Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

David Costa i Miserachs, Psikobiologia Saila. UABko Neurozientzien Institutua

«Bizitzan zehar gure garunaren sortzaile bihurtzen gara»

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2007ko apirilaren 23a

Bizi garen bitartean talkatzen ari garen estatua konplexu baten eskultore gisa. Halaxe aurkeztu zigun Costak, Bartzelonako Kultura Zientifikoa Sustatzeko Zuzendaritzak antolatutako dibulgazio-hitzaldi batean. Hitzaldi horren izenburua Adimenaren misterioak izan zen. Psikologo honek aktiboki parte hartzen du portaeraren eta ikaskuntzaren izaerari buruzko ikerketa zentro anitzeko lanetan. Azken azterketetan, jarduera fisikoak garunaren aurrealdeko eremua estimulatzean dituen onurak aztertzen ditu.

ADIMEN PLASTIKOA

Img
Irudia: NIDA sinapsia

Kontzeptu plastikoa, plastikotasuna, psikobiologian erabiltzen da, prozesu espezifikoen kontrol-zentroen eta haiei lotutako prozesuen arteko komunikazio-bide berriak edo alternatiboak sortzeko garunak duen gaitasuna erakusteko. Kostak azpimarratzen duenez, adinak eragin handia du: plastikotasuna handiagoa da haurrengan helduengan baino. Hala ere, garrantzi handia dute lesio neuronalek, intentsitate emozionalak eta gizabanakoak jasaten dituen estimulu edo ikaskuntzek ere.

Santiago Ramón y Cajal zientzialari espainiarrak, lehen aldiz modu isolatuan deskribatu zituenean, nerbio-sistema sinapsi izeneko kontaktu funtzionalen bidez komunikatutako neurona indibidualez osatuta egon zitekeela planteatu zuen. Denborarekin, garunaren plastikotasunaren aurkikuntzan sinapsiak txertatzeak baieztatzen du ezen, bizitako eta ikasitako esperientzien baturaren bidez, gizabanako bakoitzak izaera bakarra eta aurreikusezina hartzen duela, ezagutza genetiko ororen determinazioetatik harago.

Horrela, indibidualtasuna unibertsalaren salbuespen gisa definitzeak neurozientzien esparrua hartzen du gaur egun, garai batean psikoanalisiarena konkistatu zuen bezala; horregatik sortu da hain historikoki aurrez aurre zeuden ezagutza zientifikoaren bi adar horien arteko topagune susmagaitza.


Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak