Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Espainiako haurren erdiak azazkalak hozkatzen ditu, haurtzaroaren ondoren irauten duen ohitura

Odontologoen arabera, hortzei kalte egiten dieten traumatismo txikiak eta lesio ertainak eragiten ditu mania horrek.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2004ko ekainaren 15a

Azazkalak jan edo hozka egitea, medikuek onikofagia deitzen dioten ohitura, gaur egungo patologiarik ohikoenetako bat da. Batez ere haurren artean (%50 gurasoen artean), hiru urtetik aurrera hasten baitira nahaste hori jasaten, beren mugimenduak kudeatzeko adinako koordinazio psikomotorra lortzen dutenean. “Txikienak atzamarra jotzen hasten dira, eta, ohitura hartzen dutenean, azazkalekin jarraitzen dute”, nabarmendu du Cristobal Escota psikologoak. Eskolako arazoak, familia barruko ezegonkortasuna, arreta falta edo asperdura hutsa dira haurrak mania osasungaitz horretara bultzatzen dituzten arrazoi nagusiak.

Baina arazoa da, askotan, ohitura horrek modu konpultsiboan irauten duela haurtzaroaren ondoren. Hala diote psikologoek; izan ere, unibertsitateko lau ikasletik batek eta 35 urtetik gorako helduen %10ek ohitura horrekin jarraitzen dute. “Pertsonak ez badu beste mekanismorik aurkitu larritasuna arintzeko edo ondoeza arintzeko, ohitura txar horrekin jarraituko du”, esan du Rosa Moreno psikologoak.

Mania horrek, antiestetikoa izateaz gain, eragin txarra du gizarte-harremanetan, eta eguneroko bizitzan ere eragina izaten du. Hala, azazkalak jaten dituzten pertsonek zailtasun handiak izaten dituzte azazkalaren gutxieneko luzera behar duten mugimenduak egiteko, hala nola, txanpon bat lurretik jasotzea edo zinta itsasgarria banatzea.

Ondorio larrienak, ordea, plano fisikoan, hortzetan, hortzoietan eta larruazalean bertan gertatzen dira. “Jendea ez da jabetzen odontologian eragin ditzakeen ondorioez. Adibidez, azazkalak behin eta berriz jateak hortzen ertzak higatzea eragiten du, batez ere erdiko eta alboetako ebakitzaileak”, dio Lucas Bermudo Malagako Odontologoen Elkargoko lehendakariak. Aditu horren arabera, onikofagiak traumatismo txikiak eta lesio moderatuak ere eragin ditzake, hortzak kaltetzen dituztenak.

Azazkalak eta haien inguruko azala dira bizio horrek kalte handia egiten dien beste batzuk. Askotan, bakterioek edo onddoek infekzio txikiak eragiten dituzte azkazalak ahoko florarekin kontaktuan jartzen direnean, eta ezpainetako ugatz edo garatxo mingarriak.

Erremedioak

Azazkalak zapore mikatzezko esmaltez igurtzi, pikantea igurtzi, hatzetan tiritak jarri edo postizoak jarri, horra etxeko erremedio batzuk onikofagiaren kontra. Espezialisten arabera, horrelako konponbideek epe laburreko emaitzak baino ez dituzte eskaintzen, eta horregatik gomendatzen dute laguntza psikologikoa eskatzea jokabide horren azpian dagoena tratatzeko: antsietatea. Haurren kasuan, adituek beren arreta deitzea proposatzen dute, baina zigortu eta garrantzi handirik eman gabe. María José Zoilo psikologo klinikoak aholkatu duenez, “oso txikiak direnean, arreta desbideratu eta azazkalak hozkatzean aurkitzen duten plazeraren ordez jartzen saiatzea da egokiena”.

Helduengan ohitura txar hori desagerrarazi nahi denean, psikologoek beste era bateko konponbideak proposatzen dituzte, hala nola, tentazio-uneetarako azazkal labur bat eta lima bat eskura izatea, estresaren aurkako objekturen bat erabiltzea, edo autoregistroak deiturikoaren antzeko metodoak jarraitzea, %80rainoko arrakasta-tasarekin.

Azken metodo horren helburua da subjektua jabetu dadila azazkalak noiz hozkatzen diren, eta egunkari-moduko batean erregistratu ditzala, egintza hori eragiten duten inguruabarrak idatzita. Ahultasun uneak ezagutu ondoren, psikologoek gomendatzen dute fisikoki bateraezinak diren ekintzak ikastea azazkalei hozka egitearekin, tentazioa dagoenean egiteko.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak