Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Espainiako Geriatria eta Gerontologia Elkarteak egindako txosten baten arabera, adinekoek "maiz" izaten dituzte zabarkeriak eta tratu txar psikologikoak.

Entitate honek gizarte zerbitzuen inplikazio handiagoa eta kontrola eta ikuskapenak areagotzea proposatzen du.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2004ko maiatzaren 26a

Zabarkeria eta tratu txar psikologikoa “maiz” gertatzen dira Espainiako 7,2 milioi adindunetan. Gainera, kolektibo hori ekonomikoki ustiatuta dago eta “doako eskulan” gisa erabiltzen da, atzo aurkeztutako txosten baten arabera.

“Zabarkeria, abusua eta tratu txarrak zahartzaroan” izeneko azterlanak, Espainiako Geriatria eta Gerontologia Elkarteak (SEGG) egina eta Migrazio eta Gizarte Zerbitzuen Institutuak (Imserso) finantzatua, adinekoen ikuspegitik eta sektoreko profesionalen (medikuak, psikologoak, erizainak…) ikuspegitik aztertzen ditu egoera horiek.

Lehenik eta behin, helduek berek “tratu txar” terminoa erabiltzen dute eskubideak urratzeko muturreko egoeretan, eta “anekdotiko baina beldurgarritzat” jotzen dute, Isidoro Ruipérez SEGGko lehendakariak azaldu duenez.

Aitzitik, “profesionalek uste dute tratu txarrak badirela, eta, batez ere, jokabide arduragabeak, hala nola osasun-balorazioak ez egitea, pixoihalak alferrik erabiltzea, botikak ez kontrolatzea eta behar diren sendaketak ez egitea”, adierazi du Ruipérezek.

Errespetu falta

Abusuen artean, honako hauek aipatzen dituzte profesionalek: tratua infantilizatzea, zaharraren iritziak eta intimitatea ez errespetatzea, ospitalera gehiegi bideratzea, adinagatik bakarrik tratamenduak ukatzea, psikofarmako gehiegi agintzea edo gaixoa ikusi gabe agintzea.

Hala ere, helduak jabetzen dira doako eskulan gisa esplotatzen dituztela -"hasieran laguntzeko nahia abusatu egiten da"-; familiako bizikidetza azkenean "zaharrari eustea, traste zaharrak sentitzea" dela uste dute, SEGGko lehendakariak gehitu duenez.

Sozietatearen proposamenen artean, hauek daude: gizarte-zerbitzuen inplikazio handiagoa, egoitzetako kontrola eta ikuskapenak areagotzea, pentsio prekarioenak Lanbidearteko Gutxieneko Soldatarekin (LGS) parekatzea, osasun-zentroetan geriatrak izatea eta egoitza publikoetan plaza gehiago izatea.

Ruipérezen arabera, Espainiako egoitza-plazen estaldura %3,4koa da -Europako Batasunean (EB) 5,1 plaza-, eta adierazi zuen “klase ertainek” zailtasun handiak izango zituztela instalazio horietako batean sartu nahi izanez gero, ez baitute gizarte-laguntzarik eta ezin baita kalitatezko egoitzarik onartu, garestia baita.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak