoiural Neuroscience” aldizkarian argitaratu berri den ikerketa honek adierazten du zer eragin duen mutazio horrek antsietatea jasateko arrisku handiagoan, baita arazo postraumatikoak eta gaixotasun obsesibo-konpultsiboak ere.

Adituen arabera, mutazioa COMT izeneko genean gertatuko litzateke. Gene horrek dopaminak igorritako seinalea desintegratzen eta ahultzen duen entzima bat kontrolatzen du. Gene hori garuneko neurotransmisore giltzarria da, eta Parkinson edo eskizofrenia bezalako asaldurekin lotuta dago. Geneak bi aldaera ditu, met158 eta val158, eta antsietatea gehien eragiten duten pertsonek bi gurasoengandik jasotzen dituzte gene horien lehen aldaeren bi kopia. Aldaketa hori biztanleriaren erdiari gertatuko litzaioke, baina lau pertsonatik bakar bati eragingo lioke. Aurkikuntza horretatik abiatuta, beste gaixotasun psikologiko batzuk iragartzeko beste gene batzuk identifikatzea espero dute adituek.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak