Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Seisidak azterketa bat hasi du GIBaren diagnostiko berantiarraren arrazoiak zehazteko

Kalkuluen arabera, EBn HIESa duten pertsonen %30 inguru ez daude diagnostikatuta

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Asteazkena, 2011ko maiatzaren 11

Hiesaren Diziplinarteko Espainiako Elkarteak (Seisida) GIBaren bidezko infekzioaren diagnostiko berantiarrean eragiten duten oztopo psikosozialak zein diren jakiteko ikerketa hasiko du. Arazo hori gero eta agerikoagoa da munduko herrialde askotan. Estatu Batuetan GIBa duten pertsonen %25ek ez dakite infekzioa dutela. Europako Batasunean (EB), daturik ez duten herrialde asko dauden arren, HIESa duten pertsonen %30 gutxi gorabehera ez dago diagnostikatuta; HIESaren Plan Nazionalaren zenbatespenek, berriz, antzeko zifrak ematen dituzte Espainiarentzat.

Gizarteak adierazten du diagnostiko berantiarreko prebalentzia handiagoa dagoela pertsona heterosexualetan, bereziki gizonetan, etorkinetan, 40 urtetik gorakoetan eta prestakuntza-maila baxua eta gizarte-bazterkeriako arriskua duten pertsonetan. Gainera, diagnostiko berantiarrak “ondorio garrantzitsuak” ditu, bai norberaren osasunean bai publikoan. “Diagnostikoa ezagutzen ez dutenek ezin dute tratamenduaz baliatu, eta, beraz, handitu egiten da gaixotze- eta heriotza-arriskua. Bestalde, beste pertsona batzuen infekzioaren jatorria izan daitezke. Hala, Osasun, Gizarte Politika eta Berdintasun Ministerioaren kalkuluen arabera, infekzio berrien %54 kutsatuta zeudela ez zekiten pertsonei zor zaie”, adierazi dute Seisidatik.

Arazo horrek ondorio ekonomikoak ere baditu; izan ere, diagnostikatu gabeko pertsonen tratamenduaren eta zainketaren kostua handiagoa da diagnostikatuko balitzaie baino. Gizarte honentzat, azaldutako egoerak behartzen gaitu bigarren mailako prebentzio-jokabide batean (GIBaren proba egitea, esaterako) egon daitezkeen “determinatzaileak eta oztopoak” hobeto ezagutzera. Hala ere, faktore horiek “gutxi” aztertu dira Espainian. Ikerketa batzuek zenbait aldagairi buruz hitz egiten dute, hala nola GIBari buruzko informazio-maila baxuari buruz, estigmaren beldurrari buruz, oztopo logistikoei buruz edo probaren tokietan konfidentzialtasunik ez izateko beldurrari buruz, besteak beste.

Azterketa honen azken helburua errealitatea hobeto ezagutzea izango da, gaur egungo atzerapen diagnostikoaren arazoari aurre egiteko esku-hartzeak diseinatzeko. Gainera, helburu zehatz batzuk planteatzen dira, hala nola GIBa duten pertsonen kolektiboetan diagnostikoan atzeratzearen arrazoiak zehaztea, GIBaren proba egin duten pertsonen kopurua ezagutzea eta biztanleria orokorrak GIBaren proba zergatik ez den egiten eta zergatik egiten den aztertzea.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak