Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Hamar espainiarretik batek fobiaren bat izaten du, eta horrek bizimodu normala egitea galarazten die.'

Gazteek eta nerabeek joera handiagoa dute buruko patologia hori izateko

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2002ko uztailaren 08a

Espainiako populazioaren% 10 inguruk fobiak, gaixotasun mentalak eragiten ditu, objektu, leku edo egoera baten aurrean larritasun larriz eragiten dutenak, baina berez ez dira arriskutsuak. Beldur edo beldur patologiko hori, kasurik gehienetan, kontziente eta onartutzat jotzen du pazienteak, eta horrek ez du gainditzen.

“Fobia eta beldurra -biak dauzkagunak – bereizten dituen horrek zerikusia du une jakin batean gerta daitekeen ezintasunarekin. Armiarmei edo saguei beldurra izatea, ezindua ez bada, berarekin bizi ahal bazara, orduan ez da fobia bat izango” esan du Kontxik, Gipuzkoako Errenteriako Osasun Mentaleko Zentroko Psikologiako doktoreak.

Baez ohartzen da, adibidez, sugeei beldurra oso arrunta dela pertsonen artean, baina hiri batean bizi bazara, ez zaizu inolako arazorik sortzen bizimodu normala egiteko. Desberdina litzateke zelaian lan egin beharko bazenu”. “Beldur bera fobia izan daiteke edo ez. Eguneroko bizitzarekiko duen interferentziaren araberakoa da”, gehitzen du.

Erosteko modu desberdinak

Jatorriari dagokionez, ez da horiekin jaiotzen, bizitzan zehar hartzen dira. “Fobia eskuratzeko bi modu nagusi daude: bizi-esperientzia – egoera traumatiko edo oldarkorra, ezgaitzen zaituzten beldur bat sorrarazten dizuna – eta, ereduen bidez, adibidez -, eta, eredu batzuen bidez, errazago izaten da txakurrekiko beldurra izatea, zure gurasoek beldurra balute. Ikaskuntza bikarioa deitzen zaio horri”, adierazi du Kontxik.

Pazienteen adinari dagokionez, arrisku handiagoa dago gazteen eta nerabeen artean. “Beldur dira adinarekin zerikusia duten beldurrak, eboluziboak dira, haurren iluntasunari beldurra adibidez, baina ez dira fobiak eta adinarekin bidaltzen dira. Badira beste fobia espezifiko batzuk ere, beste patroi bat dutenak, adibidez, hematofobiak -odola ateratzeko beldurra, ebakuntza kirurgikoak-. Haurrak haurtzaroan hasten dira, zazpi urterekin. Gainerako fobiak 17 urtetik aurrera hasten dira”, dio Baezek.

Karmele Salaberríak, Euskal Herriko Unibertsitateko Tratamendu Psikologikoen eta Portaera Terapiaren irakasle titularrak, hiru fobia-mota nagusiak deskribatzen ditu. “Talde bat gizarte-fobia sozialek osatzen dute, eta horiek beldur bihurtzen dute besteen aldeko epaitza. Horrela, beldurra sortzen da bazkaltzeko, edateko, hitz egiteko edo taldean aritzeko; edo bilera sozialetara edo jaietara joateko; harreman berriak ezartzeko edo daudenak mantentzeko beldurra; eta, oro har, jarrera eskapista hartzen da, eta beste batzuen laguntzarik ez da izaten”.

Bigarren talde bat fobia espezifikoek osatzen dute, estimulu jakin baten beldur jakin batek. “Hemen sartzen dira fobia guztiak animaliei: armiarmak, sugeak, txakurrak, katuak…, baita hematofobiak ere, odolari, zauriei, espazio hutsei, odolei edo ospitaleei beldurra, hegazkinez edo ospitaleei beldurra, eta abar.

Agorafobiak

Psikologiako irakasleak hirugarren atal bat ezartzen dio, eta horrek, pazientearen antsietatearen ondorioz, bihotzekoak jotako edo zorabiatu egingo dela pentsarazten diote, eta ez diote atendituko.

“Agorafobia da fobia ezgaitzaileetako bat. Beldur nagusia da bat gaizki jartzea eta une jakin horretan ezin zaiola arreta eskaini. Gerta daiteke egoera seguru batetik aldentzen denean, hala nola etxean edo norbaitekin egotean. Kasurik larrienetan kaltetuak ezin du etxetik atera”, dio Kontxik.

Terapiak

Baez eta Salaberria bat datoz fobiak sendatzen direla adieraztean. “Hau ez da sukarra eta sendatzen zaituen gripea bezalakoa. Hemen, sendabidetzat hartzen dugu fobia duen pertsonak bizimodu normala izatea, lagunekin, familiarekin eta lanarekin”, dio Salaberriak.

“Fobia bakunek pronostiko ona dute:% 80 inguru, tratamenduari% 85. Fobia konplikatuagoetan -zenbait beldur nahasirekin -, %70 edo %65eko sendaketak egin daitezke. Baina, oro har, ongi funtzionatzen dute psikiatriako beste patologia batzuekin alderatuta, horietan ez baitago hain emaitza onik”.

Tratamenduek sei hilabete irauten dute, eta, pixkanaka, pazienteari bere beldurrei aurre egin behar izaten diote.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak