Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Huescako zaharren egoitza batek terapia aitzindaria hasi du abandonatutako zakurrekin, sentsazioak eta haien trukea sustatzeko

Animalia hauek oso lagungarriak izan daitezke adinekoei bizi-kalitatea emateko

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Astelehena, 2004ko otsailaren 23a

Vitalia Pirinioak zaharren egoitzak, Sabiñanigon (Huesca), txakur abandonatuekin terapia egiteko programa aitzindaria jarri du abian. Tratamendu honetan, adinekoak animaliekin tarte bat pasatzean datza, entretenitzeko eta elkarreragiteko. Izan ere, esperientzia honetan parte hartzen duen Huescako Animaliak eta Landareak Babesteko Elkarteak dioenez, txakur bat pizgarri bikaina izan daiteke adineko pertsonei, batzuk Alzheimerra dutenei, bizi-kalitatea emateko.

Proiektua Sergio Otal albaitariak zuzentzen du, animalien psikologian eta txakurren terapian espezializatua. Aditu horrek esperientzia horretaz arduratzen den teknikari-taldearen prestakuntza koordinatu zuen. Albaitari honekin batera, Ana Isabel Muñoz psikologoak eta terapeuta batek osatzen dute taldea. Animaliak eta Landareak Babesteko Elkarteko boluntarioek laguntzen diete, txakurrak zaindu eta eramateaz arduratzen baitira.

Terapia sinplea da. Boluntario hauek zakurrak egoitzara eramaten dituzte, zaharrekin tarte bat pasa dezaten, elkarreraginean jardun dezaten eta, hartara, sentsazioak, emozioak barne, trukatu ditzaten. Ana Isabel Muñoz psikologoak azaldu duenez, “zaharren artean komunikazioa garatu nahi dugu, haien artean harreman handiagoa izan dezaten, eta txakurrek bitartekari lana egin dezaten hori gerta dadin”.

Oztopoak haustea

“Ohikoa da egoitza batean dauden adineko pertsona horiek ez hitz egitea, haien arteko komunikazio asko falta da”, eta isolamendua gertatzen da. Hori, hein handi batean, “ezkortasun sentsazioaren ondorioa da, adineko pertsona izateak bere gain hartzen duen rolaren ondorioa, egoitza batean daudela eta ez dituztela maite” esan du psikologo horrek. Hala ere, ikusi da zakurrak egoteak komunikazio- eta sentimendu-oztopo horiek hausten laguntzen duela.

“Lehen saioak oso zailak ziren, nagusienak jarduera berriei uko egiten zieten, baina hirugarren saiotik aurrera argi eta garbi aurreratu zela ikusi genuen”. Ana Isabel Muñozen arabera, txakurkume bat eraman zuten egunean baieztatu zuten aldaketa gertatu zela, “hartu egiten zuten, laztandu egiten zuten, animaliaz hitz egiten zuten beren artean, hurrengo egunetan berari buruz galdetzen zuten, eta egiaztatu zen lehen ez zegoen mailan komunikatu zela”. Zaharren hamabostaldi batekin lan egiten da, eta astero saio bat edo hiru egiten dira, terapia-programaren beharren eta helburuen arabera. Oraingoz, emaitza positiboa da.

Esperientzia hori hasi zenean, psikologoak test bat egin zuen, lan-talde hori osatzen duten adineko bakoitzaren gogo-aldarte orokorra ebaluatzeko. “Sumatzen genuen hasieran agerian jartzen zirela gogo-aldartearen adierazleak, poztasun gutxikoak, galdetzean beren eguneroko jardueraren alderdi ezkorrak gehiago nabarmentzen zituztenak, eta orain badira gogo-aldarte alaiagoa adierazten duten adierazleak, eta ez dira hain tirabiratsuak, lasaiagoak”.

Azken batean, animaliekin duen harremanak bi norabidetan balio du: bakarka, pertsona zaharrak aktiboago egoteko adorea ematen du, “baliagarriago sentitzeko” eta bere aldartea hobetzen du; eta, horrek lagunduta, aiton-amonen arteko komunikazioa errazten du, eta horrek, aldi berean, hobetu egiten du bere bizi-kalitatea. Ana Isabel Muñozek dioenez, estimulu horiek ariketa mentalari laguntzen diote eta oroimenari ere mesede egiten diote, “txakurraz oroitzen dira, zakurraz galdetzen dute”, eta horrek bere bizitzako beste alderdi batzuk gogoratzen laguntzen die.

Prestakuntza espezifikoa

Erabiltzen diren animaliei ere tratamendu berezia ematen zaie. Hautaketatik hasten da. “Huescako Animaliak eta Landareak Babesteko Elkarteak biltzen dituen txakur guztiei probak egiten dizkiegu terapian erabiliko ditugunak aukeratzeko, agresibitateak edo fobiak dituztenak baztertzen ditugu, egonkorrenak aukeratzen ditugu, horretarako jarrera eta portaera egokiak dituztenak”, azaldu du Sergio Otalek. “Txakur batzuk —gaineratu du— familia laguntzaileei ematen zaizkie aldi baterako, pertsonekiko harremanera egoki daitezen. Gainera, animalia bakoitzari aldizkako probak egiten zaizkio, gai izaten jarraitzen duela ziurtatzeko”.

Kontuan hartu beharreko beste alderdi batzuk animaliaren tamaina eta ilea dira. Adibidez, adinekoak ez du gehiegi makurtu behar ukitzeko, edo zakur batek ile luzea izan behar du, zaharra gehiago senti dadin ukitzean.

Programa honen arduradunei gustatuko litzaieke esperientzia hori etorkizunean beste egoitza batzuetara zabaltzea, baita zaharren etxeetara ere, etxez etxeko laguntzarako udal zerbitzuen zati gisa.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak