Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Gabeziak daudela ohartarazi dute infartua eta azpiegitura falta direla eta

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2003ko abuztuaren 18a

Kardiopatia Iskemikoko Plan Integrala egiteko egindako lanek agerian utzi dute atzerapen handiak daudela sindrome koronario akutua duten pazienteen asistentzian eta baliabide estrukturalen eskasia pertsona horiei Osasun Sistema Nazionalean (OSN) laguntzeko.

Plana Osasun Ministerioak autonomia-erkidegoei aurkeztu die, eta, horren bidez, zerbitzu argien estandar batzuk, prestazio egokia eta emaitzak kontrolatzea du helburu.

Ziur gaude tratamendu egokia ahalik eta azkarren aplikatu ahal izateak gutxitu egiten duela infartuaren morbihilheriotza-tasa eta hobetu egiten du pazienteen pronostikoa, plana idazteko ardura duten adituek “puntu kritiko” batzuk detektatu baitituzte egungo osasun-sisteman.

Proiektuaren helburuetako bat da sintomen hasieraren eta osasun-sistemarekiko kontaktuaren arteko atzerapena murriztea, zortzi minutu baino gutxiagoan desfibrilatzeko gaitasuna duen “in situ” laguntza ematea, ospitaleko garraio azkarra eta desfibriladorea bermatzea, eta kasuaren larritasuna larrialdietan sailkatzea eta lehen elektrokardiograma hamar minutuan lortzea.

Miokardioko infartu akutuaren sintomak hasi zirenetik ospitalean monitorizatu arte 120 eta 156 minutu bitartean igarotzen direla kalkulatzen da.

Adituek “atzerapenak eta mugak” erlazionatzen dituzte, eta ez dute metodologia estandarizaturik, bularreko mina duten pazienteen deiak ebaluatzeko, behar adina entrenatu ez diren langileek parte hartzeko, gaixoak diagnostikatzeko eta hasierako maneiua egiteko behar den teknologia ez izateko eta osasun-garraiobide egokiak erabiltzeko.

Arazo horiek konpontzeko, telefono bidezko galdeketa-protokoloak ezartzea proposatzen da, baldin eta pazienteak, hiriko zein landa-eremuko biztanle guztiei, osasun-langileekin eta desfibrilatzailearekin, ahalik eta atzerapen txikienekin, osasun-arloko eta desfibrilamenduko langile guztiak -hots, sindrome koronarioko arrisku handiko pazienteak – erabiltzen dituenean. Adituen iritziz, funtsezkoa da larrialdi medikoen sistemak ospitaleekin koordinatzea, ospitaleko larrialdi-eremuetan dauden oztopo administratibo eta fisikoak saihesteko.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak