Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Ikerketa baten arabera, informazio homogeneorik eza da osasun-deszentralizazioaren arazo nagusietako bat.

"Osasuna hobetzeko, desberdintasunak murrizteko eta eraginkortasuna areagotzeko oztopo nagusia" da.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2006ko irailaren 27a

Espainiak du munduko osasun-sistema deszentralizatuenetako bat, Espainiako Gobernuak autonomia-erkidegoei eskumenak eskualdatzearen ondorioz. Prozesu horren abantailen artean, aipatzekoak dira erabiltzailearengandik hurbil egotea, eta desabantailak, komunitateen arteko osasun-zerbitzua eskuratzeko desberdintasunak eta osasun-informazio homogeneorik ez izatea.

Hauek dira Alternatibak Fundazioak atzo aurkeztu zuen “Espainiako Osasun Sistema Nazionaleko (SNS) lurralde-desberdintasunak” txostenaren ondorio batzuk. Ikerketak Espainiako osasun sistemaren bilakaera aztertzen du, Insalud etapatik gaur egungo 17 osasun zerbitzu erregionalen maparaino.

Zirkulazioa irregularra eta gatazkatsua izan da, eta, azkenean, osasun-sistema nazional ororen zutabeetako bat higatu egin da: osasun-agente guztiek eta tartean diren administrazio guztiek partekatutako informazioa. Horri esker, politikak diseinatu, asmatzeak eta akatsak azter daitezke, Las Palmasko Unibertsitateko Beatriz González eta Patricia Barber ikerketaren arduradunen arabera.

Informazio homogeneoa galtzea “osasun-deszentralizazioa dela-eta herrialdeak ordaindu duen kosturik handienetako bat” da, eta, gainera, “osasuna hobetzeko, desberdintasunak murrizteko eta eraginkortasuna hobetzeko oztopo nagusia” da. Hala ere, onartu dute joera hori zuzendu nahi dela Osasun Sistema Nazionalaren Kalitate Planaren bidez.

Desberdintasunak

Komunitateen arteko desberdintasun geografikoak badaude; zerbitzu-zorro batzuk besteak baino hobeak dira, itxarote-zerrendetan desberdintasunak daude, per capita osasun-inbertsio handiagoa edo txikiagoa… baina, pentsa zitekeenaren aurka, “Europako beste herrialde batzuetan baino moderatuagoak” dira.

Osasun publikoaren eskualde-eredua zalantzan jarri gabe ere, azterlanak Osasun Ministerioaren lidergoa indartzearen alde egiten du. Departamentu honek autonomia erkidego guztiek beren herritarrei berdintasun eraginkorreko baldintzetan eman behar dizkieten gutxieneko zerbitzuak eta gehieneko itxaron-zerrendak zehazten ditu, baina ez du zehatzeko gaitasunik autonomia batek sistema osorako komunak diren gutxienekoak betetzen ez baditu.

“Espainian, Osasunaren lurralde-finantzaketa baldintzarik gabea da, eta Gobernu zentralak estatu-mailako osasun-politikaren helburuak zehazteko duen zeregina, ekitate-helburuak barne, desagertuz joan da”, azpimarratu du txostenak. Egileek, gainera, egungo Kohesio Funtsa aldatzea gomendatzen dute.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak