Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Osasuna eta psikologia

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Malagako zientzialariek odol-autotransfusioak osasunean dituen onurak frogatu dituzte

Beren odolaren birinjekzioak hantura-egoera desagerrarazten duela eta organismoa berehala oxigenatzeko aukera ematen duela ziurtatzen dute.

  • Egilea: Egilea
  • arabera: Asteazkena, 2004ko otsailaren 25a

Ebakuntza kirurgiko batean odol-transfusioa egitea funtsezkoa da odol-bankuen erabilera arrazionalizatzeko, eta, gainera, onura handiak dakarzkio osasunari, Malagako Unibertsitateko (UMA) ikertzaileek frogatu dutenez, “The Lancet” zientzia-dibulgazioko aldizkari britainiar entzutetsuan argitaratuko den azterlan batean.

“Britainiar ikertzaile-talde batekin egindako ikerketa sakon batek erakutsi duenez, odola berriro injektatzeak ez du bakarrik uharraren koagulazioa aldatzen, gaixoaren hantura-egoera desagertarazten du eta organismoa berehala oxigenatzeko aukera ematen du”, esan du Manuel Muñoz doktoreak, AUOko Medikuntza Fakultateko irakasle eta taldeko koordinatzaileak.

Autotransfusioaren onurak biologikoki azaltzeko, berehala erabiltzen da odola prozesuan, eta horrek bermatu egiten du globulu gorrien elastikotasuna bezalako ezaugarri garrantzitsuak kontserbatzea. Ezaugarri hori galdu egiten da bankuetan biltegiratuta.

Eztabaida

Kontua da autotransfusioak eztabaida gutxi sortu duela hematologiako adituen artean. Eszeptikoenek diote atera berri den odola oso diluituta eta aizunduta dagoela, organismoan berriz injektatzeko moduan.

Autotransfusioari esker, ez da odol-bankuetara jotzen; gizarte-kontzientziazioko politikak izan arren, normalean defizitarioan egoten dira. Autotransfusiorako modurik seguruena eta fidagarriena prospektiba da, hau da, aurrez ateratako odol propioarena. Praktika hori, jakina, programatutako kirurgia kasuetan baino ez da ulertzen, pazienteak ebakuntza egin aurretik odola eman duenean.

Baina autotransfusioak ere egin daitezke ebakuntzan bertan eta ondoren. Teknika hori kirurgia ortopedikoan erabiltzen da batez ere; izan ere, baskularrean, odoljarioa agente farmakologikoekin kontrola daiteke. Iskemia txikiko belauneko kirurgia (odol-fluxua atxikia) adibide ona da. Esku-hartze horretan, 600-1.500 zentimetro kubiko odol galdu daitezke. Lehen baztertu egiten zen, eta orain berrerabil daiteke, berme guztiak dituen harrera-, iragazte-, dekantazio- eta berrinjekzio-sistema baten bidez.

Oso urria

Odola ondasun urria da Espainiako ospitaleetan. Hori dela eta, medikuen komunitateak alternatibak bilatu behar izan ditu aipatutakoak bezalako ebakuntza kirurgiko “oso odoltsuak” egiteko eta larrialdi medikoetan. Autotransfusioa da ezagunena eta merkeena. Beste aukera bat oxigenoa garraiatzen duten agente artifizialak erabiltzea da. Teknika hori esperimentazio-fasean dago oraindik Afrikako ospitaleetan.

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak