Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia > Osasun-arazoak

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Jaume Capdevila, Tumore Umezurtz eta Ezohien Espainiako Taldearen (GETHI) kide sortzailea.

Tumore arraroak minbiziagatiko bigarren heriotza-arrazoia dira Espainian

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteartea, 2012ko maiatzaren 08a

Irudia: CONSUMER EROSKI

Tumore arraro bat izatea ez da hain bitxia; minbizien %20 horrelakoak dira, eta horrek esan nahi du minbizia garatzen duten bost pertsonatik batek bat izango duela. Tumore horiek guztiak batuta, Espainiako minbiziagatiko bigarren heriotza-arrazoia osatzen dute, Espainiako Onkologia Medikoko Elkarteak (SEOM) berriki emandako datuen arabera. Hala ere, datu horiek gordinak izan arren, ez da beldurtu behar. Tumore arraro bat izatea ez da heriotza sententzia bat, ez baitira hain gaiztoak ez diren tumoreak diagnostikatzen. Kaltetuek hobekuntzak behar dituzte diagnostikoan, arretan eta ikerketan. Elkarrizketa honetan, Jaume Capdevilak, Tumore Umezurtz eta Ezohien Espainiako Taldearen (GETHI) kide fundatzaileak eta zuzendaritza-batzordeko kideak, Tumore Arraroen II. Sinposio Nazionala dela eta azaldu du. Sinposio hori duela gutxi egin zen Bartzelonan.

TUMORE ARRAROEN MAPA

Tumore arraroen erregistro bat sortzea eta eremu horretan ikerketa-sareak sustatzea funtsezko bi urrats dira gaixoen egoera hobetzeko. Baina, lehenik eta behin, funtsezkoa da Espainiako tumore arraroen egoerari buruzko mapa bat egitea, hau da, zenbat gaixo dituzten, zenbat sendagile dauden tumore horiek tratatzeko, non dauden (zein autonomia-erkidegotan) eta zein diren tumore horietako bakoitzaren indarguneak eta ahulguneak, dio Jaume Capdevilak.

Abiapuntuko mapa horren arabera, erabakiak hartu behar dira tumore arraroen arreta eta ikerketa berrantolatzeko. “Ezin dugu leku guztietan ikertu. Garrantzitsua da tumore jakin batzuetan espezializatutako zentroak sortzea, diziplina anitzeko taldea dutenak, minbizi-mota horretan esperientzia dutenak eta nazioarteko ikasketen arreta erakartzeko behar beste kasu dituztenak”, azaldu du Capdevilak. Horrek ez du esan nahi erreferentzia-zentroak muntatu eta desmuntatu behar direnik, baizik eta gaur egungoak hobeto antolatu behar direnik eta tumore horietan hainbat zentro “superespezializatu” behar direnik ikertzeko funtsak erakartzeko gaitasuna izateko.

Paziente horiek artatzen dituzten zentroen ikuspegitik, “kaltegarria litzateke paziente bat edo bi baino gehiago izatea lurralde berean, horrek ez baitie uzten herrialdetik kanpora joaten saiakuntza klinikoak ikertzeko edo horietan sartzeko baliabideak bilatzera, eta ez sinestaraztea erreferentziazko zentro bat dela tumore arraroak artatu eta ikertzeko”, behar du Capdevilak, eta “aldi berean, pazienteei ez die uzten azken tratamenduetara sartzen”.


Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak