Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Medikamentuen kontrako erreakzioak gutxiegitasun hepatikoen %20 eragiten du

Ez dago metodo diagnostiko zertermikorik paziente batek hepatitis toxikorik duen jakiteko

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2012ko ekainaren 05a

Gaixotasun hepatiko toxikoa edo hepatotoxikotasuna botikekiko kontrako erreakzioa da, eta, oso gutxitan gertatzen bada ere, medikuek beldurra diote, ondorio larrien artean gibeleko gutxiegitasuna dagoelako. Gibeleko gutxiegitasuna dutenen% 20, gutxienez, gai aktiboen ahalmen hepatotoxikoak eragiten duela zenbatetsi da.

Gainera, kopuru hori handitu egin liteke kontrako gertaera horien %30en zati bat atzeman ezin izan bada. Arazo nagusia da “ez dagoela metodo diagnostiko zertermikorik paziente batek hepatitis toxikorik duen jakiteko, eta, beraz, ondorio horretara iritsi gara beste aukera batzuk baztertzean”, azaldu du Victoria Ama Birjina Unibertsitate Ospitaleko (Malaga) Digestio Patologiaren Espainiako Elkarteak (SEPD) antolatutako topaketa batean.

Gibeleko toxikotasun handiena duten sendagaiak ez dira sendagai-multzo jakin batera mugatzen, ez eta sendagaiak eraginkorrak izateko ekintza-mekanismora ere, baizik eta edozein sendagairekin gerta daitezke. Segur aski, egitura kimikoaren berezitasunekin du zerikusia, talde terapeutiko desberdinetako sendagaiak parteka baititzakete. Hala ere, “antibiotikoen taldeak eragiten ditu maizenik toxikotasun hepatikoa, eta hori, segur aski, erabilera zabalari lotuta dago; izan ere, toxikotasun hepatikoaren kasuan, gehien eragiten duen antibiotikoak eragindako toxikotasun-arriskua tratatutako 50.000 pertsonatik 1 da, gutxi gorabehera”.

Andradek azaldu duenez, gaur egun Europako proiektu bat jarri da abian, odol-analisiaren bidez gibeleko toxikotasuna goiz detektatzeko helburuarekin. “Espero izatekoa da epe laburrean hepatotoxikotasunerako biomarkatzaile espezifikoak balioztatu ahal izango direla gaixo asko dauden tokietan, eta horrek gaixoari jarraitzen ari zaion tratamendua eteteko edo jarraitzeko erabakia hartzen lagunduko digula espezialistei”, gaineratu du.

Helburua da hepatitis toxikoa sendagaien bidez garaiz identifikatzea; izan ere, adierazi duenez, “ezinbestekoa izango da lesio hepatikoa murrizteko eta etorkizunean konplikaziorik gerta ez dadin”. Diagnostikatu ondoren, medikamentu susmagarria pazienteari kentzea da neurririk azkarrena eta eraginkorrena. Botikek eragindako hepatopatia gehienek hobera egiten dute gai aktiboa hartzeari utzi ondoren. Toxikotasun hepatikoa aldaketa genetikoen ondorioz gertatzen da. Aldaketa horiek identifikatzen hasten dira eta gaur egun ezagutzen ez diren ingurumen-faktoreekin (dietetikoak, hormonalak, pazientearen gaixotasunak, etab.) elkarreragiten dute. ).

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak