Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Helduaroko antisorgailuak

40 urtetik gora, sexualki aktiboa den emakumeak kontrazepzioa uzten du maiz, nahiz eta oraindik beharrezkoa den

  • Egilea: Argitaratze-dataren
  • arabera: Ostirala, 2011ko ekainaren 17a
img_anticonceptivas1 listado

Espainiako Kontrazepzio Fundazioak ohartarazi du ugalkortasuna helduaroan gutxitzen den arren, haurdunaldi-arriskuak menopausia arte irauten duela. Horregatik, gogoratu du garrantzitsua dela kontrazepziora jotzea, bai nahi ez diren haurdunaldiak eragozteko, bai beste ondorio bat saihesteko: abortua. 40 urte baino gehiago dituzten emakume haurdunen %50ek abortatzea erabaki dute. Mutur horretara ez iristeko, badira metodo antikontzeptiboak, hala nola minipilula, adin tarte horretan arazorik gabe erabil daitezkeenak.

Img anticonceptivas11

Emakumeen %80k antisorgailuren bat erabiltzen dute 40 urte bete baino lehen, baina zer gertatzen da adin heldu horretara iristean? Ugalkortasunaren azken hamar urteetan, nabarmen jaitsi da haurdun ez geratzeko metodo antikontzeptibora jotzen duten emakumeen portzentajea. 40 eta 45 urte bitartean, %72 inguruk erabiltzen dute, eta 45 urtetik aurrera, %60- %65era jaisten da erabiltzaileen portzentajea, Valentziako Errekena Ospitaleko Ginekologia eta Obstetrizia Zerbitzuko buru eta Espainiako Kontrazepzio Fundazioko lehendakari Ezequiel Pérez Camposek emandako datuen arabera.

Haurdunaldi eta abortu arriskua

40 urtetik gorako emakume batzuek ez dute antisorgailurik erabiltzen, jada ez dutelako sexu-harremanik edo histerektomia egin delako, dio Pérez Camposek. Baina beste batzuek kontrazepzioarekin jaisten dute guardia, ez baitira emankorrak.

40 edo 45 urtetik gorako emakume askok uste dute ugalkortasun oso txikia dutela eta sexu-harremanak dituztela antisorgailurik erabili gabe edo eraginkortasun apalagoko tekniketara jotzen dutela. Hala ere, Pérez Camposek dioenez, “ugalkortasun txikiagoa dagoen arren, haurdun geratzeko arriskuak bere horretan dirau”. “Eta adin-talde horretan izaten da etenaldien ehuneko handiena, nahi gabeko haurdunaldien ondorioz”, gehitu du.

Adin horretako abortuen tasa 1.000 emakumeko 11,2koa da Espainian. Bizitzako etapa horretan, haurdun dauden emakumeak gutxiago dira hain emankorrak ez direlako, baina kasu gehiagotan abortatzen dute -20 urtetik beherakoak bezala-. “40 urtetik gorako bi haurdunaldik borondatezko etenaldia izaten dute, hau da, adin horretatik gorako emakumeen % 50ek abortatu egiten dute”, nabarmendu du Pérez Camposek. “Adin emankorraren hasieran eta amaieran, garrantzitsua da kontrazepzioa serio hartzea, horrelako egoerak saihesteko”, erantsi du.

40 eta 45 urte bitarteko emakumeen taldean, nahi gabeko haurdunaldien ondoriozko etenaldien ehuneko handiagoa dago.

Gauza bera gertatzen da larrialdiko pilularekin, “hurrengo eguneko pilula” izenekoarekin. Abortuarekin gertatzen den bezala, adin heldua duten emakumeak dira, 20 urteko gazteekin batera, metodo hori gehien erabiltzen duten taldeetako bat, sexu-irristatze edo -istripu baten ondoren. “Badakigu larrialdi-metodo hori erabiltzen duten emakumeen % 10ek ez duela antisorgailurik eta nahi gabeko haurdunaldi-arriskurik hartzen”, azaldu du Pérez Camposek. Hurrengo eguneko pilula ez da modu erregularrean erabili beharreko metodoa. Helduaroan, ugalkortasunaren azken urteetan oso ongi funtzionatzen duten beste aukera batzuetara jo daiteke.

Pilulatik minipilulara

Adin ertaineko emakumeak antisorgailuak uztera bultzatzen dituen beste faktore bat da, haurdun geratzeko arrisku txikia hautematearekin batera, metodo horiek beren osasunerako arriskutsuak direla. “Hain zuzen, adinagatik arrisku handiagotzat hartzen dituzte”, onartu du Pérez Camposek. Pilula klasikoak 50 urte bete ditu ekainaren 1ean, eta Europan benetako iraultza ekarri zuen. Pilula klasikoak kontraindikatuta daude 45 urtetik gora emakume erretzaileengan edo arrisku kardiobaskularreko faktoreak dituztenengan.

Pilula horrek, hormona-tratamendu antikontzeptibo klasikoak, bi hormona ditu: estrogenoa eta progestagenoa. Bi horietatik, progestagenoa da antisorgailu gisa jarduten duena; estrogenoa, berriz, hilekoaren zikloa kontrolatzeko erabiltzen da, eta bigarren mailako ondorioak izan ditzake nagusientzat, erretzeagatik edo arrisku kardiobaskularragatik (diabetea, obesitatea, lipido-maila handia).

Kasu horietan, batez ere aurrekari kardiobaskularrak dituzten pazienteetan, pilula kontraindikatuta dago. Hala ere, minipilula arazorik gabe har daiteke. Progestagenoa besterik ez du, eta ez du inolako arriskurik osasunerako.

Irtenbide ugari

Ahoko minipilula ez da nahigabeko haurdunaldia saihesteko konponbide bakarra. 40 urtetik gorako emakumea osasuntsu badago, edozein metodo antikontzeptibo erabil dezake. Ez badago eta muga batzuk baditu, hormona-kontrazepziorako metodo ugari ere erabil daitezke, progestageno hutsarekin, eta osasunerako arriskurik gabe eman daitezke, hainbat bidetatik: ahotik, larruazalpetik, injektagarritik, intrauterinatik edo baginatik.

Emateko modua aldatu egiten da, izan ere, egunero (ahoko minipilula), hiru hilean behin (progestageno injektagarria), hiru urtean behin (larruazalpeko inplanteak) edo bost urtean behin (larruazalpeko inplanteak eta progestagenoarekin hormonatutako DIU) ematen da, Espainiako Ginekologia eta Obstetrizia Elkarteak bereizten duenez. Azken urteotan, kontrazepzio-aukera horien guztien garapenari esker, ez da zentzugabea emakume helduarentzat ere nahierara kontrazepzioaz hitz egitea.

Horri guztiari esterilizazio kirurgikoa gehitu behar zaio. “Helduaroan, badira kontrazepzioa zorrotz jarraitzen dutenak ere. Hain zuzen, 40 eta 50 urtetik aurrera erregistratzen dira prozedura kirurgiko gehien, bai gizonezkoak bai emakumezkoak, bai basektomia eta tronpen lotura, itzulezinak baitira”, azaldu du Pérez Camposek.

MENOPAUSIA ARTE

Sexualki heldu diren emakume aktibo eta kontrazepzioaz kontzientziatuek harekin jarraitu behar dute hilekoa utzi eta menopausiaren sintomatologia bereizgarria hasi arte. “Hilekoa dagoen bitartean, haurdun geratzeko arriskua dago eta kontrazepzioari eutsi behar zaio”, dio Ezequiel Pérez Camposek. “Garrantzitsua da 40 urtetik gora guardia ez jaistea”, gehitu du Espainiako Kontrazepzio Fundazioko lehendakariak. Adin horretan, haurdunaldi arazotsuagoak eta okerragoak gerta daitezke. Hori dela eta, “metodo-sorta zabal eta segurua dago, oso eraginkorrak, albo-ondorio gutxikoak eta emakume bakoitzaren profil zehatzari egokitzen zaizkionak”. Ginekologoari galdetu behar dio beti.

Hormona-tratamendu konbinatua 50 urte ingurura arte jarrai daiteke; hortik aurrera, osasunerako arriskutsuagoa izaten has daiteke. Adin horretatik aurrera, ginekologoak kasuak banakatzen ditu bakoitzaren egoera eta arriskuaren arabera. Menopausian sartu den eta hormona-tratamendu antikontzeptiboa kentzeko unerik egokiena zein den jakiteko, 50en ondoren hormona-determinazio zehatzak egiten dira.

RSS. Sigue informado

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak